sedae odoratae. Viribus congruunt cum 

 pseudo acoro. Pharraacopolae globulos 

 perforatos conliciunt, qui in cauteriis 

 alligantur, ut humores visuaacri val- 

 dopere alliciantur. Cor. I. pallidae flo- 

 rentinae, et germanicae colorem pul- 

 chre viridem largiuntur pictoribus. 

 bb. Scapo foliis hreviore. 



\\ PUMlLA.. I. Scapo ijloro foliis glau- 

 cescentibus, iubo coroUae spatham in- 

 flatani virentem apice membranuceam 

 excedente laciniis inierioribus oblongis 

 exteriores reflexas latitiidine superan 

 tibiis. 



Ic. Lob. Ic. t. 63. f. I, Flore rubello 

 ejusd. t, 65 f. I. Caule brevissimo t. 64 

 f. f- Flore lutso t. 66. Perpusilla saxatilis 

 id. t.67. Jacq. a. i, t. I. Red. lil. t. 26i 

 et 262. Poit. et Turp. par. I. 47. Bot. 

 mag. t. 9. Hayne term. bot. t. 6. f. 2. 

 Bessl. hor. viii. f. I. e. 



Radix transversa extus fusca ialus 

 alba. Caulis plerumq. spithameus raro 

 dodrantalis. Folia caule aliquando bre- 

 viora. Cor. majuscula violacea , ple- 

 rumque purpureo-violacea vel albida, 

 vel luteola. Stigmata 21ida apice ser- 

 rulata. Barba pilis exterioribus coeru- 

 lescentibus interioribus albis apice lu- 

 teis. Antherae pallide coeruleae. Odor 

 suavis levis. In Liguria or. in monte 

 Bracco et occidentali : in maritimis di 

 Caprazoppa, F. vere. 



53 GLADIOLUS. 



GOMMCNIS. GI. Herba perennis caule 

 tereti subflexuoso bicubitali,et uUraflo 

 ribus subringentibus racemosis secun- 

 dis spicaiis, rubris, laciniis superiori 

 bus conniventibus, inferioribus oblon- 

 go-spathulatis subae^uaUbus macula 

 alba notatis , antheris Jilamento bre- 

 vitiribus vel aequalibus foUls ensifor- 

 mibus nervosis acutis, vaginautibus. 



GI. Ludovicae Jan. el. I. Kern. hor 

 semp. vol. 53. t. 634. GI. segetum R. 

 et Sch. syst. I. 419. Ic. Bot. mag. t. 

 719. Reich. cent. 6. dec. 60. t. 600 f. 

 81 9. Gl. imbricatus Ten. syll. 25. Gl. 

 byzantinus. Morett. dec. 5. 3. Gl. du- 

 bius.Guss.suppl. I.8.G1. ilalicusGaud. 

 fl. helv. I. 96. Ic. Lam. ill. t. 32. f. I. 

 Rivin raon. t. Ho. Bot. mag. t. 8(). 

 Lob. )c. 98 99. Sib. flor. gr. I. t. 37. 

 Red. lil, t. 267. Bull. herb. t. 8. Albert. 

 fl. med. 5. t. 293. — GI. triphyllus Sib. 

 (Gl. hirsutus Gavvl. Bot. mag. 25. 992) 

 quem Bertoloni legit in editis montis 

 Fasce apud Genuam mihi videtur var. 

 rainor caule paucifoUo et paucifloro, 

 antheris filamento brevioribus bulbo- 

 rum iunicisreiiculato-canceUatis. Hu- 

 jus ic. vide ia Reich. cent. 6. dec. 60, 



99 



t. 598. f. 817. Sibt. fl. gr. I. t. 39. Zan-' 

 nichel. ist. t, 53. 



Bulbi duo vel plures superirapositi 

 tunicati raembrana flbrillosa libris pa- 

 rallelis densis fere contiguis. Caulis 

 non est anceps ut scripsit Vitm. sum. 

 I. 102; foliosus foliis 3bus. Spatha flo- 

 ris inf. corollam saepe superat. An- 

 therae plerumque filamenta aequant. 

 fl, vere producto. Vulgaris apud nos 

 in pratis exsuccis sylvis pascuis et eri- 

 cetis, ubi occurrit plerumque spica 

 pauciflora (3-5flora) floribus aliquando 

 pallide roseis, vel albidis, etindividua 

 inveni, quibus antherae lilamento bre- 

 viores erant. Si stirps in pratis aridis, 

 et pascuis, et ericetis crescit flores vix 

 ternos habet, et folia terna. Unde lir- 

 malur sententia GI. triphyllum var. 

 communis esse. Caps. obtuse 3gona, 

 obovata pyriformis : spathae duo viri- 

 des margine brevissime scarioso oppo- 

 sitae, superior contra scapum brevior, 

 inferiorcoroUae opposita longior. Caps. 

 fere duplo longior basi lata, dein li- 

 neari, acuta, Sues bulbos in terra quae- 

 runt quibus vescuntur. Zapata, etPre- 

 votius in scrophulis valdopere com- 

 mendarunt bulbos et contusos super . 

 tumoribus , et ulceribus impositos et 

 in decocto, et in pulvere interne sum- 

 ptos. Quibus noncontradico usquedum 

 experimentisnon cognovero quae scrip- 

 serunt falsa esse. Verum experiantur, 

 quaeso, raedici in teterrimo, vulgatis- 

 sirao, et invictopaene hactenus raorbo 

 Xyphion Dioscoridis (4. 2i) quem pro 

 nostro Gl. communi plerique hactenus 

 habuerunt, huc neutiquam referen- 

 dum, sed ad GI. byzantinum Gauweler 

 (ic. Bot. magaz. t. 874. Parkins. parad. 

 191. fig. 3. Reich. cent. 7. dec 65. t. 

 643 f. 866) in Asiae minoris , et Grae- 

 ciae etiam Siciliae coUibus, pratis, agris 

 et arvis obvium qui flores habet disti- 

 chos non secundos, grandes, puniceos, 

 speciosos laxos, antheras filamento lon- 

 giores lacinias superiores conniventes, 

 suprema tecta, laterales minores, infi- 

 mam et supremam latiores, tres infe- 

 riores macula longitudinali lanceolata, 

 lutea notatas. Quorsum etiam spectare 

 videtur icon Matthioli (com. 639) quae 

 plantam pingit floribus neutiquam se- 

 cundis, quaraquam flores exigui nimis 

 sunt ut GL byzantinum referant. 



54 TRICHONEMA. 



BuLBOCODiUM. Ker. l. c. Tr. Herba 

 perennis facie croci radice bulbosa bul- 

 bo ovato-subrotundo tunicato membrana 

 rubro-fulva denium scariosa, foUis Ji- 

 Uformibus sulcatis flexuosis scapo sub-^ 



