IV. Abteilung. Sektion für neuere Philologie. 1 5 



XII. b) (Exempla de domicellis, nr. 10). Die unterschobene Braut 

 (der treulose Seneschall). 



Domiceila quedam innubilis data est militi in vxorem. Qui vadens vltra 

 mare ipsam et totam terram in manu cuiusdam senescalci dimisit. Cum 

 autem illa creuisset et pulchra existeret, senescalcus sollicitauit eam et 

 tandem furtiue cameram eius intrans eam corrupit. Que summe dolens 

 ipsum dormientem iugulauit. Que hoc cuidam armigero, compatriote suo y 

 ab amicis eidem ad ministrandum dato, reuelauit. Qui eam homicidam 

 pessimam acclamauit et ait se eam in hoc casu nullatenus velle adiuuare y 

 nisi ei consentiret. Que promisit facere ore, non corde. Qui accipiens 

 mortuum in sacco et in collo portans ad proiciendum desuper pontem in 

 aquam, cum proicere vellet, domicella in eum impingens ambos in aquam 

 proiecit, et mortuus est. Tandem veniens maritus, et sciens ipsam non 

 esse virginem ac timens domicella unam virginem loco suo marito suppo- 

 suit, ei magna dona promittens. Quam cum cognouissit et obdormiret, ait 

 domicelle quod recederet. Que penitus renuit, dicens se lectum lucratam 

 fuisse et cum marito perpetuo velle manere. Et cum ipsa obdormisset, 

 domicella duo fortissima pepla in collo eius posuit et ad pedem arche 

 iuxta lectum posuit ignem supponens, et tunc accedens ad maritum ait: 

 Surgamus, domine, combusti sumus. Et interim illa combusta et extincta 

 fuit, et illa sie secura permansit. Tandem remordente consciencia sua 

 cuidam cappellano, confessori domini sui qui videbatur deuotus et sanetus, 

 omnia confessa est et penitenciam aeeepit ieiunare sexta feria in pane et 

 aqua et cilicium induere. Quod deuote fecit. Tandem a confessore sug- 

 gerente dyabolo sollicitata fuit. Que nullatenus consensit. Cui ipse commi- 

 natus est quod, nisi consentiret, marito confessionem per ordinem reuelaret. 

 Que ait quod expeetaret misericordiam dei, quia nunquam consentiret ei. 

 Qui marito totum dixit simulando ei fidelitatem tenere, obligans se quod 

 ei miles oculos extraheret, nisi eam sexta feria talem penitenciam facientem 

 inueniret. Qui miles cum confessore sexta feria veniens in domum eam in 

 camera comedentem solam inuenit, et gustans de potu eius et dans con- 

 fessori vinum delicatissimum iudicauerunt quod uirtute diuina de aqua in 

 vinum fuerat permutatum. Post miles eam expoliare fecit et cilicium quod 

 habebat ad carnem deus in camisiam tele delicatissime permutauit. Tunc 

 miles ait confessori: Recordaris, inquit, quod de hac domina dixisti michi? 

 Et risi hoc inuenirem, ad eruendum inde oculos tuos obligasti, et certe nichil 

 aliud reportabis. Et statim ei oculos extraxit. Et sie deus dominam 

 penitentem et peccatum renuentem innocentem custodiuit et misericordia 

 sua liberauit. 



Bei R. Köhler, Kl. Schriften, II 393, 397 ff., wo eine umfängliche Literatur zu- 

 sammengetragen ist, fehlen jegliche Angaben über lat. Versionen. J. Klapper 

 teilte in Übersetzung einen lat. Text aus einer Breslauer Hs. (Mitte d. XIV. Jhdts.) 



