42 c. STAL, 



per nigro, inarginibus lateralibus prope apicem interdum anguste pallidis; femoribus 

 posticis apice tibiisque posticis obscurioribus, his pone medium, marginibus lateralibus 

 scutelli venisque hemelytrorum pallescentibus; connexivo margineque ventris a basi ad 

 segmentum sextum, interdum etiam hujus margine postico pallide sordide flavescentibus. 

 o". Long. 16-17, Lat. 4 mill. 



ef. Femoribus posticis rectis, valde incrassatis, fusiformis, tuberculis minutissimis 

 obsoletissimis paucis in series duas vel tres dispositis, subtus in latere interiore tuber- 

 culis parvis, licet distinctis, quattuor vel quinque, et in latere exteriore apicem versus 

 denticulis sex vel septem, duobus reliquis paullo majoribus, armatis, ad basin intus tu- 

 berculo parvo valde elevato, saäpissime dichotomo vel duplicato, instructis; tibiis posticis 

 pone medium leviter curvatis et angustioribus. 



Lygceus crassipes Fabr. Syst. Rhyng. p. 214. 44. (1803). 



Patria: America meridionalis. Dom. Smidt. (Mus. Lund.) 



H. gracili Burm. valde similis et oum hao specie quoad colorem, statiiram, punoturam, tubercula ster- 

 norum et formam abdominis, antennanxm pediimque maxime congruens; thorace callis minoribus et rarioribus 

 adsperso, collari distincte punotato, angulis lateralibus magis rotundatiSj angulis posticis rotundatis, haud produ- 

 otis, scutello ante medium utrimque leviter sinuato, pone sinum baud ampliato, sed sensim angustato, ante me- 

 dium inträ margines laterales anguste distinoteque impresso, hemelytris subtiliter punctulatis, tuberculo parvo 

 compresso apioali mesosterni inter coxas anticas sito multo minus elevato, in superfioiem mesosterni sensim 

 transiente, nec posterius subito abbreviato, tuberculoque subbasali interiore femorum postioorum differt. 



Hane speoiem ad Hirilcum retuli propter masimam similitudinem cum H. gracili. Ab Hirilco, uti prius 

 hoc genus a me est descriptum, tamen divergit et secundum conspectum generum, quem in Ofv. Vet. Ak. Förh. 

 1867. p. 536 dedi, potius ad Peranthum erat refererenda *)• 



Species tres generis Hirilci mibi sunt cognitfe. 



a. Angulis posticis thoracis productis. 



b. Thorace femoribusque posticis, illius etiam marginibus lateralibus, distinctissime granosis vel remote tuber- 

 culatis; ventris segmento secundo posterius callis duobus, distantibus, apud marem prceterea inter oallos illos 

 callis nonnulis minoribus instructo, segmento primo serie transversa callorum parvorum albidormn prsedito: 

 margine ventris fusco pallidoque variegato; angulis posticis thoracis minus productis. — 1. H. variolosus 

 Bdrm. 



*) Characteres generum Meropachydi affinium in hoc schemate breviter dispono: 



1(10). Thorace antice pone coUare distinctissimum, latiusoulum et subreflexum, distincte constricto; an- 

 tennarum articulo primo articulo secundo distincte longiore, artioulo qnarto articulo primo haud vel 

 paullo longiore. 



2(.3). Mesosterno basi inter pedes intermedios trituberoulato, tuberculo medio sat alto, obtuse subconico, tu- 

 berculis lateralibus parvis. — Meropachys Lap. 



.3(2). Mesosterno basi inter pedes intermedios plus minus distincte elevato et sinuato vel ibidem bituber- 

 culato, tuberculis interdum tuberculo majore suffultis. 



4(5). Capite subtus pone bucculas tuberculo destituto. — Phidippus Stål. 



5(4). Capite subtus pone bucculas plus minus distincte tuberoulato. 



6(7). Mesosterno subtus per totam longitndinem medio elevato, ubique fere seque alto, antice tuberculo 

 destituto, parte elevata basi latiore, utrimque leviter tuberculata; tuberculo inferiore oapitis distinctis- 

 simo. — Plavius Stål. 



7(6). Mesosterno longitrorsum haud elevato, basi plus minus distincte elevato et bituberculato. 



8(9). Metasterno antice distincte bituberculato; capite subtus obtusissime et interdum obsolete tuberculato. 

 — Hirilcus Stål. 



9(8). Metasterno antice tuberculis destituto; capite subtus tuberculo altissimo, acuto conico, armato. — 

 Peranthus Stål. 



10(1). Thorace antice pone oollare minus distinctum haud constricto; antennarum articulo quarto articulo primo 

 multo longiore, articulis primo et secundo longitudine subaequalibus. — Gracehus Stål. (Typus ge- 

 neris: Meropachys integer BcRM.) 



