10 ,T. O. AGARDH, SrECIKS SARGASSORUM AUSTRALI7E. 



axillara emergontes adparent. Iii noiiniillis Speciebus hi ramuli fractiferi siinplices ])ei'- 

 manent, receptacnlinn (|ii()(pie siniplex, (■lavatuiu ;iut siliquipforine, in |)edicello tenviiore 

 tevminalc geiviitcs. l''(iliis bvaftcaiitibns plpi'um(|ue posten delabciitilms aut obsoletis, vc- 

 ceptacnla nuda persistuiit, in ]K'dit'clli.s sensiui prolongatis singula et adparenter tcvminalia; 

 at in ramnio, panlispev cora])osito et ejusraodi receptacula nnmerosa gerente, racernnm ant 

 paniculani tcnninaleni sinml constitnentia. Receptacula hoc niodo ovta et disposita ob- 

 veniunt in Speciebus numerosis Japonicis. — Sunt alia? Species, liis proximaj, et ex iis- 

 dem locis natalibns provenientes, in (piibns pedicelli, iiiitio axillares, magis sensim excre- 

 scere videntur in ramulum infevne foliilernm; receptacula adultiora in his quoque adpareant 

 in ramiilo fnlioso terminalia. Omnibus his Subgenus proprium Bactropliyci institui '. 



Sed in longe plurimis Speciebus receptacula axillaria sunt ad divisionem aut rami- 

 ficationem prona, et mox tiunt uno vel altero modo ramosa. Sunt Species (Tab. V — VII; 

 Tab. XXIX, lig. 4), in quibus receptaculum axillare ramulis pullulantibus mox ita de- 

 coraponitur, ut fruticulum axillarem, rainis ramulisque densissimis totum constitutum 

 ajmulari diceres; Species his instructas alias Glomeriäatas alias Friiticuliferas dixi. Sunt 

 porro Species, in quibus, sub ramificatione pedetentiin perducta in receptaculo magis pro- 

 longato, fruticulus axillaris laxius ramosus obvenit, et hoc quidem nunc ita, ut et rami 

 singuli et rachides ramos sustinentes scaphidiis pra^gnantes adparent (Tab. XXIX, lig. 14); 

 ejusraodi receptaculum cy)nosuin dixi, terminologia utens, jamdudum in Algologia intro- 

 ducta; nunc vero, in aliis Speciebus, rami inferiores principales et qui primi a receptaculo 

 primai'io emergunt, prout adultiores tiunt, sensim in proprio pedicello separantur (Tab. 

 XXIX, tig. 25). Si ejusmodi rami a receptaculo primario separantur numerosi, et hi sin- 

 guli per se iterum subdividuntur, cyma oritur composita, singidis ramis cymam simplicem 

 constituentibus. In multis vero Speciebus rami inferiores separati siraplices raanent et 

 singula receptacula pedicello suo proprio suffulta tiunt; ut sensim sensimque hajc a re- 

 cepta,culo primario separantur, rachis primaria, magis magisque prolongata, in pedunculura, 

 pedicellos receptacidorum sustinentein, quoque excrescit. Receptacula hoc modo numerosa 

 proveniunt, singula adparenter simplicia, in ramulo fructifero racemum forraantia (Tab. XI, 

 fig. 2 o. 3 et Tab. XXX, tig. 11 et 17). 



Pro diversitate Specierum hi racemi receptaculorum aut breviores permanent, rachide 

 quin imrao aliquando supra axillara folii vix emergente, aut sensim ita elongati ut recepta- 

 cula singula et dissita dispositionem otterre videntur, quara Bactrophycis privam describere 

 mox supra conatus sura. In paucis Speciebus obtinere putarem, ut in racemo i-eceptacula 

 infima denique ipsa deeomponuntur, hoc modo racemum primarium in ]:)aniculam conver- 

 tentia (S. Hendowii Tab. XI). Rarius adhuc obvenire mihi adparuit ut numerosa recepta- 

 cula racemi, omnia quasi ad divisionem prona, ramulo uno alterove instructa aut ipsa 

 tnrcata observantur [S. concinnum, S. panicuiatuia (Tab. XII), S. cystophylLum). 



Quo ordine rami formantur in receptaculo magis decomposito difficilius judicatur; 

 in iis vero, quorura receptacula demura tiunt racemosa, eum evolutionis ordinem observai^e 



1 Jam ill SjDecieb. Alg-ar. lus Speciebus Tribuni propriam {Holophylla) creavi. Kutzing iisdem duo Geuera 

 instituit (HaloMoa et Sponijocarpus), quorura chavacteres mihi minus perspicui obvenerunt. Ramiili retrofraeti, 

 quos Halochloit; tribiiit, oharacterem g'enericum sistere segre assumerera. Ad Sponooc-arpuni Fueum Sisyiiilivioidein 

 Tiirueri rctulit, in quo tolia pro^jria Surgassoriim defieere putareui. 



