— 173 — 



— 174 



scenti-paleaceo, radicoso; radicibus caesio-prui- 

 uosis. 



lu sylvis Pangerango aiart. Zollgr. Differentia 

 iiiter Asplenia et Biplazia saepe ambigiia lioc ex- 

 emplo iuprimis hebetatur. Sed habitus Aspleniorum 

 et affinitas proxima cum praecedente (J.. pallido~)', 

 quo differt fronde teniüore, satiiratiiis viridi, pinnis 

 remotioribus, loiigioribiis, niagis falcatis, remotius 

 et grossiiis sei-ratis, veiiis composito-fiircatis, soris 

 remotioribus, seciindariis intermixtis. Et A. cre- 

 nato-serratumVi\. affine videtiu", sed diversum pin- 

 nis basi inaequali rotundatis, duplicato-creuato- 

 serrulatis. Priiina caesia in stipitis basi , rhizomate 

 et radicibus iu genere raro occurrit. Lamiua fron- 

 dis 20 V/^ longa, 7" lata. Stipes 16—17'' longus, 

 pennae anserina tenuioris crassitie. 



345 z et 346 z. (Hb. Z. et M.) AspJenium cau- 

 datutn Forst, ßl. eu. p. 184. 



S. 1. Vidi quoque a Kollmanno lectum (Hb. Klen- 

 zean.) et accepi a Sondere. Cultum in horte bot. 

 Amstelodam. et Lipsiensi. 



Saepe 2 — 3 pedale. Cultam juvenile. 



1994. Aspleniian nigrescens Bl. en. p. 180. iA. 

 heterodon Moritzi Verz.^ 



S. 1. Species habitu fere Asplen. Serrae L. et F. 

 esse Blumeanam vix dubito. A. heterodo7i Bl. cul- 

 tum tantum iu hört. bot. Amstelodam. uovi, pinnis 

 subrhombeis iusigue. 



1367. CHb. Kze.) Asplenium canaliculatum Bl. 

 eu. p. 180. 



S. 1. Zollgr. Ex KoUmanniauis sub A. splendente 

 Zip. adservo. 



In observat. I. numerum in Hb. Moricand, visum 

 Aspl. oxyphyllo J. Sm. adscripsi, quo vero diiFerre 

 nunc persuasus sum. A. canaliculatum filix major 

 et validier, fronde crassa, coriacea, pinnis magis 

 attenuatis quam acuminatis, distincte lineatis, du- 

 plicato-serratis, brevius petiolatis, rhachi stipite- 

 que nigricanti lividis diifert. 



Iu Diagnosi 1. 1. ad specimina Cumiugiana data 

 deleantur modo verba ,, (pinnis) interdum duplica- 

 to-serratis". 



Foi'mara A. canaliculati pinnis abbreviatis, in 

 sj'lvis montium meridional. prope Megiri aJunghuh- 

 uio Martio lectum vidi iu hb. Goeppertiano. 



1996 et 1996 a. Asplenium falcatum Lam. Bl. 

 en. p. 180. 



S. 1. Eandem plantam vidi iu Hb. Willd. 19,902. 

 f. 1. a Kleinio ex India missam. Synonymia hnjus 

 speciei et affinium maxime intricata. Tabula Bur- 

 manui (zeyl. 1.43.) A. falcatiini^etz forsan nostrae 

 formam majorem reddit; Rheedii bort. Malab. XU. 

 t. 18. , jam a Swartzio et Willdenowio dubia cita- 

 ta, diversam speciem repraesentat A. ca^iaUculato 



affinem, nisi ipsam. Filix Richardiana e Vamcoro 

 a nostra differre videtur. 



1442 (bis) Asplenium. stenopteris Kze. : froude 

 coriacea, rigida, lanceolata acumiuata, basi longa 

 attenuata, pinnata; pinnis sessilibus, divergentibus, 

 approximatis, trapezie- lanceelatis, obtusiusculis, 

 basi sursum producta auriculata exciso-truncata, 

 deorsum cuneata integerrimis, reliquo margine gros- 

 se obtuse serratiSj Inferioribus diminutis, abbrevia- 

 tis; soris remetis, costae obliquis; stipite adscen- 

 dente, brevissime , rhachique infei-ne valida nigris, 

 opacis, furfuraceo-pilosis. 



S. 1. Ab affini A. pellncido Lam. differt fere du- 

 plo minus, pinnis angustioribus, obtusis, nee acu- 

 minatis, profundius serratis, inferioribus diminutiv 

 uumerosis, stipite brevissime. 



2331. Asplenium porphyrocaulon Bl. en. p. 182. 



S. 1. Diagnosi; omnino respondet. 



1442. Asplenium sordidum Kze. : fronde coria- 

 cea tenui, opaca, liueari -lanceolata, acuminata, 

 flexuosa, pinnata; pinnis sessilibus, divergenti-di- 

 varicatis, trapezie -oblongis, obtusis, basi utrinque, 

 inprimis sursum, auriculata cuneatis, subexcisis, 

 marginatis, leviter repando-crenatis, tenuiter co- 

 statis, venosis, summis diminutis, subabortivis; so- 

 ris remetis, costae obliquis; stipite brevi, basi dense 

 paleaceo, rhachique sparsim paleacea, validiuscula 

 atropurpureis, opacis. (^1. erectum Mor. Verz.) 



S. 1. Habitu fere A. porphyrocauli Bl. , sed cha- 

 racteribus, inpx-imis rhachi valida paleacea, opaca 

 pinnis obtusis, diversum. Cum A. erecto nulla si- 

 militudo intercedit. Lamina freudis 12 — 14'' longa, 

 IV2" l^ta. Stipes 2' — 4pollicar. Color frondis sic- 

 cae serdide fusce-olivaceus. 



2967. Aspleniu?n obscuru7n Bl. eu. p. 181.? 



S. 1. Planta e grege difficili ambigua, nee stipite 

 distincte marginate gaudet. A, laeto affinis, sed 

 fronde membranacea, elivacea differt. Simillimam 

 ex Nova Zelandia accepi. 



2113et2942. Asplenium lunulatum Thunh. Kze. 

 Acetyled. Africae. (2113. A^ minus JMor. Verz.) 



S. 1. A Planta capensi , satis variabili , distinguere 

 nequeo. 



2220 et 2935. Aspl. eloncjatum Sw. syn. p. 79. 



S. 1. Planta Luzeuica (Cuiuiug. N. 163.) a J. Sm. 

 A. elomjatum dicta et cum phrasi congrua, non pa- 

 rum variabiüs,^ a nostra Javanica certe non diver- 

 sa. Specimina sub 2220 profundius inciso-serrata, 

 qua nota Asplenia saepissime ludunt, et illa sub 

 2935 mede acutiora quam Luzeuica, modo obtusa, 

 seu subrotundata. Utraque paleis rarioribus obsessa 

 quam Cumiugiana. 



2925. Asplenium confluens Kze.: fronde mem- 

 branacea, glabra, liueari -lanceolata, lengissime 



