NECTRIEI. 27 
tomentoso (e pilis v. setis simplicibus, crassis rufoque fartis endochromate), instar 
rami nascentis, adhuc etiam teguntur; idem vero procedentes :tate pedetentim exuunt, 
cirris paueis hine et illine verrucarum in apice diutius persislentibus. Postquam enim 
nudatus apparuit adolevitque fungus parasiticus, cere quoddam genus squahide luteolo- 
virens e rimis externis, angustissimis, exigere incipit, quod totum e seminibus (stylo- 
sporis) ovalis, levissimis, hyalinis, utrinque obtusissimis et mulicis, 0"",013-015 
longis, o"",0056-o064 crassis, ab invicem liberis sed muco, ut videtur, adglutinatis 
consfare reperies. Semina hzc in parietibus sinuosis cavernulce anguste et varie locu- 
late qua sub crasso fungi totius cortice confossa expanditur, singula sterigmate cylin- 
drico, crassiusculo, simplici et 0"",015-02 longo suffulta generantur. Preeter angus- 
fias illas seminiferas, fungus solidus est ae parenchymate homogeno, atro-fuligineo, 
e cellulis globoso-polygonis, o"",o1 diametro vix &quantibus et arcte consociatis , totus 
formatur; venis tamen e basi oriundis, albidis anguslisque secius marmoratur, quae 
immersas sepultasque ramillorum reliquias, seu materiem hospitis ligneam superstitem, 
al pro maxima parte commutatam funginamque factam, exhibent. l'ungus perfectus, 
maturus, tandem e ramo materno solvitur integerque aut varie diffractus labitur, 
relicta in arbore cicatrice varice amplitudinis formzque, sepe aulem quasi labiosa et 
basim. Visei aut. Loranthi minoris quodammodo mentiente. 
Viget apud Chilenos in ramis hornis, rarius annotinis, Éupenie Bridgesii Hoox. et. Anx. 
(Bans. in. Gau Fl. Chilena, tom. II [1846], p. 394) qua inter Araucanos aliosque chilensis 
regionis autochthones Pitra, Ga10 auctore (in Herb. Mus. par.), audit. Specimina adumbrata 
exstant in herbario chileno Muszi parisini et a Claudio Garo olim lecta sunt. 
De fungilli modo deseripti aptiore sede in immenso fungorum grege dubia eo magis legitima mo- 
ventur quod formam illius unicam, nec prostantiorem , ut opinamur, tantummodo novimus. Suadet enim 
analogia eo inter pyrenomycetes debitum vindicari locum, meram vero pyonidem , propter seminum 
quibus scatet naturam s. dignitatem, ad presens constitui. Utrum in hoc sentire erraverimus, necne, 
future indagationes docebunt. 
Stirps nostra crescendi ratione admodum imitatur et habitu quodammodo refert Spleriam. morbosam 
Scuw. in Actis nat. Scrut. Lips. t. (1 822), p. ^o, n. 134, cujus exempla. nonnulla, alia Schweinit- 
ziana authentica e Carolina superiore, alia e Georgia missa et a cl. Brnkgnso accepta, in mycotheca 
Musei Bot. parisini videre nobis licuit. Hoc Spheria in fruticibus vivis instar fungilli nostri chilensis et 
Splerie. virgultorum Fn. S. M. t. I, p. 351, n. 65, vere parasitatur, nec impari modo ramos maternos 
tumefacit et. deformat, ita quidem ut Scnwzixrrzio in mentem venerit causam istius deformationis non 
in fungo insito sed in cynifibus proviis fortassis versari. Quid autem opus est cynifum officium hic invo- 
care, nonne fungus ipse salis est ad matricem deturpandam, testantibus Podisomate, Ustilagine et innu- 
meris paris vite consortibus? In exiguis autem Splerie morlose Scuw. conceptaculis thecas frustra 
hactenus quisiimus, nec nisi sporas globosas, perexiguas, vix enim 0"",003 crassiores, atras, leves, 
uniloculatas, innumeras mucoque immersas vidimus. 
Neminem quoque fugerit fungillum nostrum eundem vigendi modum affectare. qui Cyttariis , item 
4. 
