KONGL. SV. VKT. AlvADKMIKNS IIANDLlNdAK. liANI». 23. X:(i 3. H 



(■rcdidi, iil ex ipso recoptaculo primario (axilliiri) ciucr^uiit priniordia (Tab. XXX, lig. 2;-}— 25), 

 qua' in rerei)tatnila iiifei^iora raceiiii sciisim uxitl-sciiiiI. rriiiiordiuiii, quod ab iiiia parie 

 reccptaculi tcniiiiialis priumui excrescit, in sno pedicclhj tcnniiiale, lit in raceniu (aut pani- 

 cula) intinium. Dum lioc excrescit, pullulat a veceptaculo terminali (juasi ramus iiovus, qui 

 sno (»'dinc sensiui in suo pedicello fit receptaculum, quod in raceuio dcnuini di.s|j<)nitur 

 inlimo proximuui; insequentibus dein aliis (jua? suo ordine iniiuiis racemi proxiiua dispo- 

 nuntur. Ex hoc evolutionis ordine sequituv receptacuhini priniarinni seinper tenninalc in 

 raceuio disposituni pernianere, et plerumque rauii.s jmllulaiitibus digiiusci (Tab. XI, tig. 3); 

 inferioribus receptaculis racemi stepius simplicibus. Patet quoque receptacula sccundaria, 

 quiv ut rami receptaculi primarii oriuntur, tbliis bractealibus destituta esse; foliura yero, 

 totum racemum quasi fidcrans, revera bracteam sistere receptaculi primarii, quod in ra- 

 cliidc elongata racemi sensim sublatum fuerit. 



Utrum rami receptaculorum in ramulis fertilibus magis conti'actis, quibus Cyniosce 

 Glamerulatoi et Fniticuliferce dignoscantur, eodera ordine formentur an alio, hoc obser- 

 vatione difficilius eruitur; ex analogia vero, et ex iis, qua' in Cyuiosis nontuillis observare 

 credidi, eundem ordinem in his omnibus obvenire conjicerem. Sunt vero in nonnullis 

 Speciebus Eusargassorum, quas jam iu Specieb. Algavaia sub nomine Carpirphyllearam 

 conjunxi, receptacula composita ita diversa, ut evolutionis ordinem omnino diversum in 

 his assumere ausus sim. Receptacula nimirum horum initio et inferne simplicia vidi, 

 (Tab. XXV", tig. 2, 5, 6, 8, 9), siiperne vero furcata, aut quasi appendicula laterali pra?- 

 dita; rami ita indicati sensim excrescere videntur, uno ramo in folium aut vesiculam, no- 

 vum receptaculum in axilla generantem, abeunte, altero saqje rauium receptaculi primo- 

 geniti formante. Organa ita tormata saspe eodem modo iterum decomponuntur. Recepta- 

 cula composita, qua? ita oriuntur nova, foliis vesiculisve alternantibus raixta, adscendente 

 ordine evoluta, et sensim partibus confluentibus transformata observare credidi. De his 

 ulteriiis infra dixi, characteres hujus Tribus explicaturus. 



A modo evolutionis receptaculorum, (juem quasi normalem describere conatus sum, 

 plures obveniunt in diversis Speciebus modilicationes abludentes. Ita in nonnullis obser- 

 vare licet ramulos racemi interiores, loco receptaculi vesiculam sustinentes. In S. HensloLoii 

 (Tab. XI), \idi ranudum fertilem rami supremum constare folio fulcrante et racemo terminali 

 i*eceptaculorum iiormali. Ramulum fertilem vero su]jremo j)roximum inter folium fulci-ans et 

 receptacula racemi nunc gerere plures ramellos vesiculifei'os; ramulos vero fructiferos infimos 

 esse ipsos decompositos, ramulis fructiferis eodem modo aliter compositis. In alia Specie, 

 quam nomine S. cystocarpi jamdudum descripsit C. Agardh, observare licet vesicidaui 

 brevi peliolo suffultam, ab ipso receptaculo eodem modo ])u]lulantem, quo in aliis recepta- 

 culis (ejusdem quoque Speciei) rami novi receptaculorum erumpentia adpareant. Ejusmodi 

 vesiculam loco receptaculi quasi abnormiter formatam fuisse facilius dicerem. Quod attinet 

 S. Henslowii addere kibet me vidisse rachides juveniles modo dicto decompositos esse? 

 antea quam in receptacula propria, evolutione Scaphidiorum, transformata fuerant. 



Siuit porro Species Sargassorum (Tab. I — III), quarum frondes non axillari genera- 

 tione novarum partium, sed quasi ulteriore et iterata decompositione pra^existentis partis 

 (folii) evolvuntur, et sub adscendente quasi metamorphosi totius planta^ eo modo mutantur, 

 ut qua' in superiore pai-te proveniant organa alias formas aliasque fiuictiones sensim susci- 



