30 SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
cree manifeste ad. Hypomycetes transeunt. quorum enim endosporew inter germinandum non 
scinduntur quidem, sed mire didymse fieri solent. (Videas infra, p. 38 et seq.) 
a. Pulvinate. 
1. HvrocnzA Rura. 
* Fungus totus byssinus, conidiophorus : 
PryngxiUM. Licvonua & vulgare 'Topzo , F. Meckl. sel. parte I, p. 33, n. 1, tab. ur, fig. 99. 
Mucon Liexirnaovs Burr. F.. Gallie, t. I, p. 103, n. 6, tab. mv, fig. 6. 
TnicnoprnwA vinipg Prns. Disp. meth. Fung. p. 12; Syn. Fung. p. 231, n. 9. — Arsrnr. et Smw. Consp. F. 
WNisk. p. 135, n. 385, descriptione habituali, ut auctoribus mos est, eximie fida. — Nzrsro, Syst. d. Pilze, 
p. 86, tab. vr, fig. 74i. — Gneviuuo, FI. Crypt. Scotie, t. V, tab. ccixxr, apud quem scriptorem, duce Nzrsro 
et. discipulis, peridium ex floccis intextis et brevi evanidum fungillo perperam tribuitur. — Frursio, Syst. 
Myc. t. II, p. 215, n. 1. — Mazzno, PI. erypt. Gall. ed. 1, fasc. II (1826), n. 122 (exemplo pro forma 
intermedia immerito habito). — Tur. in Ann. Sc. nat. ser. 1v, t. XIII (1860), p. 18, ubi vera et imperfecta 
fungilli natura primum ostenditur s. advertitur. — Brnkruzo, Oull. of Brit. Fung. (1860), p. 357, cui 
auctori fungillus dicitur etiam « probably not autonomous. » — Kmnowrm. Abbild. der Schw. fasc. I (1831), 
p. 78, tab. vr, fig. 38. — Rapgwi. F. Europ. exs. fasc. I (1859), n. 67 (in cortice pineo, ex Bohemia). 
Bornvris n1Gv1FRAGA. CAnpoLumo, Fl. Gall. t. IL, p. 70, n. 176. — Lixxio, Sp. Pl. Linn. t. VI, parte 1, p. 56, 
n. 10. 
TnrcmopgRMA nvervosuw Prnsoowoo, Champ. Comest. p. 132. — Laxxio, Diss. alt. in Ord. pl. nat. p. 33. — 
Mazzno, Herb. modo cit. n. 191. 
Hue etiam trahitur Spleeria olivacea Wiutpgxowi in suo Flore Berol. Prodromo (1787). p. 116, n. 1211, quae 
non inepte post Splieriam tremelloidem locum obtinet. 
** Fungus perfectior, ascophorus : 
SpisniA nurA Pens. Obs. Myc. t. I, p. 20, n. 38; Syn. F. p. 19, n. 20. — Ars. et Saw. Consp. F. Lusat. 
p. 5, n. 16. — Fn. Syst. Myc. t. II, p. 235, n. 96. 
IHrrocnzA nvrA Fn. S. Veget. Sc. p. 383. — Tur. in Ann. Sc. nat. ser. iv, t. XIII (1860), p. 18. — Bznx. Outl. 
of Brit. Fung. p. 383, n. ». 
SriugniA (HpocngA) nura (Prns.) Cunnkro in Act. Soc. Linn. Lond. t. XXII, parte ur (1858), p. 266, n. 36, 
lab. xiv, f. 36 (ascum gravidum exprimente). 
CrrrAniA RUFA Bowonpzwio, in libro sup. cit. p. 166, tab. r, fig. 26. 
Purvixuni perfectiores carnosi, solidi, a grani sinapis ad vici. molem et quod excedit 
crassitudine variant, formam globoso-depressam sepius oblinent nec tota sua basi 
suffulero adhaerent; proeterea disereta manent aut passim coaleseunt, inde millim. ur-v 
diametro cquant. Jam a prima etate colorem dilute stramineum s. luteo-fulvum in- 
duunt, senescendo autem saturatiores et rufi quidem veniunt; paucissimi aliquando 
ab initio virent, imo saturate truginei fiunt. Donec adoleverint, plerique pilis raris, 
vix conspicuis, rigide erectis, simplicibus vel basi in cespitulum parce ramosis, et 
non adverterit Cunnzius endosporas senas denas Hypocree —— nucleolos xvi, minimis sed paribus distantes intervallis, 
matura primitus geminatim coaluisse. Quin etiam horum exhibet. 
seminum series recens nata sepius continua videtur, et 
