20 Jahresbericht der Schles. Gesellschaft für vaterl. Cultur. 



Tötung der Frau = Adolphus und Herolt (Sermones de tempore). Die von Wes- 

 selski, S. 207 aus der Mensa philosophica für den Schluß (pertica) beigebrachte 

 Stelle stammt aus unserer Sammlung, wo sie in exemplis de dyabolis (nr. 6) zu 

 lesen ist. Schließlich teile ich eine Fassung aus einer Hs. Liegnitz 51 mit 

 (Exemplahs.): 



Contigit in ciuitate Argentina quod erant duo homines in matrimonio, 

 inter quos nee dyabolus potuit seminare inimiciciam, et quod per se facere 

 non valuit hoc, per quandam fetulam ordinauit, quam pro tribus obolis 

 conuenit. Hec abiit ad prefati viri vxorem, dicens ei menciendo quod vir 

 eius esset cum alia comprehensa in adulterio. Super quo mulier ingemuit. 

 Quod antiqua fetula uidens voluit eam consolare dicens: Non turbemini! 

 Non est primum nee vltimum quod legittimi adulterantur ; sed si vultis 

 michi sequi, vobis consulam. Mulier super eo gauisa dixit: Volo. Antiqua: 

 Sub gutture eius sunt crines: illos abradite et michi eos presentate et 

 uobis faciam tortam, de qua si comederit, nunquam aliam cognoscet. 

 Domina respondit se facturam. Mulier illa recessit et venit ad virum et 

 dixit sibi suspirando quod mulier eius esset deprehensa in adulterio cum 

 adulescentulo et iam omnes domine super eo pessime loquerentur. De istis 

 rumoribus vir multum obsLupuit. Cui anus iterato loquitur: Domine, si non 

 vultis mihi credere, ueritatem pereipietis: dum comederitis, locate juos in 

 sinum uxoris et simulate vos dormire; tunc ipsa propter coneubinos eius 

 vobis vult abseidere guttur. Vir multum tristis recessit et uenit ad hospi- 

 cium suum. Facto prandio reclinauit se ad sinum uxoris, quasi dormire 

 vellet, et ineepit sternutare. Quod mulier audiens, aeeepto rasario volens viro 

 sub gutture abradere crines. Quod ubi sensit, de sinu uxoris prosiliit et eam 

 vehementissime oeeidit. Res gesta iudicem et amicos non latuit, et uiro 

 apprehenso eum oeeidere uolebant. Qui tandem quod anus eum instruxerat 

 omnia dixit. Deinde vetula comprehenditur, et cum ad cremandum ducere- 

 tur, totam perfidiam eius in publico recitauit. Interim dyabolus in aere 

 clamauit: Dignus est mercenarius mercede sua. Et super Caput misere 

 mulieris proiecit tres obolos dicens: Accipe, misera, mercedem tuam et da 

 mihi animam tuam. Et sie ista mulier priuata fuit corpore et anima. Vir 

 autem propter preces hominum datus fuit ultra mare, ubi dies suos feliciter 

 consummauit. 



XVIII. (ibid., nr. 5). Catula I (das weinende Hündchen). 



Maquerella rogata a quodam pro muliere capienda, quam non poterat 

 inclinare. pauit caniculam de pane de synapi et vadens visitare illam 

 iuueneulam, canicula lacrimas emittebat propter vim synapis. Cui iuuen- 

 cula: Quare laerimatur canicula? Respondit cum lacrimis: Merito, nam 

 filia mea fuit, et rogata a iuuene languente propter ipsam non consensit; 

 et ideo deus in caniculam eam conuertit. Quod audiens illa et timens 

 sibi simile aeeidere, ei reuelauit araorem iuuenis et quod eum adduceret 

 et ipsa consentiret. 



Vgl. Disciplina clericalis, nr. 13. Jacques de Vitry, nr. 250. Mensa philos., 

 fol. 38 v. Scala celi, fol. 87. V. Chauvin, Bibliogr. des ouvrages arabes, VIII 

 (Syntipas), nr. 13. 



