IV. Abteilung. Sektion für neuere Philologie. 



estis? Miles respondit: Ego vado ad siluam illam quam videtis pro 

 venacione cuiusdam cerue quam inueni bene sunt decem anni. At ille : 

 Pro deo, ego et multi alii milites venamur ibi cotidie, et creditis illam 

 ceruam inuenire? Tunc reliquit eum pro fatuo et ad socios dixit veniens 

 ad eos: Hie est fluuius paruus: transeamus eum currentes clausis oculis 

 ita quod nullus querat vadum. Sic transierunt et multi ibi ceciderunt ita 

 quod fere submersi fuissent, nisi vnus alium iuuaret. Tunc miles regis 

 cum suis ascendens ad superiorem partem fluminis preeepit vni armigero 

 quod uadum cum lancea temptaret, et sie sine periculo transierunt 

 redeuntesque ad societatem inuenerunt eos desiccantes vestimenta sua. Et 

 sponsus ei oecurrens quesiuit: Qualiter transistis uos? Qui ait: Per 

 pontem francineum. Tunc magis fatuum reputauit eum sciens quod vsque 

 ad duas leucas non esset pons super fluuium illum. Intrauerunt castrum, 

 miles autem regis separauit se ab eis, intrans burgum in quo hospitatus 

 est. Nunciatum est castellano quod milites erant in burgo qui non 

 venerant ad nupeias filie sue. Qui misit armigerum, rogans vt ascenderent. 

 Et inuenit armiger illum militem cum pulchra societate pascentem auem 

 suam. Qui rogauit eum ex parte castellani vt ascenderet, ac ille curialiter 

 dicebat: Non possum ascendere; rogo vos, excusetis me. Et dedit ei auem 

 quam pascebat pulcherrimam. Armiger rediens excusabat eum. Dixit autem 

 sponsus castellano: Pro deo, adhuc mittatis pro eo, quia optimus fatuus 

 est. Qui misit militem vnum, apud quem sicut ante excusauit se et dedit 

 vnum equum pulchrum. Tunc castellanus ipse iuit et rogauit fortiter, 

 immo exegit dicens: Ego prohibebo, ne aliquis vendat vobis eibos vel equis 

 eibaria: ascendite ad nupeias filie mee vestra gracia. Tunc ascendit cum 

 eo, et fecit eum sedere in capite mense cum filia sua. Parum loquutus 

 est et sapienter in mensa. Et circa finem mense, cum vino incalluerunt, 

 sponsus nutibus et signis aliorum increpabatur, quia eum tenuerat pro 

 fatuo. Tunc sponsus: Immo vos audietis ab ipso. Et ait: Nonne dixistis 

 michi quod abreuiarem uobis viam illam et quod portarem vos et vos me 

 portaretis? Respondens miles regis dixit puelle: Ego rogo vos vt pro me 

 respondeatis. Ac illa: Quando duo milites equitant et vnus narrat aliquod 

 pulchrum exemplum, dicitur socium portare eum et viam abreuiare. Vere, 

 dixit miles regis, hoc fuit intencio mea. Dixerunt omnes: Hie non est 

 fatuus. Sponsus adiecit: Nonne dixisti michi de illa segete que adhuc est 

 in herba, an iam collecta esset? Tunc seeundo rogauit puellam vt pro 

 eo responderet. Ac illa: Quando aliquis miles prodigus multis debitis 

 obligatus habet pulchras seget.es, quamuis adhuc sint in herba, dieuntur 

 iam collecte. Tunc sponsus: Obuiam habuimus quoddam funus (ille enim 

 bonus miles ferebatur ad sepulturam): quesiuit a me vtrum esset totus 

 mortuus. Herum rogauit miles puellam vt pro eo responderet. Que ait: 

 Quando aliquis bonus moritur et bonum heredem reliquit, tunc dieimus, 

 pater: non est totus mortuus. Iterum sponsus: Dixit michi quod transierat 



