n 



rei probe gnarus Iioc a vero non recedere facili negotio 

 experientia adjiivante compererit. 



d) Ut flora generalis Italiae singularum plantarum sta- 

 lionem exacte non indicat, unde minus conjmodi percipiunt, 

 qui plantas vivas loco natali coDigere amant. 



Quaraobrem , ut liber perfectior , quam vires sinerent 

 meae, prodiret, sequentia procuravi: 



1. Floram pedemontanam in paucis et parvis volurainibus 

 contraxi, ut facili negotio gestari quiret, et exigui praetii 

 esset. 



2. Ut plantae facilius conquiri possint methodum Lin- 

 naeanam secutus hactenus sum, quam ut magis votis compos 

 lierem sic moderatus sum, ut duodecim classes supprime- 

 rem. Primus ergo omnium classes inutiles in Linnaeano 

 systemate abstuli. Ouod inchoaverunt Carolus Petrus Thum- 

 berg, Joannes Fridericus Gmelin, Antonius Joseph Gava- 

 nilles, Ghristianus Enricus Persoon etc: non perfecerunt. 

 Delevi itaque Dydynamiam, Telradynamiam, Icosandriara, 

 Dodecandriam, Monadelphiam, Diadelphiam, Polyadelphiam, 

 Syngenesiara, Gynandriam, Monoeciam, Dioeciam, et Poly- 

 gamiam. Sic enim planfae citiusj jucundius, et felicius con- 

 quiri, et inveniri queunt. 



3. Multam operam consumpsi in distribuendis generibus 

 ct speciebus plantarum. Et libro absoluto genera describam 

 juxta methodum naturalem, adiectis familiarura characten- 

 bus, ne aliquid desit quod momentosum sit. Atque in hoc 

 libro nihil desiderabis neque artem quae species conqui- 

 rere docet, neque naturam, quae stirpes juxta adfinitatcs 

 naturales disponit. Itaque melhodum naturalem, cum syste- 

 mate Linnaeano, et raethodo analytica La markii junctam 

 habebis. Quicumque rem herbariara probe caliet faciii ne- 

 gotio coraperit mutaliones invectas utilissimas fore ut plan- 

 tae facilius inveniri possint, et libenter, ut confido, veniara 

 dabunt, si ex magni viri vestigiis recessero. In meliora enim 

 nostra vehementer nititur aetas. 



4. Characteres generum immutatos protuli. In floris spe- 

 cialibus fieri non potest, ut gcnerum characteres novi fin- 

 gantur, nisi de speciebus agatur, quac omnes enumerantur. 

 Geterum si species etiara exoticae existant nefas eril , ct 

 ridiculura, characteres generura mutare. Phrases specierum 

 mutare optimum duxi ubi non aptae erant^ ct quid armo- 

 nicum jnter se non praestabant. Non omnes de generibus, 



