IV. Abteilung. Sektion für neuere Philologie. 19 



Si iam forem impudica et honoris nescia, 

 Proderem nunc, qualis esses et tua convicia. 



Nunquam tibi quid donavit, ut ipsum magnifices 205 fol. 119vb 

 Et comedi more decus ipsius amplifices, 

 Sed blandiris sibi iure, hero velut famulus. 

 Adulator es et prede nunquam satur cumulus." 

 In propinquo pica sedens et rixantes audiens 

 Pre rancore seminecis ad se tandem rediens 210 



Ait: „Nunquam, bone nise, mea soror aliquid 

 Tibi mali fecit; unquam vel tenetur tibi quid? 

 Sibi gratis cur minaris et pompöse garrulas? 

 Posset dies prosperari, quod in tuas scapulas 

 Noster ensis copiosas ultiones redderet 215 



Et fraudis commentatorem nephas suum tederet. 

 Infidelis raptor, refer: quando diffidaveras 

 Me sororemque meam, et tarnen volueras 

 Capere nos sine culpa, nunc est dies tertius, 

 Nisi nobis precavere scivissemus certius? 220 



In vepres et densas spinas oportebat fugere 

 Ambas nos et nostras vitas sie latendo tegere. 

 Ob hoc Deus tibi mala donet decem milia 

 Et concedat nobis fatum ulciscendi talia!" 

 Hec ut audit, anxiatur et dolet aeeipiter, 225 



Tribulato corde dicit: „Nise, care compater, 

 Anxior nunc pro te magis quam meis negoeiis, 

 Pro me quod nunc obiurgaris talibus convieiis. 

 Non transibit totus annus, ni mors intereeperit; 

 Seiet cornix, quis sim ego quemque blasphemaverit. 230 

 Velit nolit suum vile disrumpam tugurium 

 Et ipsius fetus meis erunt in edulium; 

 Sed si properante casu ipsam solam rapiam, 

 Copiosam ultionem de te, iuro, faciam. 

 Corpus, quod nunc procerabat, redigam in spericum, 235 

 Subter meos pedes canet Carmen, sed non liricum. 

 Hoc promissum nemo tollet nee iurabo irritum. 

 Perfidum sub meis vomet ungulisque spiritum; 

 Nee hoc tantum satis erit, ipsam sed diripiam 

 Membratim ex ipsaque ventrem meum farciam. 240 



Care nise, non sit tibi tolerasse talia 

 Pro me grave et, si habes operari qualia, 

 Vade sub conduetu Dei! Non erunt multi dies, 



