13 SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
Torrubiam. Miquelii habitu. referre videtur Torrubia illa que apud Pensylvanos Americo borealis, ex 
larvis infossis Melolonthe, May-Dug vernacule dictae, haud infrequens oritur. Id fungi quod Torrubiam 
Melolonthe dicere licet, juxta imagines ejus que nobis presto sunt, articulo cervicali bestiolz exanimis 
inseritur, solitarium geminumve. Interna fabrica ignoratur. (Cfr. Commentatiuneulam a Jacobo Cisr 
editam in Srzuaxvr Ephem. americ. Sc. et Artium, t. VIII [1824], art. xiv, p. 269-271, tab. rv, cum 
titulo Notice of the Melolontha or May-Dug.) Ejusdem sane fungi jam meminerat Fovernovx noster in suo 
commentariolo supra laudato de lnsectis phytophoris (Hist. de l'Acad. voy. des Sc. ann. MDCCLXIX, 
pag. A70, t. v, fig. 1-9). 
A precedentibus contra habitu longe recedit fungillus comosus quem ex abdomine cicadze cujusdam 
perfectae (cayennensis) ortum vidit idem Foveznovx. (Cfr. librum modo cit. p. 470 et 476, tab. v, 
fig. 12 et 13.) 
EXPLICATIO ICONUM. 
(Tab. I, fig. 32 et 33.) 
32. Figuram hie tradimus, nativa magnitudine expressam, tettigometrae martinicensis fungipare de qua 
modo verba fecimus; fungus, ni fallimur, debitam crassitudinem nondum assecutus est, semina saltem 
matura non fovet; stilus his non augetur ramusculis propter quos Torrubia nostra Hiuuro sobolifera videbatur. 
33. Summa pars asci fertilis endosporeque libere, ex clava perfecta deprompte, valde amplificate, 
scilicet vices circa n, simul proponuntur. 
3. Tonnuspi Spuisaux. 
* Fungus conidiophorus aut saltem nondum perfectus : 
Biyssus filamentis erectiusculis , distinctis , crassiusculis , albidis , insecto putrescenti innascens lucanpo apud Bozgni 
et Moxeszu. Ephemerid. Physicam , t. XV (1780), p. hoa. 
Cravanzs seu. Licugwis species Petro Cnawzns in suis Papilionum. Exoticorum (Uitlandsche Kapellen.) illustratio- 
nibus, t. III (1782), p. 135, tab. cctxvir, fig. mediis 1 et » qua fungillum in Achmenide (Sphingis specie 
surinamensi) crescentem repraesentant. 
Isania Spuiyeuw ScuwrivITZIO in sua Syn. Fungor. Carol. sup. (1822), p. 126, n. 1298; et in Syn. Fung. Am. 
bor. medie , n. 3055 (ap. Acta Soc. phil. Americ. ser. alt. t. IV [1894], p. 304). — Abrah. Harsev in 
Ann. of Lyc. of nat. Hist. of New-York, t. I (1824), p. 126, cujus Halseane dissertations summam in 
nostri Fínusssc Tabellis Sc. naturalium , ad m. januarium a. MDCCCXXV, p. 66-68, videre est. — Fn. Syst. 
Mycol. t. VII, p. 275, n. 10. 
[sam sPuiNGopumiLA Liwkro in WitLDENOWI Spec. Pl. Linnei , t. Vl (1895), parte i, p. 114. n. 5. 
Hujus loci etiam manifesto est id vegetabilis quod in Sphinge populivora oriri fertur apud Enwsr et Excna- 
MELLE, opere inscripto Papillons d'Europe, peints d'aprs nature, tom. III (1782). p. 107 et 108, tab. exv. 
fig. 102 x, ac de quo füsiora jam attulerat cl. Ricanpvs in Ephemeride physica , supra citata, loco dicto. Nec 
forlassis immerito huc quoque ducas Acanthomycetem. aculeatum. Leser GEI Sip. et. Kogttrk. Ephem. 
Zoolog. t. IX [1858], p. 446 et Ar. tab. xvi, fig. 6-12), fungill . conidieum, in. Noctua 
quadam ( Cerastide Vaccinii) natum. 
^* Fungus perfectior, ascophorus : 
AcnopurTON TUBERCULATUM Lrnenro in Collectaneis zoologicis modo citatis, tomo dicto, p. ^48 et 4^9, tab. xvir, 
fig. 13-17 (in Sphinge Pinastri e musco entomologico Genevensi). 
Foxeiu specimina tria (boreali-americana) qua nobis suppetunt, papilionum noc- 
lurnorum, nempe Amphiorrycis Jatrophe Fasn. et Ancericis Ello Lixx. praestant cadavera 
