PODOSTEMACEARUM MONOGRArHIA. 37 



Si a monopetalis ordinibus apetalo ordini affines repetere nimis 

 liaud repugnaret, Glaucisque exemplo inter Primdlaceas, Forestlerce 

 ei Fraxmi inter Oleineas, stirpium nempe in ordinibus corollatis 

 praeter legem apetalarum, uti liceret, libentius adnotarem Podo- 

 STEMEAS antheris efoetis modo immutatis, modo spiraliter contortis, 

 carpidiisque duobus bractese ssepius alternis, cum Gentiaweis (ex. 

 gr. Erythrcea Centaurio) convenire. 



His in enumerandis aut fingendis conjectiu'is, maxime vereor 

 ne male locaverim aut quidem admodum perdiderim operam. 

 Prudentior utique si fideles historici partes agens, alienas duntaxat 

 narrassem opiniones ; quidquid verum monographo tribuere 

 velis abeat quo libuerit. 



Novissimis tamen his temporibus viri plures, et doctrina dico 

 commendatissimos, monochlamydcas inter et dialypetalas famiHas 

 fines bene definitos haud exstare autumarunt, ac utriusque agminis 

 ordines varie miscuerunt et consociarunt. Porro cum, v. g., Urti- 

 CE^ RosAGEiS, MowiMiEiE Calycantheis affiues arbitrantur, a Podoste- 

 MEis in Geraniimearum classe admittendis nomiuUi haud magis 

 abhorrerent. At ex his Ordinem nostiaim nulli vere conterminum, 

 ac paucis vix analogum sestimandum, potius consequitur. Id satis 

 ad praesens nobis habeamus, dum hunc maxime naturalem et 

 perfecte definitum istaque ratione plures alios prsestantem acci- 

 piamus; multi sunt enim vegetabilium ordines qui hoc etiam 

 tempore non minus incertam obtinent sedem, et quod de his 

 futura viatorum inventa botanicos ditatos docebunt conjectura 

 nunc assequi, periculosus saepius aut supervacuus est labor. 



VI. Quse de Podostemearum geographica distributione sum dic- 

 turus paucis absolvam. 



Stationem omnibus communem jam notam feci; generantur 



