( 63 ) 

 rufescentibus, sporis 1-septatis, longit. 0,011-1 4 millim., crassit. 

 0,005 millim. 

 Ad lapides in ruderibus ad Alexandriam prope columnam Pompeji. 



7. Lecanora albariella Nyl. ecrustacea. — Apothecia fusca vel fusco- 



nigra parva aut fere mediocria, paraphyses discrets? (apice clavula 

 obscurata), sporse ovoideœ l-septata3, longit. 0,012-16 millim., 

 crassit. 0,005-6 millim. Gelatina hymenea iodo violacée rube- 

 scens, preecedente cœrulescentia. 



Ad lapides oolithicos frecmens variis locis (ad Alexandriam, Abusir, Djeilel- 

 achterie, etc.) 



Forma subcœsia Nyl., ecrustacea, apotiieciis passim alboceesio-suffusis, 

 gelatina hymenea iodo cœrulescenle. Prope Abusir. 



8. Lecanora pjnguiuscula Del. in hb. Ehrnb. — Thallus obscure sub- 



cervinus vel badio-fuscescens opacus , tenuiter csesio-suffusus , 

 verrucoso-granulatus , turgidulus; apothecia fusca mediocria, 

 margine lhallino integro cincta; sporœ 8 nœ ellipsoidese 1-seplalse, 

 longit. 0,012-16 millim., crassit. 0,005-6 millim., paraphyses 

 médiocres rarescentes. Gelatina hymenea iodo cœrulesceiis, dein 

 obscurata. 



In Pyramidis Gyzensis primœ lapidibus. 



Obs. — Accedit ad Lecanoram erysibem, sed thallus omnino alius. 



9. Lecanora calcarea (Ach, ) f. farinosa (FIL). 

 Kasreschdaebi ad lapides. 



10. Lecanora schleicherii * dealbata DR. ( f . radicans). — Differt a 



dealbata Algeriensi (Oranensi ) thallo magis continuo et evidentius 

 rhizophoro (radiées agens fréquentes albidas varie divisas). 



« Supra lerram sabulosam prope Bir Hamam et alibi interdum in descrlo. » 

 Notavit Ehrenberg. 



11. Lecanora fuscata (Schrad. )? — Slerilis. 

 Ad saxa montis Sinai. 



12. Lecanora simplex (Dav.) f. slrepsodina(kch.). 

 Ibidem est obvia , nec rara videtur. 



J3. Lecanora interrupta Ehrnb. mscr. — Thallus albidus opacus vel 

 pallide luridus albo-suffusus squamulosus, squamulis firmis 

 adnatis rhagadiose rimosis (vel haud raro substellatim rimosis); 



