100 



Beschreibung etc. der Krätzmilbe, die, da sie mit der in dem Werke „on diseases of the skin'' übereinstimmt, ich hier keiner 

 Erörterung unterwerfe, sondern auf die weiterhin erfolgenden Mittheilungen verweise. Abbildungen der Milbe, der Eier und 

 Haftscheibe, nach den von mison selbst gefertigten Zeichnungen, finden sich auf Plate 5 der diesem Werke beigegebenen 

 Tafeln Fig'. 1 ist die weibliche Milbe von unten gesehen bei einer 107 fachen Vergrösserung 5 es sind die Körperumrisse und 

 auch die einzelnen Körpertheile mit Ausnahme der beiden Paare der Hinterbeine naturgetreu dargestellt; diese letzteren hat 

 mison mit ziemlich langgestielten Haftscheiben und langen Borsten versehen abgebildet; an diesen beiden Fusspaaren befinden 

 sich aber wie allgemein bekannt keine gestielten Haftscheiben, sondern nur eine lange Borste. Fig. 2 giebt eine Ansicht der 

 Milbe von oben ebenfalls bei einer 107 fachen Vergrösserung gesehen; es ist dies ein recht naturgetreues Bild dieses Thierchens. 

 Fig. 3 veranschaulicht das untere Ende eines Haftscheibenstieles und die daran befindliche Haftscheibe bei einer 456 fachen Ver- 

 grösserung; von dieser Abbildung kann man nicht sagen, dass sie naturgetreu ist. Fig. 4 endlich stellt die Eier, bei einer 

 38 fachen Vergrösserung gesehen, dar. 



D. H. van Leeuwen, über dessen im Nederlandsch Lancet 1845—1846 erschienenen Aufsatz „Mededeelingen over de 

 Scabies en over de Acarus scabiei" ich bereits Mittheilungen gemacht habe, veröffentlichte im „Vee-Artsenijkundig Magazijn door 

 A. Nwnan. VI. Deel. Amsterdam 1847." eine längere Abhandlung, betitelt: ,,Over de schürft der dieren." Auch in dieser 

 Abhandlung spricht er sich, wie in der früheren, dahin aus, dass es keine Krätze ohne Milben giebt. Er sagt hierüber in der 

 Einleitung pag. 54: ,,Ondertusschen de waarheid is : dat de schurftmijt de hoofdzaak uitmaakt van alles wat men aangaande de 

 schürft te weten hebbe ; er bestaat geen schürft of de schurftmijt is er bij vorhanden ; de schurftmijt is de eenige oorzaak der 

 schürft en maakt er het contagium van uit; het juist herkennen van de schurftziekte kommt all^en neder op het opzoeken en 

 vinden, — het goed behandelen en genezen alleren op het dooden van de schurftmijt; en in dit laatste ligt tevens alle mogelijke 

 doelmatige Prophylaxis der schurftziekte onder menschen en dieren." Die Abhandlung zerfällt in drei Hauptabschnitte (Hoofdstuk) 

 und diese wieder in mehrere Unterabtheilungen. Im I. Hoofdstuk bespricht der Verfasser die ,,natuurlijke geschiedenis der 

 schurftmijten" und giebt in der Abtheilung a, die ,,Algemeene karakteristiek der huidmijten en tabellarisch -critisch overzigt 

 derzelve." Leeuwen führt hierin die \on Koc/i und von Hering gegebene Eintheilung der Krätzmilben auf. Die Abtheilung b. 

 .,Algemeene aanmerkingen over de methode van opzoeken en onderzoeken der schurftmijten" enthält das Verfahren, welches 

 man beim Aufsuchen etc. der Milben beobachten soll. Er meint man solle zuerst am Käse sich im Aufsuchen der Käsemilben etc. 

 üben, und sobald man hierin einige Fertigkeit erlangt hat, zum Aufsuchen der Krätzmilben schreiten. In Betreff des Letzteren 

 heisst es pag. 61: ,,Wie hierin aldus vaardigheid verkregen heeft, behoeft geene loupe om bij den mensch, het schaap, het 

 paard, enz. die dierljes op te sporen, raaar met vrij groote zekerheid zal hij ze erkennen, waar ze voorhanden zijn. Voor de 

 hierin achter nog geheel niet geoefenden is het noodig nog juister te weten waar en hoe de schurftmijten het zekerst gevonden 

 worden. Bij het paard zoeke men het eerst an den hals, de schoft, den staart, soms aan de pooten; bij het schaap längs 

 de wervelkolom; bij de kat aan de ooren; bij den mensch aan de banden en voeten ; bij den hond op den rüg (?), aan het 

 achterste (?), soms aan de ooren; bij het zvvijn aan de oksels en de binnenzijde der dijen. Heeft men ze erkend, dan is het 

 voldoende de punt van eene naald of een lancet er aan te brengen, waaraan zij sich zeer gemakkelijk vasthechten en aldus op 

 een zwart of donkergekleurd papier kunnen w^orden overgebragt. Verder lette man daarop, dat men niet te oppervlakkig zoeke, 

 en de hoop om ze te vinden niet te spoedig opgeve. Ik heb somlijds twee uren lang gezocht in de wo), de schurftkorsten en 

 zweren van schapen, totdat mij eindelijk inviel iets dieper in de huid te zoeken, en ze mij in twee minuten tijds in 't 00g 

 vielen. Hierbij schiint het saizoen in acht genommen te moeten worden etc." Weiter unten sagt er dann: ,,De beste methode, 

 welke ik zeer kan aanbevelen, is deze, dat man eerst van de schurftige piek van het schurftige dier eenige korsten en stof 

 afschrape en op een donker gekleurd papier opvange; dit vervolgens of boven vuur of nog liever in het zonlicht zacht verwarme; 

 ze worden daardoor levendiger, en soms herkent men ze dann reeds, door de omwenteling, die ze te weeg brengen, in de ruines 

 harer wereld; zoo niet, dan onderzoeke men kleine hoeveelheden onder eene Sterke loupe of een microscoop met geringe (25 — 

 50 malige) vergrooting; met eenig geduld zal men ze dan meestal spoedig herkennen, en er blijft niets over dan ze te isoleren, 

 met de punt eener naald of fijne penseel, en ze over te brengen op en schoon objectglaasje; meestal kleeft haar eenig vuil aan, 

 dat er eindelijk door beweging van zelf wel afgaat. Heeft men ze nu eenmaal gezien , dan snijde men eene tamelijk dikke 

 laag zieke huid ter daalders of meerdere grotte uit, en neme die met zieh naar huis tot verder onderzoek; men vindt ze dann 

 gemakkelijk daarin in groot getal en verschillenden graad van ontwikkeling, en kan gemakkelijk elk twijfelachtig deeltje terstond 

 onder het microscoop brengen; de word zal het schurftige dier ^Qnm schade doen en geneest spoedig; het onderzoek wordt 

 verligt en veel ruimer beloond; men kan het dagen achtereen op zijne studeerkamer voortzetten, Indien men slechts zorgt voor 

 eenige vochtigheid en wärmte, terwijl het zieke dier intusschen reeds ingesmeerd en genezen wordt; — men vindt de mijtgangen 

 dann ook veel gemakkelijker, en heft daardoor tevens de gelegenheid de nesten te vinden met pas ontwikkelde en nog in de 

 eijeren zieh bevindende jonge mijten enz., helgeen alles hoogst belangrijk en anders bijna onmogelijk is." Nachdem Leeuiven 

 das Aufsuchen der Milbe bei den an der Krätze leidenden Menschen einer Erörterung unterzogen hat, sagt er am Schluss dieser 

 zweiten Abtheilung des I. Hoofdstuk, man solle bei den krätzeartigen Krankheiten die gefundenen Milben einer genauen Unter- 

 suchung unterwerfen, besonders darauf sehen, ob die vorgefundenen Milben auch wirklich Krätzmilben und nicht, wie das 

 schon vorgekommen, Mehl- oder andere Milben sind. 



Die dritte Abtheilung des I. Hoofdstuk ist überschrieijen : ,,Over eenige natuur- geschiedkundige hoofdpunten in het 

 algemeen;" in dieser wird besprochen: 1) „de Generatio aequivoca der schurftmijten; 2) over de wording en ontwikkeling 

 der schurftmijten en derzelver levenswijze in het algemeen und 3) over den overgang van de eigene schurftmijt van verschillende 

 diersoorten op andersoortige dieren en op den Mensch." Die erste und zweite Unterabiheilung enthält nur das, was Leeuwen 

 hierüber in seiner, im Nederlandsch Lancet veröffentlichten Al)handlung mitgethellt hat, in der dritten Unterabtheilung finden 



