(7) Kl). BONNET. LETTRES DE LINNÉ A DAVID VAN ROYEN. !'.> 



pi. 134) cum slamina e medio petali exoriantur; in plerisque flores dipe- 

 tali sunt; sed altero petalo 3-fldo; in quibusdam hoc petalum fere ad 

 basin trifldum; ita \i\ dubito quin species sil Leucadendri, quamvisdif- 

 ferrel in paucis; nec n<>vi aliam polypetalam quae gerit stamina lali modo 

 inserta. 



Encaustam Tuam habeo inter ineas novas et sic descripsi in meis 

 adversariis : 



Erica fastigiata, anlheris subintegris inclusis, corollis hypocraterifor- 

 mibiis fasligiatis, foliis quaternis linearibus scabris. Fruticulus ramis 

 lsevibus, quadrifariam stria exaratis. Folia quaterna, linearia, acuminata, 

 triquetra, laevia, margine scabra, erecta, longiludine internodiorum, at 

 summa longiora. Flores fasciculali, fastigiati, terminales. Calyx foliis 

 similis. Corolla lubo cylindrico, patulo, foliis paulo breviore. Limbns qua- 

 dripartitus, planus, subtus ruber, supra albus : laciniis subcordatis. Sta- 

 mina capillaria, corolla breviora. Antherœ vix emarginaUr. 



Phylicœ capitulis 

 hanc etiam habeo inter siccata specimina, sed floribus minus maturis. 

 Dubimn videlnr nulluni quod sil Phylicie species; tolus habilus respondel 

 et fructilîcatio non multuni differt. Styli tantum duo dubium movent; 

 natura rei tarnen conjungit. 



Thymelaea Pluck., t. 223, f. 7. sane mea Passerina Isevigata, cujus jam 

 numerosa possideo specimina, didici una cum Passerina sericea debere 

 referri ad Gnidii genus. Passerina dodecandra cum alia specie, a me non 

 determinata, debere a Passerinis excludi, novumque genus formare quod 

 Strulhiolam dixi. 



Asclepias crassifolia, hujus habeo miserum spécimen, sed ob fructum 

 simillimum Ascl. frulicoso, non ausus fui pro distincta specie obtendere. 

 veritus esse varielatem. Oplarem scire num flores A. crassifoliîe essent 

 albi, quod procul dubio vidisti. 



Rauwoljfia colubrina etiam est in meo herbario, sed foliis quaternis. 

 nec tarnen crederem specie diversam ; mea etiam habet ununi alterumve 

 florem masculum. Est mea Ophioxylum, ab ophioriza mea toto cœlo 

 diversa. Horti malab.(arici) tomum sextum non possideo adhuc, 



Lycium europœum studio omisi, cum numquam potui obtinere per- 

 fectum ejus spécimen, quod vehementer efflagitavi a D. Gouano ; utinam 

 Tu Y. A. velles mittere. Miror quod non obtinuerim plantam in Europa 

 australi minus vulgarem; an vere distincta a Lycio barbaro; dicas mihi 

 differentiam. 



Martinia niullum negotii mihi falescit. Fateor quod flos superus et 

 inferus rarissime in eodem génère admillantur, exempla tarnen danlur 



