548 

 autumoale. Reich. ill. t. 67. G-alea 

 semicirculari incumhente. A. neuber • 

 gense. ill. t. 69. ut supra (\. neo- 

 montanum. Wulf. ) — A. erainens. 

 Koch. ab hoc nectarii lalello supe- 

 rinre dilfert. 



V. Pedicellis pubescenlibus pilis re- 

 ctis patentibus. 



A. acuminatum. ill. t. 68. 



lc.Dodon. pempt. 442. Dalech. lugd. 

 1745. Lob. ic. 6:9. f. \. Ger. em. 792. 

 f. 5. Debrv. floril. t. ^Ol. Tabet-nam. 

 iC'. 584. Bah. hist. 5. 655. Cbabr. 

 .sciagr. 55!. f. 2. et 527. f. 2. Moris. 

 s. ^2. t. 3. f. 9. CIus. hist. 2. 90. f. 

 2. Woodvv. ;med. bot. 1. ^O. t. 6. 

 Spreng. geh. d. nat. I. 278. l. 15. f. 

 26. et 55. t. 24. f. \2. i4. Engl. bot. 

 t. 2750. Svens. bot. t. 46. Sering. in 

 raus. helv. ^162. t. 15. f. 41. 42. 50. 

 Reich. ill. t. L 2. 5. et ran. t. 4700. 

 Nees. oflic. t; 594. Labr. fas. 28. Fl. 

 med. t. 5. Gabid. aix. t. 2. aet. Sto- 

 kolm. <759. t. 2y Blackw. t. 561. Knor. 

 del. 1. 1. E. Matth.com. «697. Plenck.ic. 

 t. 455. Orfila. med. leg. t. 6. Stoerk. 

 Llbell. elc. t. 5. Schk. handb. t. ^45. 

 Stnrm. deut. flor. 2. 6. Wagner. t. 

 161. Woodw. med. bot, t. 65. Linnaea/. 

 7. 7. Radix crassa ramosa ramis na- 

 piformibusextus nigra intus alha. Cau- 

 iis fislulosus subflexuosus ut pluri- 

 mum simplex non raro valde ramo- 

 sus ramis erectls pedalis aliquando 

 famen usqtie orgyalis et ultra. Flores 

 magni violacei vel violaceo-coerulei 

 raro albi vel variegati racemosi ra- 

 cemis strictis densis ut plurimum e- 

 longatis el simplicibus, galea antice 

 brcvi rostrata. Filamenta inferne gla- 

 bra vix dilatata superne ut plurimum 

 pilosa et hirsuta alba. Antherae luteae. 

 Semina nigra. Fl. aest. locis alpinis, 

 frlgidis, lamen apricis in vallibus et 

 ad oras sylvarum. Ego legi in valle 

 Sesserae ajiri bugell. in vallecula u- 

 nica quae dicitur Fal del Tossi elc. 



A. Slorkeanum. Reich. ill. t. 71. 

 A.Napellus. Stoerk. libel. etc. A. pal- 

 matifidum. Reich. A. exaltatum. Reich. 

 ill. t. 72. Videlurspectaread A. Cam 

 imrum. L. sp. 751. A. intermedium. 

 Cand. syst. h 574. et W. sp. 2. ^236. 

 Aconitum stirps veferibus nota ut ve- 

 nenum referret. Et quamquam Dio- 



sscorides (Mat, meh lib. 4. cap. 78. 

 tom. ]. 575.) scribit variis eius spe 

 ciebus uli medicos , et alia in vena- 

 tionibus, tamen quibus morbis adhi- 

 bebant non indicat. Ac miror omnino 

 Gurlium Sprengel celerum doclissi- 

 mum et magni subseliii virum (com. 

 ad Dioscor. 2. 608.) ab imperfectaif- 

 lius descriptione statuisse Dioscoridem 

 Aconitum Napellumintellexisse Mihi.ex 

 adverso videtur de A. Lycof !:ono ser- 

 monem habere: scribit enim radicejri 

 illi esse nigram (Napi A. N.ipelli albi 

 sunt) et ad lupos capiendos adhiberi. 

 Quod semper de A. Lycoctono intel- 

 lectum est. Ceterum veii-bvr;' nullum 

 profert quod prae aliis specieLus ad 

 A. Napellus referri possit. Falsum est 

 Aconitum Anlhoram a venenata in- 

 dole aliarum specierum recedere. Ve 

 ronicam officinalem capras , et oves 

 et vaccas Aconiti Napelli veneno in- 

 feclas sanare comperi, testibus pasto- 

 ribus vallis Sesserae in agro bugel. 

 qui ohservarunt pecora veneno in- 

 fecta si Veronicam officinalem come- 

 dissent incolumes fieri. Quod nescio 

 utrum ab alio hactenus scriptore ob- 

 servatum sit. Onde concludo Veroni- 

 cam officinalem magni momenti vi 

 jmbutam esse quae experimenlis probe 

 institutis explorari det>«t. Arabes me- 

 dici Aconiti vires «iploraverunt in 

 impetiginibus, ipsaque lepra. Verum 

 certum est Antonium Storchium pri* 

 mum methodo philosophica experi- 

 mentis in se ipso insUtulis vireseius 

 in patulo posuisse. Quas cum medici 

 aetatis suae repetiiis experimentis con- 

 firmavissent tandem in materia me- 

 dica receptum est. Plura videbis in 

 oplima disserlalione de Aconito Sa- 

 muelis Abrakami Reinhoid ^Argentor; 

 1760.) recusa in Baldingeri Sylloge o- 

 pusculorum tom. 2. (Golting. n77.) 

 Storchius videtur experimenta sua 

 instituisse super Aconito Gammaro, et 

 Ac. neomontano. Tamen medici ho- 

 miopalhicisbli Samuel praeeipue IlaQ- 

 hemann divinam eius virtutera patti- 

 fecerunt. Storchius in libro suo (Li- 

 bellus de Slramonio , Hyoschiamo et 

 Aconito etc. Vindobonae 1772. Eiusd. 

 conlinuatio etc. ) probavit Aconitum 

 valde iuvisse ih rheumatismo" diu- 

 turno, syphilide variisque eius for^ 

 mis, in scirrhis, scrophuiosi, amaurosi 



