71 



procreari quartum peduni par. Non plane liquet de sententia nonniillorum, cutem semel aut pliiries detraliere acaros. HeiHwig 

 quidem rem plane in dubium ponit, quum niinquam membranae ruptae vestigia invenerit. 



lieber die Lebensdauer der Milben, über die die Angaben der verscbiedenen Autoren sebr verschieden waren, hat der 

 Verfasser der Dissertation Versuche angestellt, und theilt hierüi)er pag. 13 Folgendes mit: ,,Ut ergo intelligerem, vitamne extra 

 corpus humanum agerent longiorem, hocce institui experimentum : injeci plures acaros cuniculis exemtos in vitra borologii satis 

 arcte sibi accommodata , horis viginti quatuor post admodum vivaciter agentes inveni , post quadraginta octo horas nonnuUi 

 movebant corpora, tertio die duo locum certe definitum mutaverant, nunc vero nullam motionem observavi accuratissime micro- 

 scopium adplicans: quinque diebus post nee loci mutationem nee motum vidi, quam ob rem reliqui denuo acaros duodecim dies, 

 et die vicesimo applicabam duos superflciei internae antibrachii, observavique, quae in Cap. IV. No. VI. descripsi. Si ergo 

 constat acarum et extra corpus humanuni sine nutrimento viginti dies vitam agere, puto equidem in vestimentis sudore aliisque 

 sordibus scatentibus vitam adhuc longius protrahere." 



Im Cap. III, welches ,, Nonnulla de acarorum cuniculis et quomodo in iis inveniri possunt'' überschrieben ist, lässt er 

 sich über die Gänge, pag. 14, wie folgt aus: „Acarorum cuniculi semper a vesicula ortum ducunt et plurimis in casibus modo 

 oriuntur, quem describere nunc mihi liceat: juxta vesiculani primum ortam tollitiir epidermis ita, ut alia vesicula oriatur, quae 

 cum illa qaideni cohaeret, sed in superficie facillime distingui potest, quod inter unam et alteram vesiculam epidermis, nisi ad 

 planum cutis non affectae, tamen aliquantum se demittit, quomodo Stria quasi flngitur, sub cute vero vesiculae inter se commu- 

 nicant. Simiü modo tertia neque raro quarta Stria vesicularum jungitur, quarum recens minor priore, a qua Stria illa ab initio 

 sejuncta videtur. Talis vesicularum series cuniculum acari designat, qui striis illis primum speciem lineae margaritarum prae 

 se fert, deinde vero, si lympha, quae inest, siccessit et condensatur, illa species magis magisque evanescit, cuniculus fere non 

 eminet ex cutis superficie, et lympha, quae adhuc inest, conspici non potest, nisi cultro vel alio acuto instrumento cuniculus 

 apertiis est. At ea quoque residua lympha sensim sensimque plane exsiccat et tunc cuniculus, prius lympha, quam continebat, 

 extensus, collabitur, parietibus ejus inter se appositis, et speciem nunc prae se fert nigricantium punctorum, quae non epider- 

 midi insidere ibique sorde adhaerente congenita esse, sed profundiorem habere sedem, facillime intelligitur, si tenui et acuto 

 instrumento — oplime eo, quod lancettam nominamus — caute epidermidis, quae cuniculum tegit, laminas tollimus, quas 

 perspicuas et a maculis illis liberas esse, tunc videmus, unde elucet, eas maculas profundiori cutis parti inesse, ipsis cuniculis 

 et condensata, cujus supra raentionem feci, lympha ortas esse. AWin Gras quoque illa puncta non superioribus sed profundio- 

 ribus epidermidis lamellis inesse contendit, quod Ulis sublatis disquisitiones per microscopium demonstrari dicit. Non omnes vero, 

 quos observandi mihi erat occasio, cuniculi acarorum se praebebant, quales descripsi, neque omnes eodem modo oriebantur; 

 aliquüs vidi, ubi vesicula, ex qua cuniculus prodibat — quam maternam nominare velim — sensim sensimque formam suam 

 rotundam commutabat cum eliptica et deinceps in cuniculum prolongabatur. Unde fit, ut cuniculos recenter ortos interdum 

 conspiciamus lympha omnino repletos , e cutis superficie certa eminentes, qui formam habent oblongae sub finem acuminatae 

 vesicae, ubi ne exiguum quidem illarum, quas supra memini, striarum Signum vel vesicula iu cuniculi initio, ut in aliis, per- 

 spicue definitam invenire posseraus. Sunt etiam cuniculi, quamquam lympha plane vacui sunt, et speciem praebent lineae punctis 

 compositae, tamen in initio vesiculam ostendant, cujus, quam continet lympha, in cuniculum, qui ex ea progreditur, non transit. 

 Cuniculorum recenter ortorum circuitus plerumque aliquantum rubefactus, non autem inflammatus est." 



Ueber den Ort, wo die Krätzmilbe angetrofTen wird, sagt er pag. 15: ,,His in cuniculis, quos nunc satis descripsi, 

 neque in vesiculis pellucido liquore repletis, quae non raro totius hominis scabiosi corpus tegunt, acari sunt quaerendi." etc. 

 Weiter unten heisst es dann: ,,Quod ad habltationem acari in cuniculis pertinet, hucusque unus tantum in quovis singulari 

 cuniculo reperiebatur, cujus sedes plerumque sub finem cuniculi observatur. Quo scilicet loco oculus bene exercitus, nudus, 

 plerumque punctum conspicit opacum, obscurum, quod tamen praecipue magnitudine valde differt ab illis, quae decursum cuniculi 

 signiOcant, punctis nigris, quodque acari pellucidi sedem certam facit. Ihi, qui accuratius disquirit, epidermidem aliquantulum 

 elatam, clivosam animadvertit, partim, quia condensata est, partim quia sub ea acarus sedet, in proprio et peculiari scrobiculo, 

 quem bestiola remota cernere nihil impedit, quique haud raro in cuniculis jam longum per tempus desertis invenitur." 



Nachdem Heyland angeführt, wie der Acarus aus dem Gange am zvveckmässigsten zu entfernen ist, sagt er: ,,In 

 cuniculis vetustissimis jamque exsiccatis, quorum neque ad originem vesiculam animadvertimus, neque in decursu serum videmus, 

 quos exstitisse non nisi punctis lineam flngentibus, quorum supra mentionem feci, concludere possumus, acarum nunquam inveni. 

 Quae observatio testari videtur, acaros tantum haud procul a sero vivere, quod sive in ipso cuniculo, sive magis ab acari sede 

 remotum vesiculae separatae inest, quodque verisimile irritatione, quam acarus exhibet, prolatum, utrum pro ejus vita magni 

 est niomenti et ad eam conservandam necessarium sit, nee ne, equidem non dijudicem. Bestiola tamen in ipsa lympha non vivit, 

 sed domicilium ejus, etsi cetera cuniculi pars isto liquore repleta, plane siccum est, nam si modo supra enarrato acarum sub 

 finem cuniculi insidentem protrahimus, ne gutta quidem lymphae elfiuit, sed cuniculus ea repletus manet. Alb. Gras etiam 

 quemvis cuniculi cum vesicula connexum negat. Tum quoque, si cuniculus tarn brevis est, ut prope ad vesiculae latus, fere 

 ad ejus marginem, punctum illiid subfuscum cernamus, acarum sine quaque vesiculae laesione protrahere possumus. Quem 

 bestiolae situm Mb, Gras opinatur, eos, qui primi observavere, in errorem perduxisse, acarum vesiculae insidere; quae tamen 

 opinio, quae prius valebat, magis eo procreata esse mihi videtur, quod e cuniculis recentissimis, adhuc brevibus, lympha repletis, 

 epidermidis superficiem ad modum vesicularum ovalium eminentibus interdum acarus proferri potest, quod miiii quoque saepius 

 contigit; tunc acarus valde exiguus." 



Wie oben angeführt, vMirden von Heyland die aus den Gängen hervorgezogenen und während 20 Tagen in einem Uhr- 

 glase aufbewahrten 3Iilben zu einem Uebertragungsversuche verwendet. Das Nähere über diesen Versuch theilt er pag. 20 mit. 

 Hier heisst es sub VI: ,, Aliud denique experimentum, quod iterum in me ipso institui, ad acari vitae longitudinem inquirendam, 



18* 



