510 ANDREAS SEMENOW, REVISIO HYMENOPTERORUM MUSEI ZOOLOGICI — [N. S. 11 
Hujus speciei individuum alterum d (in montibus Zerafschanensibus 
quoque ab ill. A. Fedtschenko olim lectum) in collectione Al. Jakowlewi, 
Jaroslawensis, vidi; in quo specimine nervus cubitalis alarum anticarum 
apice furcatus non est. Quam ob rem hoc signum, in specimine nostro satis 
evolutum, potius individuale quam specificum esse censeo. 
Femina hujus speciei adhuc ignota est. 
Subgen. IT. ABIA Leach in sp. 
(Thomson. Hymen. Scand. I, 1871, p. 27. — Konow. Revue d'Entom. VI, 1887, p. 1). 
2.* Abia sericea L.') 
(Konow. Revue d’Entom. VI, 1837, p. 2). 
Odessa (Widhalm. V. 1864). — Transcaucasia: Borzhom (Acad. Dr. 
J. F. Brandt. 1867).— Germania: Berlin (Stein). — Germania. —Bavaria: 
Monachii. — Bavaria merid. — Austria (Erber).— Montenegro (Erber).— 
Praeterea nonnulla specimina e Museo Vindobonensi (Rogenhofer) absque 
indicatione loci incolendi. 
18 specimina (11 3, 7 9). 
3. Abia symballophthalma, sp. n. 
d. À. sericeae L. simillima et maxime affinis, a qua solum his notis 
dignoscitur: antennarum flavido-testacearum basi (i. e. articulis 1°, 2° et 3° 
usque ad hujus trientem apicalem) et apice (plerumque tantum articulo 
ultimo) plus minusve infuscatis, articulo 4^ paulo tenuiore et apice minus 
dilatato, oculis majoribus in vertice multo magis approximatis, subcontiguis, 
spatio angustissimo lineari separatis, temporibus paulo angustioribus, scu- 
tello paulo minus convexo, abdominis plaga dorsali velutino-tomentosa paulo 
angustiore, alarum anticarum macula obscura ad apicem cellulae 2** radia- 
lis nonnunquam evanescente. Ceterum À. sericeae L. omnino similis. — Ab 
A. fulgente André, cui accedit colore antennarum, differt imprimis antennis 
gracilioribus, articulo 4^ longiore et multo tenuiore, oculis in vertice valde 
approximatis, temporibus minus latis, scutello convexiore, abdominis singu- 
lis segmentis magis convexis fortius et minus confertim sculptis, plaga 
velutino-tomentosa angustiore etc. — Femina latet. 
Long. 9%, — 11 mm. 
1) De xc speciei distributione geographica in Imperio Rossico ef. quoque: Schaposch- 
nikow (H. IHamomsunkose. Horae Soc. Ent. Boss, XVII, 1884, p. 5) et Paczoski 
(I. Hauockiü. a Kiesck. O6m. es X, 1889, crp. IV). 
Melanges biologiques, T. XIII, p. 188 
