SPETSBERGENS ALGER. TILLÄGG. 39 



F. filiformis De la Pyl. Fl. Terr. Neuv. p. 97 & certius quidem ea forma, quam 

 longifructum denominavit, cujus specimen ab ipso datum habeo, huc pertinet. F. line- 

 aris Kiltz. Tab. Phyc. X. tah. 15 ita quoque in nostram quadrat ut de identitate du- 

 bitare non liceat. Hujus denique formje plurima specimina e Norvegia, ad Måsö in 

 Finmarkia lecta, distribuit Aeeschoug in Alg. Scand. V. n:o 201! Quse si comparantur 

 cum speciminibus Fuci distichi, & forma latiore F. filiformis supra memorata, species 

 plures confnsas fuisse facile quis crederet. Ut itaque "Fucum distichum" Herbariorum 

 accuratius hoc respectu observarent, formas sejungere optimum duxi. Omnes a se- 

 quente caute quoque distinguantur. 



5. F. liiicaris (Oed. Fl. Dan. tab. 351) fronde angusta evesiculosa coriacea, media 

 latiore, stipite demuin firmo denudato segmentisque supremis evidenter angustioribus, 

 receptaculis elongatis siliquasformibus dense et minute verrucosis erectiusculis. 



Specimina vidi e Norvegia superiore. 



Stipes demum firmus ut in F. vesicidoso, sensim lamina denudatus & teretiusculus. 

 Segmenta media evidenter latiora, & in his junioribus cryptas plurimas clausas vidi, 

 paucas stomate parum conspicuo apertas. Axillse inter segmenta erectiuscula angustse, 

 deorsum s^epe rima exigua fissa?, quasi externa vi. Receptacula poUicaria et ultra, vix 

 infläta, densius quam in plurimis et minute verrucosa, quasi proprio peduuculo angu- 

 stiore fulta, lanceolato-linearia, erectiuscula. Exsiccatione nigrescit. Recens olivacea. 

 luvenilem exsiccatam quasi rore glaucescentem vidi. 



F. linearem Fl. Dan. nostrum referre vix dubito. Iconem, plurimis dubiam, alii 

 F. distichum, alii formam F. vesicidosi habuerunt. Turner F. linearem Fl. Dan. ad 

 F. distichum; F. linearem Fl. Angl. vero ad F. vesiculosi varietatem linearem duxit, ad 

 quam F. distichum Liglitf. & F. ceranoidem Esp. prteterea retulit. Mihi haud liquet 

 cur F. distichus Lightf. ad speciem ejusdem nominis Turnerianam non pertineret; spe- 

 cimem aiithenticum tamen non vidi. Icon Esperi contra ad aliam omnino plantam 

 potius ducerem. F. vesiculosus var. longifructus C. Ag. huc pertinet. F. Fueci De la Pyl. 

 Fl. Terr. Neuv. p. 87 mihi proxima videtur planta; h«c autem omni statu linearis, 

 parte media superiorem aut infexiorem partem latitudine vix conspicue superante; prae- 

 cipue statu juvenili specimina utriusque visa diversas suadent. F. distichus Kiltz. Tab. 

 Phyc. X. tab. 15. 1 a. eandem denique spectare suspicor; suam enim e Drontheim, a 

 Blyttio lectam, memoravit Kuetzing, et ab eodem Blyttio nostram Nidarosia3 lectam habui. 



Magnitudine variat; extrema tenent qualis in Fl. Dan. pingitur 5 — 6 pollicaris, 

 segmentis 1 — 2 lineas latis; & qua^ fuit Agardhio F. vesiculosus longifructus, planta pedalis 

 et ultra, latitudine angustioris F. vesicidosi; sed extrema intermediis connectuntur. Seg- 

 mentis mediis evidenter latioribus & receptaculis a proximis dignoscatur. Stipes, qui 

 in juvenili planta gracilis est, sensim crassior fit & admodum firmus; in F. disticho 

 tenuior, & in F. filiformi admodum gracilis manet, sec. specimina a me visa. 



6. F. miclonensis (De la Pyl. Fl. Terr. Neuv. p. 90) fronde angusta evesiculosa co- 

 riacea lineari, segmentis supra axillas patentiores distantibus, receptaculis geminis basi 

 confluentibus aut subseparatis grosse verrucosis invicem stepe divergentibus. 



Specimina vidi e Groenlandia, Terra Nova, Spetsbergen et ex insula Vancouver 

 oceani pacifici eximie congruentia. 



