SPETSBERGENS ALGER. TILLÄGG. • 41 



Characteribus Eegre circumscribenda, tainen, ut iiiihi videtur, distincta species. 

 Ramificatio flabellatim dichotoma, nec subpinnata ut in F. vesiculoso vero. Fröns, ut 

 in hac specie, latior aut angustior, caule, ut mihi adparuit, magis ancipite quam tere- 

 tiusculo; rami singuli cuneatim attenuantur in stipitem tenuiorem, nervö superne minus 

 prominulo, infra axillas explanato, apices versus quoque evanescente. Ipsa lamina quasi 

 minus firma saspe fissa obvenit, tum oblique a margine versus nervum, tum in axillis 

 deorsum in lacinias cuneatas, singulis nervi ramis instructas, formas quasdam Zonaria? 

 fiavEe referentes ramificatione. Vesiculas, quales in F. vesiculoso, numquam vidi, speci- 

 minibus plurimis observatis; frondes vero aliquando infläta? adparent, saspiiis segmen- 

 torum superiorum ' externo latere inter nervum & mai^ginem, infläta parte oblonga & 

 ambitu subindefinita. Receptacula in segmentis terminalibus (nec lateralibus priva) 

 evoluta, sparsiora (nec omnia aut pluriraa segmenta occupantia), quasi sessilia, oblongo- 

 ovata, nunc infläta, bicornia, geminis nempe basi cohasrentibus, apicibus plus minus di- 

 vergentibus, saspe acuminata, grosse tuberculata. Cryptostomata nunc fere nulla con- 

 spicua, nunc prsesentia at parum elevata & raro penicillum filorum conspicuum emit- 

 tentia. Exsiccatione obscure brunnens aut nigfescens. — Ad hunc revocanda? plu- 

 rimte ex Océano arctico, nomine F. vesiculosi inscripta? forma?. F. bicornis (De la Pyl. 

 Fl. Terr. Neuv.) sec. descriptionem huc pertinet; specimen vero nulhim liodie mihi 

 Ijcuit comparare. Sub nomine F. inflati L., (F. vesiculosiis var. injiatus Turnero Sj- seqii. 

 auct.), fronde versus apices vesiculoso-inflata dignoscendi, forsan etiam forma? T. evane- 

 scentis comprehensa; fuerunt. Omnis enim forma evesiculosa tumöres ejusmodi ali- 

 quando proferat; nec tamen ex eo concludendum omnes formas his instructas ad unam 

 speciem pertinere. 



**** Sfecies relative mmores cryptostomatihus consincuis, nem/pe ostiolo hiante 

 apertis, penicillum filorum clensum scepe emittentibus. 



10. Fiiciis biirsigeriis (J. Ag. mscr.) fronde minuta flabelliformiter dichotoma 

 coriacea evesiculosa, cryptostomatibus ostiolo elevato eminentibus sparsim instructa, 

 segmentis cuneato-linearibus margine integerrimis, receptaculis terminalibus segmento 

 subenervi insidentibus obovato-inflatis divisis, cornubus divergentibus. — Tab. III. 



Hab. ad Spetsbergen, Berggren! 



Alga minuta 2 — 3 pollicaris, stipite brevi ancipite mox in frondem flabelliformiter 

 subdivisam abeunte, nervö apice, pra?cipue in segmentis fertilibus evanescente. Seg- 

 menta ob brevitatem cuneato-linearia, terminalia sterilia truncata, apice quasi callosa, 

 ut hoc in Fuco ubi desinit nervus norma est. Receptacula pro magnitudine planta? 

 magna, fere tertiam partem totius constituentia, a segmentis terminalibus transförmata, 

 hinc plus minus divisa, obovato-bi-tri-cornia, scapliidiis segmenta ultima & penultima 

 occupantibus, deorsiim vix definita nisi quod eximie infläta, nervö infra inflatam par- 

 tem evidentius quam in ulla alia specie evanescente. Color olivaceus, exsiccatione 

 obscurior. 



Species, me judice, distinctissima, exsiccata Gigartinam mamillosam quandam 

 apicibus dilatatis referens, magnitudine frondis & cryptostomatibus a F. evanescente 



K. Vet. Akad. Handl. Bd 7. NiO 8, 6 



