!urare satagunt vel stolidi sunt, vel 

 lernentes. Morbus hic variis jun^itur, 

 itiam inflamniationi. Est morbus syra- 

 )athici magni, et vitae vegetativae, et 

 ianguinis. Febris contra nervosa , et 

 naligna est morbus sui generis qui vel 

 ;oIus incedit, vel cum febri, et inflam- 

 nalione coniunctus, et est actionis en- 

 ;ephali, et iiervorum laesio, et causa 

 ;jus est harmonia inter nervos et alia 

 ;ystemata sublata. Inflammatio si quan- 

 lo accedit complicatio non essentia est. 

 Vlirari subest homines non indoctos, 

 ;alIos praesertim millena cadavera in- 

 ipicere ut quaerant causam morbi in 

 nflaramatione membranae mucosae in- 

 ;estinalis. At quantam operam perdunt! 

 Juam male sapiunt! Principes in arte 

 icriptores observatores praesertim le- 

 ?ant, et attente considerent, et natu- 

 ram meditentur, ejusque quaerant ju- 

 iicia. Sed ut redeat unde discessit ora- 

 ;io, si febris epidemica et catharralis in 

 aervosam, et malignam convertat se ex 

 mpra descriptis signis cognosci potest. 

 rum yaleriana, cum Ipecacuanha aqua 

 ferventi infusa,et exiguis dosibussum- 

 pta remediura vere admirandum est. 



A-eger diffluit sudoribus , delirium , 

 et tendinum subsultus sedantur, som- 

 mus vires reflciens accedit, pulsus re- 

 gularis moHis , undosus subdicrotus , 

 facies mutatur et laeta flt febrisque 

 vel omnino subsidit , vel in intermit 

 tentem convertit se, decocto corticis 

 peruviani cum pauxillo acidi sulphurici 

 lacile pellendam. Dioscorides Valeria- 

 oam Pnu nomine descripsit , quae ad 

 nostram quidem ofticinalem accedit , 

 sed eadem non est. Quamquam om- 

 nes botanici id crediderunt usque ad 

 Sibthorpium, et Hauwkinsium. Neque 

 est nostra Valeriana Phu : habet enim 

 graeca folia omnia pinnata. Brunsfel- 

 dus primus App. ad tora, 2. p. 3. sua- 

 sit Phu Dioscordis esse nostram Va- 

 lerianara ofticinalem , cui assensit po- 

 stea Fabius Columna (phytobas. ed. 

 jan. Plancus 92-98, et Ecphr. 210-220) 

 qui ab hac epilepsia sanatus fuit , 

 quamquam senex iterum morbo ten- 

 tatus est. 



Sed Hawkinsius invenit in Lycia 

 aliam Valerianam, quae magis cum de- 

 scriptione Dioscordis consentit . foliis 

 omnibus pinnatis , radicalium foliolis 

 ovatis repando-dentatis caulinorum li- 

 nearibus, radice tuberosa , quam Sib- 

 thorpius Hauwkinsii coraes descripsit, 

 et icone pingi curavit fl. gr. i. t. 33. 

 Planta igitur Dioscordis maxime ad 

 Valerianara nostrara officinalem acce- 

 dit, quam ejsdem A^ribus praeditam 

 esse credibile est. Eteniravim habetca- 



lefaciendi, scribit ille, et urinam du- 

 cendi (si spasmis intercepta est.) In'la- 

 teris doloribus imperat, et amenorrhoea 

 et morbis veneno allatis , cura ejus 

 virtus antiepileptica ante Fabium Co- 

 lumnara non innoluerit.Valerianaetiam 

 celtica, et forte Saliunca Dioscordi no- 

 tae erant de quibus loquitur nomine 

 Nardi celticae. Nardus montana ejus- 

 dem probabili conjectura est Valeriana 

 tuberosa, quae non tanlura in nostris 

 montibus vivit, verum etiara copiosam 

 crescere in montibus Cypri, Cretae, et 

 Ciliciae Sibthorpius vidit. Nardus vero 

 indica, gangitica, vel assyria ejusdem 

 est Valeriana Jataraansi Jones (assatic. 

 resear. 2, 405, 417,4,438). Quaeest^Patri- 

 nia JataraansiDon.(flor. nepalens. 159) 

 in suramis Indiae (NepaI,Butan) jugis 

 vulgaris. AliaNardus eratquae syriaca 

 dicebatur. Duplex erataltera lutea, et 

 videtur pertinere ad radices Patriniae 

 scabiosaefolia Fis: altera radice magis 

 nigricante pertinere videtur ad Vale- 

 rianam Hardwichii Vallich. (Roxb. fl. 

 ind. 166): p1antae,quaeinImao, etEmo- 

 dis montibus nascuntur. Nardum in- 

 dicam, et syriacam ejsdera viribus pol- 

 lere quam celticam scribit Dioscorides 

 (lib. 1. cap. 7.) ideoque urinam ciere, 

 in hepatis inflamraationibus, i^forte ob- 

 structionibus, aut doloribus ex hyste- 

 rismo , aut hypochondriasi ortis) et 

 ictero (spastico , vel illo qui febrem 

 intermittentera sequitur) et inflationi- 

 bus ventriculi (procul dubio ab ejs- 

 dem causis^ ad splenis, renum, et ve- 

 sicae morbos ( cum larvae hysterisrai 

 sunt): item ad raorsus venenatorum. 

 Inuleri doloribus (inflammationes vo- 

 cat),et fluxionihus alvi, et uteri, quae 

 sistuntur. Haec omnia praestare Vale- 

 rianam officinalem certum est. Valet 

 etiam ad vermes necandos et expel- 

 lendos. Et in Taenia abigenda nullum 

 adhibui remedium valentius. Danda 

 est cum cortice peruviano , cui addi 

 potest, semen santonicum, vel Tanace- 

 tum vulgare, Gentiana, et Jalapa. 



51. FEDIA. 



a. Staminibus duobiis. 



1 CoRNUCOPiAE. Vahl. enum. 2, 19. 

 F. Pedunculis incrassatis bracteis li- 

 neari-lanceolatis ciliatis, floribus spi- 

 cato-capitatis. 



Valeriana L. sp. 44. Ic. Rivin. mon. 

 t. 5. Sab. h. r. 2. t. 19. Barrel. ic. t. 

 741. f. I, 2. Clus. hist. plant. 2, 54. f. 

 I. Sib. fl.gr. 1. t. 32. Floris et fructus 

 Gaertn. defruct. 2. t. 86 f. a-d. Herha 

 annua glabra caule erecto crassiculo 

 striato ramoso usque semipedali. Folia 



