SPETSBERGENS ALGER. 9 



laria arctica Harw., cajus specimen authenticum coinparare mihi nondum licuit, speciem 

 typicam generice diversam siispicatus sum. 



Species itaque novi generis mihi sunt : 



4- Aphauarthrou €la(loste|thiis (J. Ag. mscr.) fronde fasciculato-caBspitosa, caulibus 

 inferne denudatis, superne raiuis conformibus sparsis ramulisque densissimis vestitis; 

 ramulis infimis brevioribus incurvis subverticillatis, superioribiis longioribus, plurimis 

 simplicibus acuminatis strictiiisculis, aliis parce ramosis, apicibus horuin intar pila al- 

 tarna subflexuosis. 



Hab. in algis majoribus parasitica ad Spetsbergen (Exp. Torell!). 



Frondes 3 — 5 pollicares in caäspitem collectfe, alise simpliciusculse, alise ramis 

 3onformibus obsitfe, inferne denudataj setam crassitie superantes, suparne dense vestitte 

 ramulis fere triplicis formte. Ramuli nempe iniimi breves incurvi, sua longitudine dia- 

 metrum caidis vix asquantes, verticillati quodamraodo, sed verticillis parum regularibus 

 et vix clausis; dein sequentes ramuli sunt longiores patentes, simpliciusculi et fere 

 stricti, acuminati; revera hi quoque irregularius verticillati sint, at ita plerumque densi 

 ut dispositionis norraa non facile adpareat. Inter hos sparsim denique proveniunt tei-tii 

 generis ramuli, nempe ramosi, ramis infimis saspe truncatis, superioribus longioribus, 

 fasciculos minutos inter ramulos simplices formantes; apices horum non stricti, sed 

 certis distantiis pilis articulatis instructi, intequales, fere ramos tortuosos sphggrospori- 

 feros Polysiphoniffi referunt. Ramuli isti ramosi novorum ramorum initia videntur. 

 Cellulge superficiales sparsim farctse obveniunt, fruetus, ut suspicor, Dictyosiphonis si- 

 miles foventes; cellulär istee sparsse aut plures seriatte, nunc in ramis majoribus, sa?.pius 

 in ramulis brevioribus obveniunt. Substantia & color Sphacelarise cujusdam majoris. 



Transversali sectione caulis, tubus centralis observatur siphonibus pericentralibus 

 7 cinctus. Extra hos cellula? subconforraes, pluribus seriebus dispositte adparent, corti- 

 calibus demum parum diametro minoribus. Sectione longitudinali adparet siphoues 

 inteinores esse longiores, diametrum frondis fere sua longitudine sequantes, invicem 

 feque longos & eodem piano horizontali desinentes, articulum formantes. Cellulär extra 

 hos dispositse sunt breviores, & extimte omnium bravissimas. 



Aphanarthroii (?) laxiim (J. Ao. mscr.). 



Alteram hujus generis speciem suspicor in forma illa articulata, quam varietatis 

 loco ad Dictyosiphon foeniculaceum retulerunt. In hac vero siphonem centralem non 

 vidi, sed centrales cellulas magni tu dine ab exterioribus magis distinctas. Structura 

 frondis a Dictyosiphonis specie propria ita admodum recedit. 



5. Fiiciis scrratus, var. arcticus ala frondis ad örtum segmentorum saepe con- 

 stricta, obsoletius dentata, apicibus obtusis emarginatis, cryptostomatibus fere nuUis. 



Hab. ad Spetsbergen (Exp. Toeell!). 



Fucus serratus har hittills icke blifvit uppräknad bland Spetsbergens Alger. Un- 

 der det denna art är en af de vanligaste vid det vestra Europas kuster, saknas den 

 vid Foeröarne (Lyngb. Hydr. p. 5) och vid Amerikas ostkust, der flera andra af 

 Fucus-arterne äro lika ymniga, som vid de Europeiska kusterna (Harv. Ner. Bor. Amer 

 p. 52). Den angifves dock förekomma vid Groenland (Lh. 1. c). Waiilenberg uppgif- 

 ver den såsom allmän vid Finnmarkens kuster, och Ruprecht utdelade exemplar deraf 



, K. Vet. Ak."ia. Hauäl. B. 7. N;o b. ^ 



