(XXXIV) | NOCH EINMAL DIE SELDSCHUKISCHEN VERSE. 353 
ee خواهل بود‎ a: da ې دانل‎ t: بود اشن‎ er gu دین کو‎ 544,29 
ala iS ge 571,20‏ را از ver‏ وبيم rer‏ چاش عظیم 
4 فت کر ن بهار وختمی است “ چو ERDE jb‏ حبست 
Jf èh 15‏ نن فکر تو هجون گلاب ES à‏ شد گلاب ابنت le‏ 
die beiden 162160 male mit خرمن‎ glossiert. LL: P. ياك‎ oK از‎ Je نوده‎ ET 
; یام تیر وبهرنی حبره نأمند : يم تازی‎ LI, با کاه را شون خوانند‎ dé 635 asla 
sel jai. Es bleibt zu untersuchen, ob das wort türkischen, oder etwa doch 
persischen stammes ist. 
vok vil (Bud. I, 495. BdM.I, sbi noch 108,16°; aber nicht 209,114. 
Ÿ -UbI, -ui bildet geschüfts- und amtsnamen (Bud. I, 502. BdM. I, 547. 
618). MM: 
VOA 7 وخوش " گونة | سا‎ — e i ke دز‎ 247,20 
glosse: Ju d ار اسبانرا‎ 4d. Le ۳ stallknecht, > LL. und Vull.; ferner: 
رامنس این جکم د کاو‎ d آن کل نشنود‎ Le نبود‎ EHER 450, 9 
زود انبان خود ی‎ 29) , TRITT TH SO جو بغیاجی که‎ 10 
glosse: SHE AV „le PER plünderer, > LL. Vull. Das bei den persischen 
dichtern so beliebte wort La (MM 172,26) ist one zweifel türkisch, nomen 
actionis von jak brennen, zünden; LL schreibt zu seiner erklärung den 
cs gn Ser » aub. Hieher gehört auch اختاجی‎ bei Shams i Fachri 137,9 
(Radl. V. e. WB. 137). 
+yipk (?) schmuz (Bud. I, 473. BdM. >) MM: 
Jeck ues 329,5‏ توانبل ادعب ' Bs aliu‏ بردم تا بشب 
LL. Das wort gilt für persisch, doch laßen die ver-‏ => جرلگ سرگین glosse:‏ 
tat. yipkäumär, wipünwük widerwillen empfinden,‏ زو schidenen‏ 
yipänyu widerlich u. dgl. bei Bud. I, 474 auf eine türkische wurzel schließen;‏ 
könte villeicht eine andere lautform des ent- .‏ سرقین arab.‏ سرگین selbst pers.‏ 
sein, doch macht mittelpers. sargin #+ (Bund. 45,16 = cap.‏ جرکن lenten‏ 
xIX,12) das ser unwarscheinlich. 
gym zu streichen, s. zu 212,117. 
+yygpar gesäuerte milch (Bud. I, 437. Vull., beide mit e MM: 
روغن وثیرت بیارم صبع وشام‎ ph گر ببینم خانه‌ات را من‎ 142,1 
Mélanges asiatiques. T. X, 93 
