20 Jahresbericht der Schles. Gesellschaft für vaterl. Cultur. 



Rescies pro certo nova, que libenter audies." 



Cui nisus valedicto transvolat sub ethera, 245 



Hunc precando, cum cornice ineat ne federa. 



Dierum non multa post hoc transeunt curricula. fol. 120ra 



Ovorum, quis incubavit, resolvuntur vincula, 

 Accipiter, et ecce pulli tres de testis prodeunt 

 Vivi, pulchri, quorum mores maternis obediunt. 250 



Interim bis duos pullos excubat cornicula. 

 Qui ut lucem vident, statim voce clamant cracula. 

 „Cra, cra!" clamant, „cra" resumunt, „cra" frequenter replicant 

 Et sub brevi höre tractu hoc ipsum centuplicant. 

 Quorum importunus clamor grande parat tedium 255 

 Vicino, cor eius pene finditur per medium. 

 Audit ille, tacet, furit cauteque dissimulat, 

 Optat tempus, ut refundat illi, que nunc tribulat. 



Quodam mane dum torquentur cornices esurie, 

 Perstrepunt yantes ora, ora velut furie. 260 



Quare mater tediosa et pro natis anxia 

 Sorti pullos commendat et recedit saucia 

 In agros, sequens aratra grana legit segetum, 

 Quibus fame ructuantes ventres pascat vegetum. 

 Hisque copiose lectis domum mox accelerat, 265 



Pullos querit, quos iam inde vicinus abstulerat. 

 Ipse nam absente matre cornices extraxerat, 

 Suis pullis devorandos prorsus demembraverat. 

 lila, postquam suos fetus in nido non repperit, 

 Statim censet, inimicus eos quod receperit, 270 



„0 me," inquit „infelicem, o me semper flebilem, 

 me tristem, o infautam, o me detestabilem! 

 mi pulli predilecti, albiores ebore, 

 quod non sum maledicta, suspensa in arbore! 

 Mors, vitam nunc dissolve, o Mors, ubi latitas? 275 

 Aspernaris cur petentem? Doce, quorsus habitas, 

 Ut te possim invenire! Tolle, Mors, indutias 

 Et tuo cruento ense, precor, me percutias! 

 Frustra voco Mortem, namque obturat auriculas. 

 Per celum terramque iuro quod vindicte faculas 280 



Non extinguam versus illum, donec ultrix non ero. 

 Tarn diu sub grata pace dormire non potero." 

 Apparent sibi mille anni quos habeat accipiter. 

 Exit ille et venatur per silvain sagaciter. 



