ee = 
= 8 = 
nus cellulis seu basidiis brevissimis solito more con- 
ficitur, innumera gignit corpuscula ovata, recta aut 
nonnihil incurva, mucumque hyalinum sudat quo 
haecce liberata capsulaeque in sinu congesta invol- 
vuntur. Praeterea centrali in apice ostiolo puncti- 
formi dehiscunt quo stylosporarum congeries in cir- 
rhos praelongos flexuososque tempore debito eructa- 
tur. Denique fruetus de quibus sermo est perithe- 
cia Erysipharum ascophora pari modo ac Diplodiae 
Sphaerias sibi analogas mentiuntur, similique jure 
pyenides dici merentur. 
Pycnides Erysiphes aduncae Grev. (Uncinulae 
sp. Lev.) Erysiphesque guttatae Dub. (Phyllacti- 
niae sp. Lev.), illas in foliis Populorum et Salicis 
Capreae, has in Carpini frondibus observare mihi 
praesertim licuit.  Priorum conceptaculum vulgo 
omm 13 diametro adultum metitur, atque e basi se- 
tas (appendiculas Lev.) rigidas, apice aduncas et 
omM,1 vix longiores circum circa in orbem agit; 
Junius autem, more peritheciorum quae maturitatem 
necdum assecuta sunt, tali pilorum tapete destitu- 
tum videres. Stylosporae anguste elliptico - oblon- 
gae, utrinque obtusae, dilute fucatae, OMN,0065 in 
longitudinem (sporis triplo breviores) adaequant et 
quadamtenus interdum curvantur. 
Pyenides Erysiphes guttatae Dub. peridii cras- 
situdine nec non stylosporarum forma, colore et 
magnitudine cum praecedentibus congruunt, sed sa- 
turatius fucantur et setae s. appendiculae quibus in 
matura aetate instar peritheciorum donantur, paucae 
rigidae rectaeque inferne in modum utriculi hyalini 
inflantur. Stylosporae in earumdem penetralibus 
maturissime, ut ita dicam, nascuntur et quidem per- 
ficiuntur, nempe ubi primum conceptacula vix 
omm,025 diametro excesserint, id est quum-mycelio 
haerentia appendiculisque adhuc plane destituta quin- 
tuplo minora quam in posterum venient deprehen- 
duntur. Sic recentissimas pycenides frequenter ob- 
trivi, sed minus fida ex eis documenta trahere mihi 
videbar quam ex adultis, quas inter et perithecia 
analoga commista-nullum de externa specie discri- 
men percipere valebam. Hasce si modice cauteque 
inter laminas vitreas, aqua adfusa, compresseris, 
subito e poro terminali exit cirrhus 0NM,02 diame- 
tro eirciter crassus, totusque e muco achroo et sty- 
losporis dilutissime fuligineis adglutinatis composi- 
tus; pedetentim protrahitur, gyros implicatos conti- 
nuus agit, maximamque, scilicet decuplo aut vice- 
simo majorem quam conceptaculi ipsius diameter, 
longitudinem adipiscitur, donec aquam ultra modum 
combiberit et in atomos solvatur quibus Erysiphe 
sicut sporis genuinis tempore opportuno certe pro- 
pagatur, 
Supra dictis quidquam de solitis peridii apud 
Erysiphen guttatam appendicibus addere placet. 
Omnes fere mycetographi duplex appendicum genus 
huic Erysiphae merito tribuerunt, sed nullum novi 
qui, meo quidem sensu, de utrogue recte locutus 
sit. Prima cujusvis fructus incunabula e peculiari 
hyphasmatis floccorum connexu, cum de Hymeno- 
mycetum ortu pariter sentiret, provenire docuit ill. 
Ehrenbergius*). Receptaculi formationem in 
quo fructus olim insessurus est, cl. Leveilleus 
vix secus intellexisse videtur **). Hae sententiae 
el. Lindlaei observatis, dummodo iconibus ab eo 
editis fidem adhibuerimus, omnino refelluntur. Etsi 
denegare noliem quod interdum se res aliter habere 
queat, neutiguam dubito quin fructus e filamento 
unico, uti botanico londinensi visum est, originem 
ducere possit. Flocci enim thallini adeo quandoque 
relaxantur et rari fiunt ut evanescere videantur, li- 
cet fructus folio suffulcienti numerosi nihilosecius 
inspergantur. Caeterum quocunque modo concepta- 
culum Erusiphes guttatae e filis maternis exire so- 
leat, veritati repugnat illius subiculum mucosum 
receptaculo congenerum, si reapse aliquid recepta- 
ceuli praeter filamenta mycelii genitoris habuerint, 
adaequare”***). Subiculum enim de quo agitur non 
nisi ex appendiculis constat seu pilis brevibus, ob- 
longo-pyriformibus, claviculas fingentibus , penitus 
mucosis, pellucidis, angustissime intus canalicula- 
tis, materiem plasticam luteolam parcamque inclu- 
dentibus, in orbem stipatissimis, initıo liheris, mox 
vero deformibus quasi solutis et in massam sub- 
viscosam bibulamque coalitis, quae postea membranu- 
lam fructum ambientem mentitur. Haec membranu- 
lae species peridio semper adhaerens atque in am- 
bitu erosa et irregulariter definita, setas rigidas 
— 
‚ basique bulbosas (appendiculas Lev., radicum spe- 
cies Ehrenb, et Ungero) quibus fructus adultus ornatur, 
tempore suo generare apud ill.Ehrenbergium im- 
merito creditur, nec eisdem, ut ait auctor, locum 
cedit. (Conf, -N. Acta Acad. nat. Cur,, loc. cit., 
p- 220, fig. 3 et4.) 7). 
Revertamus autem ad nostras pycnides, 
Nullam vidi quae monile e conidiis catenatis 
sustineret, licet stratum floccosum in quo insidebant 
*) Cfr. Nova dcta Acad, nat, Cur., tom. X, p. I (1820), 
p. 204, tab, XU, fig, 2*, 
**) Videas Annal, sc, nat,, ser. 3, tom, XV, p. 120 
et 121. 
***) Cfr. cl. Leveillei dissertationem jam laud,, in 
Annal, se. nat., ser.3, tom, XV, p. 121, 
7) Erysiphes gutiatae icon quam in Bonordenii Handb, 
der Mycologie, sub no. 59, videre licet, Ehrenbergianis 
adumbrationibus etiam pejor est; Leveilleanae itidem non 
ex toto fidae sunt, 
