28 RECHERCHES HISTORIQUES SUR LA GIRAFE. 



C'est sans contredit la meilleure et la plus complète de toutes celles que nous 

 avons citées jusqu'à présent. 



Co.nsta.ntus ne s'est pas contenté de tracer le portrait de la girafe; il l'a fait 

 parler, et qui plus est, parler en vers. 



Voici ce qu'elle dit à Laurent de Médicis : 



Cornua sunt nobis capreœ , sunt ora Cameli 

 Colla ferocis equi, tergora P ardus habet. 

 Cauda pedesque hoverâ referunt. Si nomina quœris 

 Surit tria ; sed grato nomine dicor ovis. 



Regia sunt aurum , tentoria , balsama ; Phœbi 

 JYos sumus , et d'wœ munera Leuchotoœ. 

 Me primùm exhibuit Romœ dictator Julus ? 

 Quid mi/ii cum magno Cœsare , si tua sum ? 



eam apud Metaurum quâdam cum negligeniià succursantem tantâ celeritate , ut quidam équités eam 

 assequi ullo modo non possent , a quibus equi Iaxis habenis ac subditis calcaribus urgebantur. Sed 

 errât non minus idem Strabo , qui eam nullam cum Pardali similiiudinem habere coniendit ; quamvis 

 enim non idem est macularum sii'e oculorum [ut ila dixerim) color qui et Pardali, non ideo tamen 

 dicendum erat nullam huic cum Pardali similiiudinem esse ; cùm sine dubio similis videalur Ma 

 distinclio macularum. Non enim opus est in rébus conferendis ut iota res toii rei similis sit , ut 

 docet orator. Quare Varro Me doctissimus , Alexandrie, inquit } Camelopardalis nuper adducta , 

 figura erat ut Camelus , maculis ut Panihera. Illud auiem ab omni vero alienum est quod scribit 

 Diodorus , qui mihi videtur interdum egregius fabulator , esse hoc animal Camelo minus et collo 

 bretiore ; sed longe magis admiror quod video latuisse Plinium , Solinum, Strabonem, Albertum 

 magnum , Diodorum , Varronem aliosque scriptores im'eniri hoc animal cornïbus prœditum. Undè 

 possumus conjeciare et mulilam fuisse Camelopardalin illam quœ primum Romœ visa est circensibus 

 ludis Julii Cœsaris diclatoris , et eam quam, œtate Alberti , Fredericus habuit Imperator; quare nos 

 ad magnificum Laurentium Medicen hoc scripsimus epigramma : 



Albertus magno clarus , etc. Voyez le texte, p. 29. 



Illud quoque multi procul dubio nesciverunt quod Camelopardalis dum ingrediiur, prœ se fert quan- 

 dam quasi regiam majestatem ; non enim dextri pedis anterioris moturn lœvus posterior comilatur , 

 sed hinc dextri duo , hinc lœn vicissim ita pariter moi'entur, ut Ma incedens quaquatersum sese 

 ostentare videalur. Eadern licet fera nuncupetur, nullam tamen feritatem aui sœntiam not'it ; et est 

 adeb mansueia , ut nullum jusiius quam ods nomen intenerit. Vidimus eam sese ad manus puellarum 

 ac pêne infantium summittenlem , cum ei panem , fœnum , pomum vel cœpam offerrent , quâ dici non 

 potes t quanta avidiiaie vescatur. Vidimus et eandem , erecto in altum vertice , cibum undecumque 

 oblatum e fenestris œdium capientem ; tollitur enim à terra ejus capul ad altitudinem undecim pedum; 

 ita ut cùm hic populus adtenientem eam procul intueretur, multi obstupenles dicerent turrim se videre , 

 non Camelopardalin venientem. Videtur ei eadem populi frequentià delectari, non irritalur, non exti- 

 mescit, sed despicit quasi lœtabunda populum occurrenlem . . . . (Fani 11 , Cal. Jan. 1481 [16 dé- 

 cembre i486]). 



Il parait que Galeotti fut content du dessin que lui avait offert Constàntius, car il lui envoya 

 de» préseuls en retour. 





