381. GALEGA. 



OFFiciNALis. G. Herba ferennis gla- 

 bra erccta iripedulis et ultra ramosa 

 foliis imparipinnatis folioUs lanceo- 

 latis mucronatii floribus racemosis 

 racemis simpticibus pedunculatis axil- 

 larihnsterminolihusqxce solitariis ere- 

 etis folia ut plurimiDii superanlibus 

 midtifloris floribus pallide cocruleis 

 i'el albis stipuUs semihastatis legumi 

 nibus erectis striclis longiludinaliier 

 slriatis iuter semina strangulatis se- 

 minihus nitidis longis reuifurmibus 

 ferrugineis. 



Ic. Matlh. rom. WS. f. I. Dalech. 

 lugd. 970. Dodon. pempt. o'i2. Du- 

 rant. hei-b. AOo. Zaniiich. ist. t. 2 58. 

 Sal). hor. mai. 7.t.25. 26. Miil. ili. t. 

 137. Ludw. ect. t. IGl. Moris. s. 2. 

 t. 7. f. 2. Blackw. t. 92. Rivin. tetrap. 

 ii-reg. t. 72. Clus. bist. 2. 23S. f. 2. 

 Camer. epit. -497. Lob. ic. 2. 57. f. I. 

 Tabem. ic. 155. f. 2. Bah. hisl. 2. 

 342. f. I. Sturm. deut. fl. 2. hef. 6. 

 t. 14. Sibt. Q. gr. t. 72G. Lam. ill. t. 

 025. Plenk. ic. t. 57 -L Aibcrt. fl. med. 

 t. 275. Fl. med. t. I7G. Havn. 6. t. 

 54. Schk. hand. t. 208. Chahr. sciagr. 

 155. f. 4. Fl. aest. In agrorum marfii 

 nibus, secus fossas, in aggeribus elc. 

 Herba ingrate amara. In peste et fe- 

 bribus pestiienlialibus magna praestare 

 scribit Malthiolus ( com. 505 ) teslis 

 autopta, quod a sequenlibus scriplo- 

 ribus conlirmatum est. Sed uesunt ex- 

 perimenta quae lidem remedio adse- 

 rant, cuius qualitates nullas vires e- 

 nergicas promittunt. 'Verum omni vir- 

 tute destituiaegerrime crediderimcon- 

 tra testimonium summi viri qui ma- 

 gnam lidem omnino meretur si de 

 rebus loquitur quas ipse vidit. Quod 

 eo inagis credibile est cum eiusdem 

 geneiis species Gai purpucea. Lin. G. 

 sericea. Timml). G. spinosa. Lin. G. 

 toxicaria SVrarl. et G. virginiana. L. 

 ni.it;nis in Inilia orientali et America 

 polleanl viribus. Atque utilem etiam 

 Galegam in morsu serpentum vene- 

 natorum Matthiolus addit qui vidit 

 ruslicum viperas venantem democsum 

 Galega con\aluisse : et cum homine 

 ipse locutus sum qui dixil se morsum 

 viperarura non limere etiamsi mani- 

 bus negligenter conlreclaret dummodo 



herbam sibi nolara in jvestibus suis 

 haberet. Cnde conjicio herbam esse 

 Galegam. Aiunt Galegam neque odore 

 neque sapore acriiosignem esse. Quod 

 omnino non esse necessarium puto. 

 Mikania enim Guako Runt. teslimonio 

 Humboldtii summi viri atque omni 

 (ide digni, et Mutisii herba pene ino- 

 dora atrocissimi et teterrimi serpen- 

 tis caudisoni (Crotali horridiLin.) ve- 

 nenum infringit, el serpentem fascinat, 

 ut mordere recuset. quae stirps ea- 

 dem esse videtur ac Eupatoriura sa- 

 turejae folium Lam.(Mikania suturejae- 

 folia W.). Mikania oliicinalis Mart. in 

 Brasilia eadi.'m praestare videtur et 

 Eupatorium Ayapana Veut. (uuod val- 

 dopere videtur differre ab Eupatorio 

 triplinervi. Vabl quo cum perperam 

 coniunxit Sprengel(Syst. 5. 4IG.):) et 

 Mikania opifera Mart.Quae stirpes ne- 

 que insigniler amarae et aromalicae 

 sunt et Gentiana testimonio Laurenti 

 speciticum remedium est in morsu Vi- 

 perae Redi apud nos vulgaris et porro 

 venenatissimae. Experimenta itaque 

 circa Galegam fidelia iostitufnda sunt, 

 quibus elucebit, puto, verilas rerum , 

 quae a Malthiolo adserta sunl. 



582. PHASEOLUS. 



Herbae annuae scandentes vel erectae 

 cultae foliolis ovatis acuminatis. 



a. Racemis folio hrevioribxis. 



b. Bracteis calyce minorihus , caule 

 volubili. 



^. vuLGARis. Ph. Folubilis glahriu- 

 sculus racemi foliis hrevioris pediceJ- 

 lis geminis bracteis cahjce minoribus 

 patulis leguminibus compressis ge~ 

 minis. 



Ic. Fuchs hist. 708. Dalech. lugd. 

 572. 7. j. Dodon. pempt. 519. f. I 

 Camer. eplt. 318. Bah. hist. 2. 235. 

 f. I. Moris.s. 2. t. 5. f. \. Trag. hist. 

 GI5. Clus. hist. 2. 222. f. I. Lob. ic. 

 2. t. 59. f. 2. Tabern.488. f. i. Havne 

 H. t. 46. Gaertn. fruct. t. 150. Lam. 

 ill. t. 610. Mem. d. 1'Inst. 1809. 1.7. 

 Schk hand. t. 199. a. Guimp. et Schl. 

 t. I !2. Nees Dusseld. suppl, t. 15. Cor. 

 alba, lutea, violacea, vel rubra. Le- 

 gumina et semlna varia. 



