4 J. G. AGARDH, SPEICIES SARGASSORUM AUSTRALIiE. 



tione rainovmii caulis ]>r(>|ii'iu,s pcrsi^itit lii'c\i.s, diccrcs iiitcriioiliis iiie\'t)lulis sfiisiii) accrc- 

 scens, at cmssitif aiictus, terctiiisculu.s et (|UO(|uovt'rsiiiii raiuos emitteiis in pluriiriis, 

 cNidentcr euui|)rc'8Siis et a iiiargiiie ci^asso disticlie iiodosus in aliis, verrucis et uodis resi- 

 dua |iHi'tiuiii delapsaruiu sisteiitibus. Caule lioc abbreviato et, ni fallui', pereniiante, Sar- 

 gassa differre juito tum a C-ystophoris, tum a Cavpophyllis, ([uorum eaules, eoiitiiiuo 

 increseentes et totam frondem pei-nieantes, cpiasi evolutione non iiiteiTupta excrescunt pnt- 

 longi, sa.'])e omnino simplices, iiune in ramos eouformes paucos abeuntes \ In Sargassis, 

 fjuoruni scutellum radicale pluribus eaulibus i)ullulaiitibus obsitum vidi, hos caules sa^pe 

 perbreves obsevvavi, initio ovato-bulbit'()]'meM, dein feve eonicos, plantas minores plerum- 

 (|ue sustinentes. In plurimis Speciebus Sargassorum caulem cum tetate et crassitie et fir- 

 mitate augeri, per se tere patet. In S. longifolio, hodie a me ad Carpopliylli Genus relato, 

 caulis inferior non tantum admodum incrassatus, sed fjuoque fere vegulai'iter tortus obvenit, 

 vicibus spirarum pluribus. Caidem hac sua torsionis tacultate violentiam undarum facilius 

 deiiectere valere suspicor, ad]>aratu consimili in aliis nonnullis Fucaceis et Laniinarieis, 

 caule [ilano instructis, quoque oljveniente ^. 

 Rsmi et, ra- Ex sunuiio apicc cauHs proprii rami sensiui proveniunt, in plurimis (adultioribus) 



' ruin!""" jaii' iib origine transformati et in formam suam propriam excrescentes (Tab. XIV ii); in 

 nonnullis inchoantur fere foliiformes et sub evolutione in ramos abeunt; in paucis inferiore 

 sua pa]'te foliiformes permanent, superiore desinente in ramura, foliis vesiculis et recepta- 

 culis fructuum obsitum {S. heteromorphum Tab. I; *S. halitrichum Tab. XIII). Rami, qui 

 sub eodem temporis spatio vigent, sunt plerumque pauciores; alii ex his pnecociores et 

 magis evoluti, fiunt in superiore sua parte fructiferi, foliis deinum paucioribus et minori- 

 bus stepe pra?diti; alii ramorum, posterius evolvendi, breviores et adhuc steriles, at foliis 

 numerosis et sjepe majoribus scatentes. Adultioribus et fructiferis ramis demum eftoetis, 

 succrescunt juniores foliiferi et antehac steriles, novas generationes fructuum evolventes. 

 Si caulem proprium lente accrescentem, et quasi internodiis inevolutis sensim prolongatum, 

 atque perennantem jure quodam supra dixerim, fere contrainum dicere liceret de ramis, 

 qui et citius elongantur internodiis elongatis, et sua3 vita? curriculum conficiunt sub breviori 

 temporis spatio; moribundi aliis ramis excrescentibus locum concessuri. In Sargassis igitur 

 caules et ramos invicem sese habere putarem ut caules subterranei et superi plantarum 

 pereiniantium, quas radice raulticipite instructas olim dixerunt ^. 



Rachides ramorum in Sargassis vario respectu a caule differre, in multis speciebus 

 est evidentissimum. In nonnullis (Sarg, Peronii et aftinib.), quaä rachides raanorum folia- 



' Ob caules istos, iiiole sua ssepe iiigentes Carpophyllis opus esse plexu illo fibroso radicali, trausforma- 

 tioue rauiorum iufimoruin orto, forsaii jure quodam assuniere licet, adnuente adparatu consimili in quibusdara aliis 

 Algis mole ingentibus {Marroci/stidis speciebus et aliis Ltunitiarieis) quoque obveuiente. Plantas Sargassorum, 

 contra, ut pluriiuuni multo minores, facilius teneri crederes scutello suo radicali, rupibus arcte adbserente. 



- lu Speciebus Marginarice, iu Phyllospora aoiiiosa, in Uarpophyllis (C. phyllanthus et O. maschalo- 

 cerpus) in Lammaria bulbosa stipites complanati supra radicem sunt constauter semel aut bis torti {I. Ag. 

 Morph. Florid. p. 11). 



^ Comparatis numerosis speciebus Cystophovae, in quibus folia seu ramuli raniique defuucti paulo supra 

 basem brevem persistentem singuli quasi articulatione solvuntur, seeletura linquentes scaJariformem, nec non spe- 

 ciebus Sargassorum quas ramulis retrofractis insignes considerarunt, vix dubitandum raihi videtur, ramos Sargas- 

 sorum singulos (defunetos) demum dejectos fieri. /Eniulantur hoc modo frondes defunctas in multis Filicibus, 

 ramulosque in nonnullis arboribus, qui quasi niinii quotaiinis dejiciuntur. 



