( 467 ) ^ 

 Sœpè quidem raatris nalique (iraberbîs epliaebus 



Se putat esse viruni , nec abest ratione viriJi ), 

 Paîria grassalur per jura amor: ah! tibi, cla- 

 mant , 

 Ah ! tibi ne officiât gravîor fors copia! vires 

 Ne tibi funeslâ redeuntes faece moretur ! 



Quid dicain urbanée quùm jàm tenebrosa pe- 



rosus 

 Tecta doraûs , viride» nudoqae sub œthere 



campôs 

 Ingreditur spatiandi anirao ? Meminisse locorum 

 Dulce est 5 et longos inhians expellere luctus : 

 Hâc , ait, hâc molles proraptosque sub arbore 



somnos 

 Carpebam;hic raucopersaxulaflumiue currens 

 Frigidulos rivus latices prasbebat ; opacâ 

 Ficus ab ardenti me lumine fronde tegebat ; 

 Quàque vêtus ramos incurvât laurus olentes 

 Gramineo incumbens latè generosa sedili , 

 Hïc ego te conjux, œtatis flore decorus 

 Primùm conspexi , fidaeque in cortice laurî 

 Ecce incisus amor conjunctaque noniina cres- 



cunt ; 

 Quid tibi si sine me ?... Sed natis vivo tibique ; 

 Vivo : igilur grates cœlo sincera rependant 

 Pectora, quas dederantservâruDtnuraina vitam- 



' . • ■Gg2 



