6 PODOSTEMACEARUM MONOGRAPHIA. 



Caules simpliciores Podostemonis Chamissois struunt, quasi ex in- 

 tegro, cellulae jam dictae quae parietibus crassissimis decoloribus 

 insigniuntur ; vasis propriis paucissimis seu parenchymate modico 

 tenuiore,grumis farcto, centrum caulis tenentibus. Idem dixerim 

 de ejusdem Podostemonis rhizomate s. ramis nudis flageJlorum 

 indolis, quorum parenchymatis celhdse induratae ab externo cen- 

 triim versus, magis ac magis de crassitie minimntur; amphores 

 granuhs amylaceis sphaericis iode agente sohto more cserulescen- 

 tibus copiose referciuntur , dum celhdse superficiales materie 

 sohda hyahna dihite brunnea aqua calda non soluta nec iode ullo 

 modo colorata, substantise quodam modo aemula quam gaihce 

 bassorine nuncupant, penitus opplentur, quamateria non disrupta 

 facih evacuantur arte. 



Juniores Tristichoi hypnoidis caules itidem mere parenchymatosi 

 sunt, amyloque scatent; cum autem creverint et invaluerint cyhn- 

 drum fovent centralem angustum, e fibris seu celhdis hnearibus 

 maxime incrassatis quas hgneas dixi formatum vasaque propria 

 ac vasa annularia pauca, medullae exihs v. saepius lacunse cen- 

 trahs ambitum occupantia, concludentem. 



Frons Castebiavice principis , saxis late incumbens, stratum cras- 

 sum e celhdis amphs subglobosis vacuis factum, exterioribus (su- 

 pernis inprimis) tenuibushyahnis, interioribus(sensimminoribus) 

 parietibus crassioribus et fuscatis instructis, fascicuiumque vaficu- 

 larem cyhndricum cavumque (planta exoleta), frondis axim consti- 

 tuentem, ilhusque paginse infernse propiorem , exhibet. Fasciculus 

 exilis e vasis annularibus propriisque paucioribvis circumpositis 

 more solilo componitur; cellulae vero illi extrorsum confines vix 

 ligneae. 



Hydrostachjos midtifidce pedunculus florifer s. scapus (exsicca- 

 tus, exoletus) quasi totus pareuchymaticus videtur; cellulis confla- 

 tur quae e periphaeria centrum versus paulatim ampliores evadunt, 



