— 145 — 



— 146 



dusiis Iierbaceis; petiolis, rliaclii stipiteque mediocri 

 s. longiiisculo , angulato ebeneis, sparsim, hoc basi 

 densiiis, paleaceis; rhizoniate oblique descendente, 

 iiigro -paleaceo , radicoso. 



S. 1. Pulclierrima et distinctissiraa species, niilli 

 descriptariim comparanda , liabitii fere D. caudatae, 

 sed multo major. Stipes 7 — 12pollicaris, frons cir- 

 citer 9poll. longa et basi 4— Spoll. lata, pallide 

 viridis, nitidiila. Mox icone illnstranda. 



Woodivardia orientalis Bl. (t. Mor. Verz. Zoll. 

 No. 351z.), niilii noudiim visa, a D. divite est di- 

 versissima. 



995. Äspleniiwi iNeottopteris J. Sm.) simplex 

 Bl. en. p. 174. iÄ. Nidus Mor. Verz.) 



S. 1. A diagnosi Bliimeana frons unica, quam vidi, 

 tarn parum discedit, ut separare eam noluerim. Est 

 nempe breviter acuminata, costa subtus obtuse ca- 

 rinata, supra couvexa. Sori inaequales, costae 

 subcontigui , longiores et remotiores quam in vero 

 A. Nidus li. , quod et figura frondis versus apicem 

 multo latioris difFert, superiorem frondis partem oc- 

 cupantes. Affinis Neottopteris PhiiUitidis J. »Sm. 

 CCuming Phil. IV. 319.), vix planta Doniana, fronde 

 coriacea , apice sensim attenuata, soris remotis aliis- 

 que notis discedit. 



2823. Asplenium taeniosiwt Kze. : fronde suh- 

 coriacea, glabra, liiieari-lanceolata, iitrinque lon- 

 gissime attenuata, niarginata, repandula (apice sae- 

 pius gemniifera) , co.sta utrinque carinata, rubida, 

 venis plerisque basi furcatis, remotis; soris a costa 

 prope ad marginem continuatis, remotiusculis, ve- 

 nae ramo superiori insertis , totam frondem, exce- 

 pta basi, occupantibus; stipite brevissimo, nigro- 

 paleaceo; rhizomate valido, repente, nigro -palea- 

 ceo, paleis lineari-subulatis, radicoso. 



Arboribus adpressum in sylvis Idjeng, 3 — 5000'', 

 Aprili lectum. {Ä. simplex ex Zoll.) 



Propinquum Neottopt. Phyllitidi Don, sed differt 

 fronde tenuiore, utrinque louge attenuata, i-epan- 

 dula, distinctius venosa, saepius gemmifera, stipite 

 nigrescenti- paleaceo et soris totam fere frondem 

 occupantibus, minus remotis. 



960 z. CHerb. Zoll, et Mor.) Asplenium sqiia- 

 tnulatum Bl. en. p. 174. 



S. 1. Speciem parum notam et valde distiuctam 

 paucis illustrare juvabit. Frons crassa, coriacea, 

 utrinque, basi longius, attenuata, 20 poll. ad mini- 

 mum longa C apice mutila in speciminibus visis), 

 2^2 — 3V2 poll. lata; stipite bipollicari alato. Costa 

 subtus ad basiii elevata, obtusa, ante medium fron- 

 dis valde attenuata, ad latera fusco -squamosa, 

 squamulis parvis Cet paginam frondis aversam , in- 

 primis in dimidio inferiore, occupantibus), costa 

 siipra profunde impressa, minute fusco -squamulo- 



sa, lamlna frondis supra glabra. Margo frondis 

 repandulus, subundulatus, distincte extenuatus, re- 

 flexus. Venae approximatae, furcatae s. simplices, 

 supra distinctiores, prominulae, a basi ad medium 

 frondis patenti - divergentes , dein patentes, apice. 

 patenti-erecti. Sori tenues, in specimine altero ad 

 V3 baseos frondis continuati, in altero majore ad 

 basin usque. Incipiunt a costa et prope ad margi- 

 nem continuantur. Indusia in soris juvenilibus 

 Cadulti desunt) lata, pallida. 



2414. Aspleniu7n pachyphyllum Kze. : fronde 

 crassa, coriacea, firma, nitida, lineari-lanceolata, 

 obtusiusciila, basin versus longe attenuata, margi- 

 nata, margine reflexo , subrepando, obsolete remote 

 venosa, venis patentibus, subsimplicibus; soris in 

 dimidio frondis superiore a -costa et margine et 

 inter se remotis; stipite brevissimo, basi caudice- 

 que caespitoso nigro -paleaceis, radicibus fusco - 

 tomentosis. 



S. 1. A praecedentibns fronde incrassata, nitida, 

 obtusa, sorisque remotis distiuctum. 



2628 et 2917. Aspleniuin diversifolium Bl. en. 

 p. 175. 



S. 1. Idem e collectionibus Kollmannianis (sub 

 A. heterophyllo Zip.) in herbario proprio. 



Species a forma simplici, jam subinde fertili, 

 ternatam, quinato-pinnatam et vere pinnatam, quo- 

 vis latere pinuis 3 — 6, percurrit, textura frondis 

 subcoriacea et margine repando- crenulata alata 

 variat, Specimina sub N. 2917. luxuriantia, l'/aPe- 

 dalia, piunis inferioribus et terminali auriculatis. 

 Planta Kollmanniana ad rhachin gemmifera. Cau- 

 dex densus, horizontalis, paleis fuscis, adpressis 

 obtectus. E diagnosi Blumeana facile recognoscitur. 

 344z. Asplenium salicjnwn Bl. en. p. 175. 

 S. 1. Zoligr. Ex sylvis superioris montis Ungarang 

 a Junghuhnio lectum (in herb. Goepp.) In horto bo- 

 tanico Amstelodamensi (ß. Aspl. simiW) et inde in 

 Lipsiensi colitur. 



Modo Crescendi et formis praecedenti affine. Novi 

 formam simplicem eamque fertilem et pinnatam et 

 hujus specimen luxurians, pinnis, more complurium 

 filicum , apice trifurcatis adservo. Pinnis petiolatis 

 in axillis sursum calloso-decurrentibus , basi atte- 

 nuatis distiuguitur. . 



2106. Asplenium vulcanicuin B). en. p. 176. 

 S. 1. Ad diagnosin Blumeanam deterrainavi. Au- 

 thenticnm non vidi. 



2337. Asplenium pallidum Bl. en. p. 177. 

 S. 1. Legit Zollinger. Ad Merapi in sylyis quer- 

 cus Apr. et ad Angring et Panangutang 3700' Jung- 

 huhn legit (Hb. Goepp. et Schlechtend.) 



Stipitem nou omuino glabrum, sed leviter sca- 

 briusculum reperi. {Fortsetzung folg-1.) 



