Oub arctoi coeli sidere e frigidis maris imdis arduse assurgunt alpes, quarum ob acuta 

 cacumina montosis hisce insulis impositum est nomen Spetsbergen. Non densae et ne- 

 morosa3 silvaj, non florea et gemmea prata prjerupta nunc condecorant latera'); fere 

 ubique conspiciuntur modo nives glaciesque perennes. Ora tantummodo marina infimaj- 

 que montiuin radices sub fugacis aastatis diebus perangnstum prtebent hospitium sparsis 

 lierbarum graminumque ca^spitibus, locis tantnm admodum opportnnis majore numero 

 congestis. 



Puram hic videmus polarem Floram, panperem inopemque; in »regno Saxifraga- 

 rum atque muscorum» hic versamur. At illse qtiamvis e plantis, quas fanerogamas 

 dicunt, non despicienda sint pars -) et horum numerus minime sit exiguus, nullus 

 tamen plantarum ordo — sive specierum sive individnorum respicias numerum — quam 

 Lichenum frequentior adest. »Lichenes», ait Wahlenberg, »ultimam vegetationem in 

 ultima terra constituunt» ; quse verba hic, in proximo axis terrarum septentrionalis 

 confinio, optime invenimus contirmata. Quaä quum ita sint, quas gignunt Spitsber- 

 genses insula plantas, si cum illis aliarum regionum comparamus, Lichenes non (ut 

 vulgo fit) posse negligi, quis est quin intelligat? 



Magica illa vis, quam in unumquemque fere hominem exercent regiones arctoa?, 

 et eximia illa voiuptas, qua harum cognitio animum implet, natura^ amicos baud pau- 

 cos eosdemque strenuos indefessosque illuc allexerunt. Non bestiarum modo animal- 

 culorumque innumeras greges, quas gignit mare, non mineralium petrefactorumque di- 

 vites opes, quas celant rupes, sed etiam dispersas et demissa^ plantse oculos animumque 

 peregrinatorum in se converterunt. Inter quas lichenes non omnino fuisse prajtervisos, 

 ex illis, qu£e nuper diximus, facile licet concludere. De his plantis quum hic agatur, 

 ajquum decensque est gråta mente nomina recordari illorum virorum, qui vel ipsi 

 lichenum coUectiones ex his terris reportaverunt vel reportatas determinaverunt. 



Inter quos primus exstat Solandee, qui in Voyage toioards the Korthpole 1773 hy 

 J. Phipps, Append. p. 203 — 4 (Lond. 1774) XI lichenum species recenset; loca, unde 

 decerptaj sunt, specialia non tamen indicat. Neque alio modo Rob. Beown in An Ac- 

 count of the Arctic Regions . .. by W. Scoresby, Vol. I. Append. p. 76 (Edinb. 1820) •') 

 XIX species enumerat. In Narrative of an Attempt to reach the North Pole, 1827 , hy 



^) Has regiones nuuc inhospitas temporibus jam diu prfeterlapsis herbis arboribiisque fiiisse oniatas, illariui\ 

 suadent vestigia in rupibus asservata; quorura determinationem dedit Cel. O. Heer in Vet. Ak. Förhandl. 

 1866 n. 6. 



2) Plantae fanerogamse XCV hic sunt inventfe, e quibus Saxifraga decadem efficiunt. Cfr. Malmgren in Vet. 



Ak. Förhandl. 1862 p. 229—268. 

 ^) Adest quoque in Eob. Brown's Vermischt. Schrift. I. p. 866. 



