IV. Abteilung. Sektion für neuere Philologie. 



15 



Hoc ut ille percipit, cornicem affatur: 



„Struendi hie auetoritas unde tibi datur? 40 



Mallem, ut distantius consepires nidum, 



Emergat ne deterius, tempus est ibi dum; fol. 118vb 



Tuis nam clamoribus caput mihi frangis 



Et vastum tuis mihi voeibus coangis 



Mihique te commorandi instigat vesania 45 



Mentem aut que tuam miror confricat insania. 



An nescis quod grata quies et tumultatio 



Nequeunt eiusdem loci potiri consortio? 



Hinc te traduc tempestive consuloque moneo, 



Crocitatus nempe tuos perferre non valeo; 50 



Et si tibi indulgerem, te sequerentur alie 



Consobrineque, sorores ac amice varie. 



Forsitan et educabis pullos brevi spatio, 



Quorum importunus clamor mihi foret tedio." 



Hec cornix humi pressa et submissis oculis 55 



Ore lente reserato, fei immiscens poculis, 

 Captiose respondisse fertur: „Pie domine, 

 Vos conservet diu Deus sub felici omine! 

 Non vos exaeerbet rancor erga vestram famulam, 

 Quam amor, non livor facit vestre domus emulam! 60 

 Confisa de bonitate et vestro presidio 

 Prope vos exstruxi domum hoc nunc in exilio, 

 Ut sub vestri munimenti et asili robore 

 Emulorum truces ungues queam subterfugere. 

 Per Ercle et Castor iuro et contestor Edepol, 65 



Numina euneta deorum, beatum simul Nicol: 

 Ora nunquam relaxabo, ni vocata fuero 

 Per te preamande prineeps, viam nee docuero 

 Hunc ad locum consobrinas, sorores nee exteras, 

 Ne turberis quoquo modo tedia vel perferas; 70 



Et nee ego neque mea proles in -perpetuum 

 Obfuturi vobis erunt, exsequentur sed tuum 

 Presto prorsusque mandatum nee dabunt consilio 

 Aures, quod te versus erit, sed toto auxilio 

 Adherebunt vobis semper vestris et sequaeibus, 75 



Erit donec vita comes venis in vivaeibus." 



Ille credit sie allectus, mali nil coniciens, 

 Simulatis verbis flexus nee falsum pereipiens 

 Inquit: „Verba mihi placent, si Concors est veritas. 



