(471 ) 

 Crescente semper volvitur irapetu 

 Sternitque agrorum divitias, gigas 

 Immanis , et securn doraorum 

 Tecta rapit nemorumque cladem; 

 Sic omnium tu peste opulentus es. 

 Te fraudulento peclore lubricum 

 Dolos parantem cernit umbras 

 Mane fugans revehensque vesper. 

 Acutae ad instar lingua novaculse 

 Juris resolvil vincula; per nefas 

 Grassaris ad sumraos honorum 

 Stulte gradus. « Abolendus , inquis j 

 Ille eluendus corde vêtus timor 

 Quo tacta anilîs credulitas patrum 

 Ob vindicis flammée payorem 

 Abstinuit meliore vitâ. 

 Ipse, ipse felix, cui licet impio 

 Subducta lucro turgeat arca , née 

 Instant Pelasgorum procellae 

 Nec Siculus dominatur ensis. » 

 Hœc tu : sed islos passa super caput 

 Divina fastus dextera subruet. 

 Conlundet elatos tumenti 

 Corde animos , raiseranda multâ 

 Subindè cîades clade ilerabitur , 

 Tuumque lerrâ non aliter genus 

 Velletur , ac truncum perusta 

 Fulminée luit igné quercus. 



