— 2365 
gemmis istis conspersum frequenter deprehenderim ; 
sed adfirmare eosdem fructus, dum vigerent, api- 
cem conidiorum nunquam gessisse, maxime temera- 
rium arbitrarer. Cum enim eos jJampridem exsicca- 
tos hiemeque tantum ad hanc diem observaverim, 
facile perspicitur monilia quibus fortassis olim sup- 
ponebantur pro variis causis exitio fuisse obnoxia. 
Caeterum oculatissimus Mutinensis qui non modo 
pycnides sed etiam monilia iis imposita primus de- 
texit, pyenides etiam haud apicatas passim occurrere 
compertus est. 
Sibi fingebat idem Amicius plantulam vineis in- 
festam ob intimam fructus fabricam Erysiphis ni- 
mis esse alienam quam ut eis Jure consociaretur; 
qui contra supra allatis edoctus fuerit eamdem pro 
Erysiphes specie (E. necatricis Schw. aemula)*) 
pyenidophora conidiisque onusta sed fructibus asco- 
phoris vulgo destituta habebit. Conidia enim, pyeni- 
des fructusque perfectiores s. ascophori modo in- 
aequali cuique fungorum speciei.pro aeris conditio- 
ne, coeli fervore aut frigore, loco, tempestate, 
plantulaeque natura largiuntur. Multi steriles con- 
sistunt, non nisi gemmis s. conidiis propagantur et 
qua de causa Lichenes permultos nonnullasque pha- 
nerogamas stirpes imitantur; aliü insuper pyenidum 
ope, Discomycetibus Hypoxyleisque testantihus, 
utuntur; aliis denique ditioribus sporas endothecas, 
praeter caeteras seminum sortes, parturiendi, inte- 
grisque tali pacto in progeniem transeundi facul- 
tas est. 
Hos inter fungos qui triplicem se ipsos per se- 
mina multiplicandi modum possident, ut vim illam 
qua focci hyphasmatis, disrupti quidem sparsique, 
plantulae vitam prorogare queunt, taceam, Erysi- 
phae locum meritissimo reposcunt. Quae supra at- 
tuli earum jura, ni fallor, extra dubium ponunt, 
Amicioque observatis manifesto comprobantur. Non 
omnibus autem Erysiphis similis copia seminum in- 
diseriminatim largita videtur. Maximam obtinent 
Erysiphe adunca et E. yuttata de quibus modo 
verba feci, nec non, fide experientiae Amicianae, 
Erysiphae variae, quae v. gr. in foliis Convolvuli 
arvensis, Trifoliorum, Plantaginum et Artemisiae 
campestris crescere solent; multae contra, apud 
nos saltem, plerumque conidia fructusque ascopho- 
ros tantum agunt; aliis sunt duntaxat, sicut vitico- 
lae (i e. Circinobolo florentino Ehrenb.), pycni- 
des et flocci in gemmas soluti; sunt etiam qui- 
bus fructus cujusvis naturae, praeter conidia ca- 
*) Fitis Labrusca L. in America boreali culta ab hoc 
fungillo detrimentum frequens, Schweinitzio auctore, 
patitur, (Clr. Trans. of ihe Amer, philos, Soc., ser, alt,, 
tom, IV (1834), p. 270, n, 2495.) 
266 
tenata, facere raro conceditur: istius ordinis est 
Erysiphe (Calocladia) Mougeotii Lev. cujus my- 
celium frondes Lyciz barbari sero autumno totas 
obducit gemmisque conspergit, sed infrequenter fru- 
ctus edere valet”*); inferiores denique restant quae 
gemmiferae’°*) solum vulgo occurrentes, propterea 
etiam saepius quam caeterae pro @idiis, Torulis 
Moniliisve a mycetographis incautis habitae sunt, 
Cum appendiculae cujuslibet naturae, si quae 
insunt, ad pedes pycnidum viticolarum cunctis 0cu- 
lis quantum sciam, hactenus latuerint„ floccosae et 
mycelio filis parum dissimiles olim certe deprehen- 
dentur; quamobrem Jam nunc conjicere licet fungil- 
lum cui adscribendae sunt ad Sphaerothecam Levy. 
aut potius Erysiphen sensu strictiore s. Leveil- 
leano sumptam, esse referendum, 
Similiter Circinobolö sortem, id est pycnidem 
Erysiphes , et quidem verisimiliter Erysiphes lam- 
procarpae Dub., agnoscere mihi videor in fungillo 
quodam, scilicet Byssocysti textili Riess., cujus 
descriptiuncula et adumbratio nuper in diario bota- 
nico quod Hedwigia insceribitur (tomo I, p. 23, tab. 
II, fig. 2.) evulgatae sunt, Etenim haec Byssocystis 
in Erysiphes lamprocarpae Oidiique comitantis con- 
sortio vigere dieitur, et propter structuram, ni me 
omnia fallunt, cum solita pyenidum fabrica plane 
congruit. De appendiculis quidem tacet auctor, sed 
verisimillime pari modo atque capillitium peritheciis 
Erysiphes lamprocarpae suppositum, floccos thal- 
linos mentiuntur, proptereaque ‚observatoris oculos 
efugerunt;  nisi tamen ille fructus Jjuniores ap- 
pendicibusque nondum instructos tantummodo vi- 
derit ***). 
Omnibus hie allatis confirmatur, ut opinor, quod 
in Jimine hujus commentarioli enuntiare ausus sum, 
*) Cfr, Annal. se. nat., ser. 3, tom, XV, p.113 et 158, 
**) Conidia, etsi in variis Zrysipharum speciebus for- 
ma inter se admodum conveniant, de crassitudine, nu- 
mero et monilium quae struunt longitudine ac fragilitate 
variare, nec quidem apud eundem fungillum eadem sem- 
per omnia reperiri videntur (conf. Ungeri Exanth., p. 390, 
et Fresenii Beitrüge z. Mycol., fasc. I, p. 76), qua- 
propter nullo modo miramur cur mycographi tot Oidio- 
rum species ex Erysipharum mycelio finxerint, 
#**) _Ampelomyces Cesat., Oidii Tuckeri Berk. in foliis ' 
Vitis socius et cujus anno proxime elapso mentio facta 
est in hac ephemeride (tom. X, p. 301 et 302), quam- 
dam cum Byssocysti analogiam demonstrare videiur; ma- 
xime doleo quod nec eum nec Byssocystim videre mihi 
unquam licuerit. 
Quod ad Oidium opuntiaeforme Cesat. eodem tem- 
pore ac Ampelomyces evulgatum (cfr. loc. cit.), proxime, 
ni erraverim, ad Bryomycetem Miq. in N. 4.N.C., XIX, 
II, 163 (Corda. Anleit. z, Myc., tab. h, 78, 1) accedit, 
et vereor ne similiter nonnisi ex Hepaticarum gemmis 
phyllogeuis constare olim dignoscatur. 
