143 — 



— 144 



ad arbores scandentes observarunt, hie maxime erit 

 confidendum. 



2574 (et t. Mor. = 336zO Lomaria punctata Bl. 

 p. 201. (_L. elonijata Moritzi Verz.) 



S. 1. Species insiguior, e diagnosi deterininata. 

 Frondes primae spitliameae, laiiceolatae, indivisae, 

 secundae majores, leviter piunatifidae, basi in sti- 

 pite decurrentes. Seqnentes normales profunde pin- 

 natifidae, laciniis inferioribiis abbreviatis, infimis 

 abortivis. Pinnae frondis fertilis remotae, lineares, 

 ffexnosae, basi in rliachi adnato- decurrentes; infi- 

 mae non minus abortivae. 



Lomaria vulcanica Bl. en. 202. Hanc in planta 

 spithamae longitudine, stipite brevi recognovisse 

 reor, quam cl. Sonderi amicitiae debeo. Recogno- 

 scitur pinnis infimis sterilibus, basi sursum auricu- 

 lata late adnatis divaricatis, superioribus fertilibus, 

 basi decurrente confluentibus, apiculatis, Omnibus 

 subtus et rbaclii longe griseo-pilosis. 



337 z. Lomaria vestita Bl. en. p. 203. CMoritzi 

 Verz.) 



Ad craterem m. Tankuban prau Martio legit 

 Zollinger. Accepi quoque ex herb. Sporlederiano. 

 Eadem species sub L. auriculata Reinw. in herb. 

 Kaulfussio -Roemeriano adsei'vatur. 



Rhaclü stipiteque grandi-paleaceis insignis et sae- 

 l)ius fronde pluripedali. 



Lomaria pycnopIiyllaKze.: fronde tenuiter co- 

 riacea, opaca, glabra, subconcolore, obloiigo-lan- 

 ceolata, breviter acuminata, pinnata; pinnis sessi- 

 libus, approximatis, frondis sterilis patentibus, lan- 

 ceolatis, acuminatis, basi exciso-cuneata integer- 

 rimis, margine reliquo reflexo serrulatis, costa tenui, 

 subtus sulcata, venis arctis, furcatis, supra promi- 

 nulis, infimis abortivis; rhachi validiuscula, depres- 

 sa, marginata, supra canaliculata, subtus bisulca- 

 ta; frondis fertilis pinnis erecto- patentibus, linea- 

 ribus, basi rotundata nniglandulosis, apice obtusius- 

 culis; soris costam non obtcgentibus; rhachi angu- 

 lata, ntrinque bi- sulcata; rhachibus stipiteque me- 

 diocri utriusque frondis rufescentibus, glabriusculis; 

 caudice scandente sparsim paleaceo. 



Ex Insula Java communicavit cl. de Vriese (sub 

 L. scandente W.) 



A Blumeanis reliquisque descriptis Lomariis pin- 

 narum sterilium costis subtus sulcatis, fertiliumque 

 basi uniglandulosa distinctissima. Habitu L. orni- 

 foliam Pr. et Boryanam W. qnodammodo revocat. 

 335z. Lomaria glauca Bl. en. p. 204. 



S. 1. Zollgr. In m. Dieng, Majo ; in orientali re- 

 gione catarractarum Martio; in sylvis supremis m. 

 Patuka Jullo et in m. Tankuban prahu ad 4000' le- 

 git Junghiihnius, parcius fertilem (Herb. Goepp.) 



Elegantissima species. 



3130 (et 395 z. Hb. Z. et M.) Lomaria specta- 

 bilis Kze. : fronde coriacea, rigida, nitidula, gla- 

 bra, subtus pallidiore, oblonga, pinnata; pinnis pe- 

 tiolatis rhachi articulatis, patentibus s. patenti-ere- 

 ctis; sterilibus petiolatis e basi subinaequali longe 

 cuneato-attenuata lineari-lanceolatis, cuspidato - 

 acuminatis, margine revolutis, integei-rimis (s. mon- 

 ströse repando-sinuatis), costa itenui, subtus con- 

 vexa, supra plana, sulcata, laxe venosis, venis 

 simplicibus, quibusdam furcatis; fertilibus lineari- 

 bus, curvatis, apice subulatis, subtus soris demura 

 ex toto obtectis; rhachi utriusque subflexuosa, ad 

 pinnarum insertionem dilatata, angulata, supra 

 sulcata, versus basin sparsim paleacea; stipite bre- 

 vi, basi incrassata adscendente, dense et fnsco- 

 grandi- paleaceo; caudice scandente. • 



Ad arbores scandens Pangarango Martio. 



In herb. Zoll. etMor. sub 395z. formam vidi nor- 

 malem; in coli, sub No. 3130. monstrosa adest, pin- 

 nis sterilibus repando - sinuatis. Frondes steriles 

 vidi 24 — 36"' longas et medio 12 — 14" latas. Pin- 

 nae steriles saepe 9" longae, vix ^/^ poU. latae; 

 fertiles 2'' latae. 



Pinnis in rhachi articulatis, simulque in petiolum 

 decurrentibus et pinnarum sterilium longiorum ra- 

 tione insignis et a L. variabili W. Bl. ut videtur 

 affini, quam Zollingerus esse putavit, distincta. 



3094. Blechniim pyrophilum BI. (male pyro- 

 phyllum') en. p. 197. 



S. 1. De convenientia cum specie Blumeana vix 

 dubito, licet rhachis subtus sulcato- angulata in no- 

 stro , Signum , quo Bl. pectinatum Presl distinguitur. 

 Planta nostra 2 — Spedalis, pinnis maximis ad 10" 

 longis et 4 — 5"' latis. Proximum B. Orientale., a 

 Goldmanno cum lioc commutatum , differt fronde 

 membranacea, pinnis planis. Bleckn. agrostifoUum 

 Goldm. (N. Acta Leop. XIX. suppl. p. 459.) est B. 

 Orientale parce fertile et ideo pinnis latioribus gau- 

 dens. Utraque planta Me3^eniana ex Manilla. Bl. 

 Orientale L.? Zoll. No. 1004. (Moritzi Verz.) non 

 vidi. Ad B. adnatu?nB.ehiw. hb. ducit cl. de Vriese 

 Nederland. kruidk. Archief I. 1. p. 10. 



2810. Doodya dives Kze.: fronde ovato- oblon- 

 ga, acuminata; coriacea, glabra, obsolete venosa, 

 basi remotius, apice decursive- pinnata, simpliciore; 

 pinnis oblongis, costa utrinque prominulis, subtus 

 canaliculata, margine undulatis, cartilagineo-pun- 

 genti -serratis, inferioribus, plerumque sterilibus, 

 breviter petiolatis, auriculatis, subattenuatis, apice 

 rotundato-obtusis, mediis superioribusque fertilibus 

 late adnatis s. utrinque, inprimis deorsum, late de- 

 currentibus, sublinearibus, falcatis, longe attenua- 

 tis, obtusis, apice frondis elongato, subsinuato; so- 

 ris subbiseriatis, lunatis, demum confluentibus; in- 



