-12 PODOSTEMACEARUM MONOGRAPHIA. 



fluviatilis et M. asperce , praeter papillas jam memoratas, aculeos 

 siiigulariter protractos validos, aculeolis rectis subcorneis sursum 

 armatos. 



Hoc autem de foliorum anatome jam satis est. 



III. Missis caule foliisque ad flores et primum ad eorum in caule 

 ramisve distributionem transeamus. 



§ I. Inflorescentia apud Podostemaceas generatim definita ha- 

 beri potest, caulisque determinatus dici, quando flores caulem 

 ipsum V. ramos ut plurimum terminant. Flores nihilominus rite 

 axillares in Blourera, Lacide Hjcbostachique offenduntur, at de 

 evolutione eos anthemia definita potius sistere crederes. 



Numero cseteris longe prsestant qui ramis privatis finem sigil- 

 latim imponunt. Rami floriferi s?epius breves, foliis paucis onusti 

 aut subnudi , e caule erecto seu repente habenula^formi nascun- 

 tur, apicales, medii v. basilares, sparsi aut distiche ordinati (Z)z- 

 croia ricjida et affines). Ex eorum distributione pendet universse 

 inflorescentiae habitus; sunt v. g. qui maxime abbreviati et in 

 folii majoris axilla reconditi pedicellum rite axillarem mentiuntur 

 [Podostemon Ceratophjllum); alii secus caules elongatos alterna 

 vice hinc et inde dispositi i-acemorum species efficiunt (Dicrcece 

 sapra cit.); aliis racemus terminalis laxus pauciflorus, videlicet 

 in Mniopsi Weddelliana , debetur. Paniculae s. cymce Licjearum et 

 Apinagiarwn e caulibus ramisque crebris quasi dichotome partitis 

 originem ducunt varieque sajpe incurvantur; qui vero hujus di- 

 rectionis rationem incjuiret, eamdem cjuse de cyma helycoidi aut 

 scorpioidi affertur, qua? scilicet in axis primarii floriferi cita defi- 

 nitione, repetitoque ex eodem latere secundariorum abortu inpri- 

 mis versatur, mecum statuere non negabit. 



Flores caulem ipsum aut ramos primarios qui pro caule haberi 

 queuiit solitarii terminant in Oserja, Devillea, Piabanhcea ahisque. 



