PEZIZEI. 151 
recedere et aptiorem inter Pyrenomycetes quam sub Discomycetum signo sedem habere. 
(Cfr. illius Elenchum Fung. parte alt. p. 17, et Summ. Veget. Scand. p. 36^, in nota extrema.) 
Quod primitus « verc Spherie » sint, aut saltem Splerías habitu. mentiantur, non negamus, 
al necesse nobis est hanc interpretari similitudinem. Atqui Tympanides recentes sola Pyreno- 
mycetum pyenidia imitantur et varii fungorum ascophororum ordines ea inter se necessitu- 
dine devineiuntur ut non magnopere demirandum arbitremur si eorundem affinitates pyenidiis 
subsimilibus etiam denuntientur. Quum autem Fungi ut caetera. vegetabilia juxta notas ex 
entibus perfectis ductas ordinari soleant, Tympanidum. cupulatarum prius quam pyenidearum 
rationem habere decet, si veram earum dignitatem rite metiri velimus. Eadem valent de Ce- 
nangiüs quz item ad Pyrenomycetes libentissime traxisset magister upsaliensis. (Cfr. ejus Syst. 
Myc. A. M, p. 178.) Duplicem Tympanidum indolem olim exposuimus in Annalib. Sc. natura- 
lium, ser. m, t. XX (1853), p. 11-143. 
1. Tvuraxis. PrasTRI. 
Paziza. Pivasru Pens. Obs, Mycol. parte alt. p. 83, n. 130; Syn. Fung. p. 672, n. 139. — Caxpottio, FI. 
Gall. t. VI, p. 20, n. 191 f. — Mov. et Nssr. Stirp. Vog.-Rhen. fasc. VI (1818), n. 587, in cortice Pini 
Picee et. Abietis. 
Puacipivu (Tnypziwa) Pryasrnt Friesio , Scler. Suec. fase. alt. (1820), n. 55, in cortice abietino, scil. idem et 
ipsissimus fungus qui conlinetur in Ranrxnonsri Fungis Europ. exs. fasc. 1, n. 33, infra cit. 
CENANGIUM (Tnynuipiu) Pixasrür Frizsio, Syst. Myc. t. V, p. 185, n. 12. — Dun. Bot. Gall. t. II, p. 736, 
n. 9. 
Tnynrrpiva. PryasrR: Frixsto, S. Veget. Scand. p. 369, n. 3. 
LzcawiDION ATUM lanrwnonsIO, in suis Fungis Eur. exs. fasc. I (1859), n. 33 (in cortice abietino Austria 
superioris), excluso synonymo allato ( Patellaria atrata Fn.); minime autem eidem magistro in sua FI. Crypt. 
Germanie , t. T (1844), p. 342, n. 2623. 
Pro fungillo nostro monstroso habet Fmigsius suum Splueroncema. bullosum. in. Sclerom. Suec. fasc. 1 (1819). 
n. 28 (quod sentire gre probaverimus, exemplis quz nobis suppetunt. si confidere licuerit), et Pezizam 
Pinastri , y ramosam Arv. et Scuw. Consp. F. Nisk. p. 944, n. 1029 9. (Cfr. Frizeit. Syst. Myc. t. Vl, p. 184. 
el Summ. Veget. Scand. p. 369, nota 1.) 
Á» inilio eL in extremam usque ztatem fungillus simul aterrimus, glaberrimus et pe- 
latinoso-carlilagineus est, arescendoque durus et corneus fit, ita ut fragmina tenuissima 
cultro acuto facillime cedat. In caspites gregalim dispersos viget, rarius fructus solita- 
rios spargit. Singuli autem cespites cupulas plurimas, confertissimas, brevissimo sul- 
fultas stipitulo aut. subsessiles, e stromate tuberculiformi prorsus latente in corticibus 
crassioribus edere solent; in tenuioribus contra easdem pauciores spermogoniis mixtas 
aul spermogonia sola protrudunt. Fructus uirumque genus globulum perexiguum in 
principio refert; spermogonia verum mucronulo citissime denotantur; cupule contra 
umbilico minimo. Seznwocowiuw. perfectum sepius formam plus minus ovatam affectat 
nee o"",9 longitudine excedit, parietes crassos obtinet et cavitate simplici confoditur. 
Sterigmata quibus eonfertissimis intrinsecus in omni parte consitum deprehenditur. 
exilissime filiformia, et ramis strictissimis multibrachiata , o"",035 longitudine vix exce- 
