38 J. G. AGARDH, 



Specimina originalia e Terra Nova vidi; sterilia e Norvegia. Est quasi F. di- 

 stichi forma maxime robusta. Nervus in inferiore parte dimidiam frondis latitudinem 

 & ultra occupat, margines versus nullo certo limite explanatus; superne segmenta sunt 

 plana et nervus obsolescit. Stipes validus, incrassato nervö ancipite formatus. Recep- 

 tacula ultra pollicaria summam speciei affinitatem cum F. lineari demonstrant. Nec 

 utramque distinxissem, nisi & juvenilis & fructifera planta certo respectu diversa mihi 

 obvenisset. F. Fueci habet ancipitem frondem & iibicumque linearem; F. linearis vero 

 frondem planani, mediam latiorem. 



** Species fr onde plana angustiore, nervö distinetiore prominido; receptaculis 

 spnplicibus sub-definitis, parte sterili quasi pedunculatis. Cryptostomaia irnmersa 

 scepe numerosa, plurima diu clausa, alia stomate p)aruvi prominente aperta & 

 penicillo filorinn tenuiore munita. 



4. F. filiformis Gm. & auct. 



Differentias, quibus a F. disticho dignoscatur, de hoc loquens exhibui; an spe- 

 ciem propriam separare valeant, ulterius inquirendum. Mihi varia diversitatem suadent. 

 Receptacula in F. disticho non infläta vidi; in F. filiformi sa^pissime infläta, juvenilia, 

 ni fällor, tenuiora & fere solida, adultiora infläta; scaphidia subdistantia. F. Jiliformis 

 bene evolutus est planus, nervö conspicuo at angustiore & stipite filiformi a F. disticho 

 Ftferoensi admodum diversus. De hoc dixit Lyngbye esse speciem a rupibus prseruptis 

 dependentem; de forma, quam ad F. Jiliformem referendam credidi, Wahlenberg monuit 

 esse in scrobiculis crescentem & erectiusculam. Huic (F. ceranoides Wahlenberg in 

 FL Lapponica pag. 490) frondem subenervem, apicesque tuberculiferos tumidos lan- 

 ceolatos acuminatos, s«bpedunculatos ob frondem sub ipsis angnstatam, {et "inanes, uti 

 eos descripsit Linné") expresse tribuit. In Flora Suecica male quidem addidit synonymon 

 F. excisi Fl. Dan. tab. 214, qui est F. canaliculatus, suo loco ab eodem memoratus. 

 Vix autem receptacula F. canaliculati maturos fruetus suEe speciei habuisset, si hsec 

 verum F. distichum Turneri sisteret. Dua3 pra^terea formaa F. jiliformis adsunt, quas, 

 ne diversa confundantur, sejungere placet: 



a. Gmelini latior cryptostomatibus magis distinctis & prominulis, receptaculis 

 ssepe inflatis lanceolato-oblongis. 



F. jiliformis Gm. Hist. Fuc. p. 72 tab. 1. Fig. 1, qui a Turnero non sine dubio 

 ad F. distichum referebatur, hane potissimum sistere putarem. Frondem nimirum la- 

 tiorem & costam admodum distinctam pinxit, & receptacula (apices ramorum) infläta 

 descripsit. Eandem quoque spectant qua3 in Spec. Älgar. C. Agardh p. 94 de "altera 

 forma" dicta sunt. Denique cum hac converiire videntur specimina, quas magna copia 

 e Norvegia superiore retulit Berggren. Htec sterilia quidem & eam ob causam diffi- 

 cilius determinanda. Sin cum speciminibus sterilibus aliarum formarum comparantur, 

 vario respectu diversa adparent. Specimina Berggreniana saltem duplo latiora quam 

 quae e Måsö Finmarkia? attulit Th. Fries. Cryptostomata in his vix conspicua, in 

 Berggrenianis prominula, duplici serie disposita. An huc quoque pertineat F. micro- 

 phyllus De la Pijl. Fl. Terr. Neuv. p. 95? 



b. Pylaisei angustior, cryptostomatibus vix conspicuis, i-eceptaculis elongatis, lance- 

 olato-linearibus. 



