NECTRIEI. 95 
formis et alte umbilicata ubi exaruit; e lichene nutritio minime rupto sed polius perforato ab initio 
et vix conspicua jam erumpit, libera sessilisque augetur el ex albida dilute roseola fit. Endospore lan- 
ceolato-acute , rect: aut nonnihil incurva, biloculat vel obscure quadripartitie, 0"",011-013 longe 
et 0"",00/. crasse, in theeis anguste fusiformibus ae o"",08 circiter longis, disticho et octono ordine 
generantur. 
À Nectria autem lecanode Cus. quacum sede congruit, sine negotio diseriminatur JVectria erythrinella 
Nyraxpnt in. Actis Societatis pro Fauna et Flora. Fennicis, ser. altera, t. I, fase. 1(1 859), p. 125, n. 53; 
hocce enim colore lite aureo-rubro, intus maxime 
, Insignitur, uterum suum globosum et minime 
collabentem in matrice asterisci instar rimosa totum recondit, nec nisi papillam nonnihil globosam et 
prominulam ostendit. Theez brevi pereunt; spore ovato-oblongae v. oblongo-lanceolatze , rectze et aquo 
modo biloculat», in majorum numero apud JVectrias haberi merentur, quippe 0"",022-025 in longi- 
tudinem atque 0,007 el quod superest in crassitudinem naneiscuntur. Ex sedula speciminum authen- 
licorum collatione percepimus JVeetriam. hanc erythrinellam , in agro fennico ad Helsingforsiam novembri 
mense MDCCCLVIII observatam, eandem prope esse quae antea. JVectria Robergei a Mazzmio (in suis PI. 
Crypt. Gallice, ser. noviss. fasc. VIII [1856] n. 374, e Neustria, et Act. Soc. Bot. Gall. t. IV, p. 999. 
n. 37) et Cryptodiscus lichenicola a. Cusarto (apud Raprxmonsriew, Herb. Mycol. ed alt. fasc. VI [1857]. 
n. 533 et in ejusdem fHedwigia , tomo II, p. 8) nuncupata fuerat. Fungilli neustrii endospore minores 
videntur. 
Nectria. oropensis Crus. (Herbarii modo cit. n. 524) 
item fungillüs lichenicola est et lzete pictus; mycelio 
albo, laxe byssino, tenuissimo et evanido primum denotatur. Nec vivam, nec perfectam vidimus. Pari 
modo, sed in muscis, viget. Nectria bryophila. Ron. (apud Mazenrm. in. 4nn. Sc. nat. ser. nm, t. XVI 
[1851], p. 306) que Mazznio ipso opinante (in suopte herbario), non differt à JVectria muscivora Bznx. 
et Dn. in Ann. and Mag. of nat. Hist. ser. u1, t. VII (1 85 1), p. 188, n. 608; hujusce peritheeia congesta 
et aurantia, endospore autem ovatze, utrinque acula s. breviter fusiformes, nee non biloculat:» nisi 
quidem quadripartite dicuntur. (Cfr. anglos autores modo laud.) 
Alius exstat sphieriaceus Lypus, atque lichenicola , qui vero locum JVectrias inter et Hypomycetes medium 
obtinere videtur. JVectria affinis Frizsio est! ; conceptaeulis utitur carnosulis, mollibus et pallidis, endo- 
sporis autem oblongo-lanceolatis, irilocularibus, rectis v. sigmoideis et utrinque exiliter aristatis; auc- 
tore clar. Russsuio nostro, Fontebellaqueo in Ephebe pubescenti Fn. non infrequens est. (Cfr. Mycothecam 
Mazerianam in Musao Bot. parisiensi.) 
Ad Neetrias fusisporas einnabarinas sparsasque etiam spectare decernimus JNectriam Bloxami Bynx. et 
Bn. in. Ann. and Mag. of nat. Hist. ser. alt. t. XII (1854), p. A67, n. 781, herbicolam, cujus endosporee 
* quadrinucleate » in conceptaculis subglabris et tandem valde collapsis informarentur. Nobis nondum 
innotuit neque etiam Nectria ochraceo-pallida eorumdem Brnx. et. Bn. (in anglis Collectaneis modo cita- 
Uis, ser. alt. t. VII [185 1]; p. 187, n. 607) , stirps pariter britannica, qu: gregatim vigere fertur in 
in collectaneis inseriptis Bulletins de la Soc. Bot. de France, 
t. IV (1857), p. 997, n. 34. Nobismetipsis occurrit, etiam 
in supradicto lichene peltigero, ad F ontembellaqueum , 
februario mense a. MDCCCLX. Conidiophora compages, 
si qua. JVectrice locum tenet priusquam. eonceptaeula ejus 
appareant, nos querentes semper latuit. 
* Spheria affnis Guzviaao, Fl. Crypt. Scoti, t. IV 
(1826), tab. crxxxvi, fig. 1, quod ad endosporas attinet 
minime fida ; Fniesio, Elench. Fung. t. II, p. 93. n. 3110; 
el Mazgno, in Ann. Sc. nat. ser. iv, LIV (1855), p.128, 
n. 12, accedente accurata descriptione; IVectria autem affi- 
nis Frigsio, Sum. Veget. Scand. (1849), p. 387, in nota 
secunda; et Bonxerro, in Ann. Sc. nat. ser. nr, t. XVIIE 
(1852), p. 165, in nota. Pro fructu Stigonematis non- 
nullis perperam habita est. (Cfr. Banker vw et Dn. in Ann. 
and Mag. of nat. Hist, ser. alt. t. VII [1851]. p. 188. 
supra.) 
