KONGL. SV. VKT. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. 23. N:0 3. 5 



ceas, costatas et mIji margiiiali dccuiTcntc iiistructas geruiit, caulcs liuiit iiici^a.ssati, lercliu- 

 scuili cl (U'imiin foiv i|uoquoversuui nodosi. Iti s[)eciebus illis riuiuerosLs Nova^, Hollandia^, 

 quas ad Tribuin Arthroplii/ceaniin i'ctvdi, i^achides ramoruiu tri(|ut;tra' (aut teti-ag-OMaO quiii 

 iinniu totidcm alis })i'oiniiiuli.s dcciUTCiitibus iiisigiies ut i)lui'iuiuiii obveiiiuiit; faulis vei'o 

 haruni pr()[>rius teretiiisculus cvadit, et rcsiduis persisteiitibus rauiorum dclapsorurii plus 

 minus coiispicue vcrrucosus. Sunt, contra, alia- si>ecies, caulc pi-oprio validd compresso 

 crasso et distiehc iiodoso instructip (S. linearifolnua, S. Sonderi, S. decipens), in quibus 

 rachides ramoruui torotiuscula' aut tilitornics ob\eniunt, raniulos fere quoquovoi-suni eniit- 

 tontes. Porro sunt species liaud paucu", in quibus rachides ramoruni appcndicibus varia? 

 tbrnuv aut uiayis horridit, aut niinutius glandulosa? adparent, dum c;udes earundem laivis- 

 sinii aut alio modo verrucosi obveniaut. In longc jiluriniis vero Sargassorum speciebus 

 ipsa sua forma minus differre caules et rachides ramoi'um, tacilius patet. Nec tamen hane 

 ob causam inter has partes probe distinguere pra^tei-mitterem ; et hoc quideni eo minus, 

 quum in haud paucis Speciebus utraque organa suos eximios Specierum characteres offerre 

 observaverim. Speciminibus Herbariorum mancis decepti, plurimi Sargassorum descripto- 

 res, inter caulem propriinn et rachides ramorum haud distinguentes, eos characteres cauli 

 tribuerunt, quibus rachides ramorum uno vel altero modo insigiies obveniant. 



Folia Sargassormn non tantum evolutione definita a ramis ramulisque, magis indc- Foiia. 

 linite excrescentibus, difterunt, sed etiam ipsa sua forma, cum foliis superiorum plantarinn 

 sajpius congruente, faeilius cognoscantur; nunc (S. Peronii, S. scabripes.) phyllodiiformia, 

 lamina evidenter verticali, marginem rachidi advertente, pra>dita; nunc {S. vanans) lamina 

 initio verticali, torsione vero sensim perducta in laminam horizontalem conversa; nunc 

 fere ab initio paginam unam superam, alteramque inferam panduiit. Sunt fere semper 

 petiolo proprio, at brevi affixa; dein per mediam laminam gerunt costam propriani, in 

 multis usque ad apicem continuatam, in aliis supra medium folii evanescentem, in paucis 

 externe vix conspicuam. In foliis dichotomis aut pinnatitidis rami costa3 ad singulos 

 lobos plerumque exeunt. Venas laterales, a costa margines vei'sus exeuntes, in nulla 

 vidi. Margines foliorum i-aro omnino integerrimi, plerumque aut serrati aut dentati, crenu- 

 lati aut undulati obveniunt. Functionibus foliorunr demum perfunctis, singula quasi arti- 

 culatione, paulo supra basem petioli orta, decidunt, parte basali ima persistente, aut cica- 

 tricula insertionem folii delapsi testante. 



Ut in plantis superioribus diversissima? fornne foliorum deprehenduntur, ita in Sar- 

 gassis folia formas varias induuntur — linearia, lanceolata, oblonga, obovata, rarius ovata, 

 vix umquam cordata aut reniformia obveniunt. In longe plurimis folia simplicia manent, 

 in nonnullis dichotoma aut pinnatitida, quin immo querciformia vidi; nulla vero vidi foliis 

 rite pinnatis instructa, qualia potius in Speciebus Carpophylli et Cystophora- inveniantur. 

 Prajter formas, quas normales dicerem foliorum, adsunt in nonnullis Speciebus folia tei'e- 

 tiuscula aut angustissime linearia, ramulos ffimulantia, functionibus, ut putarem, vix sua 

 forma a ramulis dignoscenda. In paucis Speciebus folia generantur obliqua, partibus la- 

 minaj utroque latere costaa forma et latitudine inaxjualibus. Magnitudine cajterum in di- 

 versis Speciebus admodum diversa folia ob^•eniant: exstant Species exilitate partium in- 

 signes, in quibus folia maxima vix poUicem aäquant longitudine; sunt aliee, in quibus folia 

 majora usque 6 pollicaria longitudine; alia' quarum folia latiora pollicem a^quant latitudine. 



