PHACIDIEI. 137 
Frequens provenit apud nos, hiberno potissimum tempore, in ligno nudo, jampridem 
arido et quidem putrescente arborum frondosaruni, maxime autem Quercus, Castanec, Coryli 
et. Populorum; longe rariorem vidimus in corticibus querneis. Fungillus effetus, aridus, diu 
persistit. 
Disculos reperire est quos ex duobus coalitis factos libenter existimes. Vrigsivs fortassis non adverterit 
fungilli clausam seu primordialem conditionem, perperamque credit hymenium in pulverem fatiscere, 
nec nisi in extrema ielate farinaceum offendi. (Cfr. Syst. Myc. t. 1L, p. 198.) Furfures enim quo magis 
abundant, eo recentior fungus est, minimeque ex hymenio soluto proveniun!; eosdem potius analogos 
dixeris quisquiliis illis niveis aut luteo-virentibus quibus Tympanis conspersa, Valsa nivea. et leucostoma , 
Cenangium. Cerasi, eot, initio leguntur. 
"hec maturz, gravidis, maxime apud fungum cervinum myriasporum, ubi aquam combiberunt 
subito mire protrahuntur anlequam solute s. rupta sementiculam suam fundant; id sane vix secus 
accidit. atque in Spheria herbarum. Prnsoowu , Pleosporis affinibus aliisque ascomycetibus pluribus; asci 
lamen membrana exterior vix manifeste scinditur, quare eandem simul cum interiore augeri credas. 
Endospora, inter germinandum, vix augentur; plasma autem oleosum et nucleoli pedetentim tur- 
bantur et consummantur. Dissepimenta fieri non comperimus. 
Fungum eruginosum (Stictidem viridem rns. Myc. Eur. 1.1, p. 938, n. 10, monente Frigsio) aut nigres- 
centem (Hysterium pezizoides War. volente eodem magistro upsaliensi) qualem norunt mycetographi bene 
multi (cfr. Frizsu Syst. Myc.t. V, p. i 98), nondum ipsi vivum reperimus; exempla autem virescentia in 
mycotheca Mazeriana continentur qua a niveis gilvisve octosporis et vulgatioribus non differre videntur nisi 
endosporis brevioribus et vix aut neutiquam ineurvalis. Hisce minime niti possel. Melittiosporium versi- 
color Gonpa, cupula carneo-membranacea et obscura nec non endosporis multilocellatis insignitum, licet 
hymenio wruginoso et origine ex ligno putrido cum plantula nostra congruere videatur !. Quare veremur 
ne de Melittiosporii lypo prorsus erraverint tum Fnizsius (Sum. Veget. Scand. p. 372), tum etiam clar. 
Noranisius (in Comment. Soc. Cryptop. Itale , fasc. V, p. 364). 
. Stictidem contra cinerascentem nostram prorsus de specie imitatur Stictis pinicola quedam (Stictis Leonis 
no J). uivet dicta Leoni Duroun in herbario Mazeriano, qua autem thecis sporisque dissimilem se ha- 
bet. Discus illi est ovatus, czsio-einereus et. pulverosus, theca longe cylindriez, ampli et monostiche 
oclosporw, spore denique late ovat» v. ovato-oblonge, admodum rect» et muco achroo involuta. 
Sparsa viget in cortice crassiore. Pinus maritime, et. Fnissi pace dicamus, qui eam novisse el supra- 
dicto cognomine persooniano designasse videtur, remotam duntaxat eum vera Stictide nivei Pensooxu 
(Myc. Europ. A. 1, p. 339, n. 14) que in solis Pinorum et maxime Pinus maritime Lux.? foliis nidula- 
tur, necessitudinem. demonstrat. Hujusce Stctidis nive. Pns. endospore longe lineares et flexuoscw 
sunt, easque videre Noranrsio non contigerit. (Cfr. Act. Acad. Se. Taurin. ser. alt. t. III [184 1]; p. 62, 
n. 5, fig. v.) À seminibus Stictidis Leonis toto colo discrepant. 
E contrario has propter endosporas Stictis nivea. Pens. genuina ad Stictidem. radiatam. Prns. (Obs. 
Myc. parte. IT, p. 73. n. 114) accedit qua enim endosporis capilliformibus et intra singulas thecas 
arele. primum fascieulatis utitur. Inde ducto charactere tutius niteretur Schmitzomia. Friesiana quam 
' Videas Conpz Je. Fung. t. ll (1838), p. 38, n. 1, ligustice, ab liumanissimo Noratusto acceptam. Datur in 
lab. xv, fig. 131, et. Auleit. z. Stud. der Mykol. p. xcv et/— acubus. Pini. maritime apud Movcrommw, Stirpib. Crypt. 
151, n. 395, tab. c, n. 63, fig. 5-8. Vog.- Rhen. fasc. XI (1840), n. 1095. 
* Eamdem etiam. habemus in foliis Pinus. sylvestris L. 
