24 Jahresbericht der Schles. Gesellschaft, für vaterl. Cultur. 



16. Chascun prestre loe ses reliques. 



Presbiter omnis amat sua sacra verendaque clamat. 



17. Mal atent, qui pent. 



Expecto meste, dum suspensi ruo peste. 

 Expectat misere, cui mortem crux dat habere. 



18. Qui prent baiart en denteüre, si veult tenir tant come il dure. 



Quem domo, mos pullo veniens (ms. dedero) deest tempore nullo. 



19. Touz jours sent le pot la saveur. 



Quod nova testa capit, inveterata sapit. 



20. Son loer pert, qui mauves sert. 



Hoc amisisti, quod iniquis exhibuisti. 



21. La force pest le pre. 



Vis pascit pratum, vis prati fert dominatum. 

 Pratum pascit ovis, si demere tu prius non vis. 



22. Besoing fet vielle troter. 



Fert indefesse vetule (ms. vetulam) currendo necesse. 

 Cogit anus esse veloces sepe necesse. 



23. Mieulx vault pres junchiere que ne fait loing prai[e]re. 



Junci, qui prope sunt, pratis, que non prope, presunt. 

 Juncetum prato superest affine remoto. 



24. N'est pas preste viande (ms. vienge) que lievre en genestay. 



Esca spei modice lepus est sub fronde mirice. 

 Ens inter ve(s)pres non est lepus esca gule pres. 



25. Ventre saoul jeue, non pas cotelete nueve. 



Venter farsitus ludit, non veste politus. 

 Dum venter plenus, est illi ludus amenus. 

 Venter letatur, quando fit ille satur. 



26. Qui est garniz, si n'est honniz. 



Qui premunivit bene se, non dampna subivit. 

 Qui sibi precavit, non casus eum superavit. 



27. Ven dit en reprovier que touz jours aime amis. 



Sic usus clamat: „Semper amicus amat." 



28. Vese fait le larron. 



Commoditas causa, quod mens ad furta sit ausa. 

 Tunc fit für homo, cum rem audet atque locum. 



29. Mieulx vault un „tien" que dous „tu avras". 



Plus valet omne datum modo quam cras geminatum. 

 Plus valet in dextra munus quam plurima extra. 

 Plus valet a per „habe" quam per „habebis" a b. 

 Plus valet „hoc tribuo" quam „tribuenda duo". 



