PODOSTEMACEARUM MONOGRAPHIA. 3 



His prsemissis , Podostemacearum organographiam primum ag- 

 grediar. 



I. — § 1. Caulis Tristichis^ Podostemonibus , Ligeis et nonnullis 

 aliis elatus ramosus folia floresque simul profert; maxime contra 

 abbreviatur in Mniopsibiis , Piabanluea et Dicrcece variis specie- 

 bus. Sunt qui foliis paucis exsertis, subito in scapum simplicem 

 furcatumve assurgunt, floresque super aquas efferunt. Multis 

 PoDOSTEMACEis caulis repcns filiformis saxis incumbens aptius rhi- 

 zoma salutatur. Rhizoma raro incrassatur, globosum aut amor- 

 phum evadit (in Marathro) ; interdum lichenis thalhmi forma co- 

 lore crassitieque mentitur [Ceralolacis , Hydrobrjum). Frondem 

 dixi caulemhepaticae frondosse aemulum laminaeformem varie loba- 

 tum V. dissectum, foliorum qu^e desvmt caulisque simul vices pc- 

 rentem. Haec caulis sors apud plantas dicotyles non modice sin- 

 gularis, Mniopsis, Lophogynes , Caife/jiaDtfe speciebus, ut alias ta- 

 ceam, propria offenditur; ea est quae beatum Willdenowium ac 

 plures alios de Blandowice striatce sede naturali olim et etiam 

 paucis abhinc annis mire decepit. 



Basi dilatata nonnunquam disciformi seu varie lobata scopulis 

 hseret caulis, radicum ferme inops est, v. radices breves impeifec- 

 tas aut nutritioni vix inservientes duntaxat exserit. Rhizoma ut plu- 

 rimum fronsqvie radice itidem carent, sed nihilosecius suffulcris 

 arctissime firmantur, ita ut undae velociores ea eradere non 

 valeant. Quid enim Podostemaceis radix esset opus, si demersis 

 humorem undique haurire vis est? Paucis enim, Moiirerce v. c, 

 Hydrostachi, solum, radice testante, aliquod nulrimentum prte- 

 bere videtur ; reliquas aer undaque circumfluens alunt. 



Caulis cujuslibet indolis, in ramulos crura lobosve, paucos aut 

 crebriores, dichotome discedit; dichotomia tum in speciebus foliis 

 alterne tristichis instructis tum apud alternatim distichifoliatas 



