308 
IETS OVER DE COLUMBATSCHER MUG. 
(Simulium maculatum MEIG.) 
Toen ik in den zomer van 1858 mij in Gelderland bevond, 
werd mij, terwijl ik klaagde over den last, : dien de kleine 
muggetjes, aldaar knazen genoemd, door haar gekriebel op 
de bloote 'huid en door haar steken veroorzaken, het volgende 
verhaald. Bij zekere familie, welke in die provincie een klein 
buitengoed bewoonde, leefde een oude papegaai, aan wiens 
goede gezondheid geen der huisgenooten in jaar en dag had 
getwijfeld. Op zekeren morgen, dat het heerlijk weder was 
en de zon allerliefelijkst scheen, werd voorgesteld Lorre op 
een’ kruk gezeten buiten te brengen en in den zenneschijn 
te plaatsen. Zoo gezegd, zoo gedaan. Men zeite hem op 
eenigen afstand van het huis neder en de familie nam voor 
het huis in de schaduw plaats. Naauwelijks een kwartieruurs 
later zag men Lorre de vleugels uitslaan en klapwiekend heen 
en weder springen op zijnen stok, terwijl daarbij zijne tong 
geen oogenblik stil siond en hij zijn geheele vocabularium 
doorliep. Men verheugde zich over zijne vrolijkheid. „Zie eens“, 
zei men, „wat een goed het hem doet zoo in den warmen 
zonneschijn en de frissche lucht te staan.* Doch het duurde 
niet lang: of men vond toch iets gedwongens in de sprongen 
en het klapwieken van de papegaai, en weinige oogenblikken 
daarna viel Lorre van zijnen stok. Nu werd hij binnen gebragt 
en onderzocht; een oppervlakkige blik toonde reeds aan dat 
hij aan den hals, om de oogen en onder de vleugels vol zat 
van kleine, zwarte kriebelmuggetjes. Men: verwijderde en 
doode deze diertjes zoo goed mogelijk, 'maar de hulp 
kwam te laat en schoot te kort. Nog dienzelfden dag was 
Lorre een lijk. 
Men had niet gedacht dat het mogelijk ware, dat de kleine 
muggetjes in staat zouden zijn een’ vogel te dooden. Toen 
mij de geschiedenis verhaald werd, dacht ik terstond om hetgeen 
van de beruchte Columbatscher mug geboekt staat en was 
overtuigd dat de dooders van den papegaai tot hetzelfde ge- 
slacht behoorden. 
Nu was er van het geslacht Simulum,;- waartoe ook de 
genoemde Hongaarsche mug behoort, slechts eene soort als 
inlandsch bekend, Sim. marginatum neıs., en ik moest het er 
dus voor houden dat deze, ofschoon anders onschadelijke mug 
hier vertoond had wat zij vermogt en waartoe zij, in massa 
vereenigd, in staat was, 
