IV. Abteilung. Sektion für neuere Philologie. 17 



Displicet pro certo mihi, nam egit perpessime 

 Hoc qui fecit et est dignus morte fortissime." fol. 119rb 



„Die queso, dileeta soror, euneta numquid retines 

 Tua ova vel non euneta; te precor, dinumeres!" 

 „Certe euneta," dicit illa, „extra nullas nam fui; 125 



Nisi demon abstulisset, perdere nil debui." 

 Inquit ille: „Cara soror, veni et intuere, 

 Meo quid sit actum nido, num possum iuste luere." 

 Hec ut videt, hunc disquirit, fraudis velut nescia, 

 Ova quot fuere pridem. Ille cum mestitia: 130 



„Quatuor fuere mea, sed unum ademptum est 

 Et alius speciei eius loco datum est. 

 In tuo nido videamus, siquid huius actum sit. 

 Eventus diffortunii evitare nemo seit." 

 Hec ut dicit, intra nidum cornicis visum dirigit, 135 



Ovum suum querit, illuc quomodo pervenerit, 

 „Tua fides quam sit firma et quam rata veritas, 

 Iam patens exemplum dat: en senum auetoritas 

 Non mentitur, sed iam liquet, quia hostis noeivior 

 Familiaris nescit esse ullus vel immitior." 140 



Illa vero furis more amplius exaggerat 

 Nugas; per quas expiare scelus dum desiderat, 

 In furorem plus accendit perpessi molestiam: 

 „Dicnam, ausculta, pater, meam innocentiam: 

 Noviter dum evolares venatum tuo more 145 



Et dum irem spatiatum, repperi sub arbore 

 Istud ovum, quod portavi mecum in hospitium. 

 Credo quod inventum furti non cadit in vitium." 

 At ille tantum discrimen vix inultum sustinens 

 Et a cita ultione ungulas vix continens: 150 



„0 me tantas potes nugas qualiter compluere! 

 De tarn alto nunquam ovum potuisset ruere 

 Inconfractum; aut quomodo tuum ovum potuit 

 Huc venire te nolente? Mentiri quis te doeuit? 

 Iuro per solem et lunam et per euneta numina: 155 



Inimicus tibi ero, sol dum dabit lumina." 

 Illa mox furoris metu nidum intra properat, 

 Inter densas quem argute arbores contexerat, 

 Turgidis hinc verbis fatur: „Domine aeeipiter, 

 Vestre, precor, cessent mine! Quodsi magnus presbiter, 160 

 Imperator, dux vel comes, quodsi regis filius 

 1913. 2 



