130 SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
majores sunt, solitarie aut passim conliguee crescunt, imo aliquando coaluisse viden- 
tur; disci eolor nitide aureus cito in badium convertitur; hymenio insunt. thecae longe 
obovaze, erase, obtusce, subsessiles, lypice octosporew, minime raro autem depaupe- 
rate feecundilatis, ex membrana initio crassa facli, paraphysibusque simplieibus, ba- 
euliformibus, plasmate ocellato refertis, apice modice clavatis sed aureis et. plutinatis 
abundantissime stipal:e, strato glutinoso et aureo-fusco supereffuso. Exposronz forma 
et crassitudine stylosporas mirum in modum imilantur, utrinque autem simili modo 
obtuse sunt neque nucleolum persistentem ostendunt; eontinuz sunt, plasmate gra- 
noso et luteo-virenti referciuntur, membranaque crassiuscula et subachroa fabricantur. 
Ubi disseminate sunt, stylosporarum instar colorem intentum, atro-virentem, vel in 
sua membrana induunt et trimere vel quadripartite plerzeque fiunt, simul eliam longa 
et filiformia protrudunt. germina quibus in informandis plasma lotum consumitur quo 
initio replebantur. Germina istiusmodi rigida primum et simplicia, ex. filamento mox 
eseruleo-nigrescenli singula constant. 
Frequens viget, prope quolibet anni tempore, in cortiee Populi tremule L. recens demor- 
tue, Modonique et Caville quotannis abundat, autumno potissimum hiemeque. 
Mycelium senescendo fit sordide erugineum , imo nigrescit; pari modo etiam fucatur tomentellum 
aureum et adpressum quo cupulae adhuc clause parce copiosiusve teguntur. 
Pyenides maxime in truncis capsuliformes generari, contra in ramorum cortice saepius aperte patere 
et minus cavari videntur; priores pre aliis olim paucis attigimus. De stylosporarum nucleolo pellucido , 
parietali, secus etiam modo dixerimus atque in. Annalibus Sc. naturalium (loco sup. cit. ), quippe aliter 
eum hodie libenter interpretamur. Ejus tamen natura nobis adhue incerta manet. 
Cupule recentes melleum spirant odorem et in seminibus projiciendis eadem vi inlenlionis qua 
Pezize sinceriores utuntur. Quin imo, ut ipsi comperimus, si aruerint, hane vim post elapsos menses 
duos et quod superest, madefactee recuperant. Spermatia quorum olim meminimus, frustra novissimis 
his temporibus quasiimus; de iisdem propterea supra tacuimus. 
Fungillum modo descriptum sibi constantem vidimus in cortice Salicis cujusdam angustifoliz, prope 
monasterium princeps Carthusiensium. Gratianopolitanorum, septembri MDCCCLVII, quare non du- 
bitamus quin Peziza ocellata Prns. populicola et P. Lecanora Scu. et Kzz. Salicum demortuarum hospes, 
unum et eumdem constituant typum. Synonyma in fronte historiunculz nostro supra exposila nostrum 
qua de re sentire preenuntiaverunt. 
Fungus populicola in agro Lemovicensi, monente clar. Lawy in Mycotheca Mazeriana, rarus offen- 
ditur; illius mentio fit in clariss. viri opusculo inscripto Simple Apercu sur les Plantes Cryptog. et Agames 
du. Départ. de la Haute- Vienne (1860), p. 28. 
EXPLICATIO ICONUM. 
(Tab. XVIII, fig. 1-11.) 
1. Cortex populneus passim dehiscens czspites perfectiores aut. stromata conidiophora Stictidis ocellate 
(Prns.) prodit; conidia exclusa acervulos s. glomulos pallidos efficiunt. 
9 T u *]1* j. . H 1 . m B 2 ts 1 
2. Stromata tria mere conidifera a vertice dimidiantur; singula variis modis cavantur et conidiis congestis 
