KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. 23. N:0 3. '27 



differentiis prodere videntur, uiajoris inoi)i(_'riti characteres iii his (|iioque latere. Recepta- 

 cula in Bactrophycis oinnibus hucusqiie notis essc teretiuscula et inermia, lioc loco aiiiinad- 

 vertere ])lacet. 



Difiicilius quideni dicitur (|iK)iuudo minierosissiraa?. Eusarqassorinn Species optime 

 disponerentur, naturali nexu Specierum conservato. Omnes enim fere eundem Typuin 

 referunt, et qute uiio aut altero respectu inaxirne abludentes adpareant, ha.s revera iiiter- 

 mediis ad eundem typuin revenire faeilius diceres; Species (juoque, quas ob unum cliarac- 

 terem potissimum aftines jMitares, lias stupe aliis characteribus ad diversas Species tendere 

 diceres. Suadentibus Arthrophycis, inter quas aliaä Species habeut receptacula teretiuscula 

 et inerinia, alias receptacula ex ancipite angulata, aliai quiii iinrao fere prismatica, rnar- 

 ginibus inermibus aut in spinidas productis, sequi videretur characteribus ex ipsa forma 

 receptaculorum deductis baud eam vim tribuendam esse, ut his ducentibus in Subgenera 

 diversa distrahere vellem Species, receptaculorum forma diversas, ut hoc Kiitzingio placuit. 

 Attamen ad Species faeilius recognoscendas conducere putavi, si Species Acnnthocarpicas 

 ab inermibus {Malacocarpicis) sejunctas enumerarem; geminis vero seriebus ita creatis, 

 tertiam adjungere ausus sum, quam receptaculis modo peculiari ortis distinctam finxi . 

 Inti-a series, hoc modo constitutas, Tribus diversas institui, suadentibus potissimum cha- 

 racteribus a dispositione receptaculorum aut magis cymosa, aut evidentius racemosa de- 

 ductis. Inferioris ordinis characteres alios me quoque attulisse eum in finem, ut faeilius 

 recognoscantur Species, hoc loco demum dictum volui. 



In Enumeratione Generum Fucacearum, quam tempore ultimam memini, Harveyoe locis nata- 

 24 Genera earum nuncupavit. Ex his plurima certis Oceanorum partibus priva videntur, gingu1ig'^spi!- 

 aut extra has paruni evaeantia, nunc sub formis aliis quasi advenaä in diverso mari ge-'^"^''"^ Sargas- 

 nerantur. Ita Cystoseirce, quas in Mari Mediterraneo ejusque sinubus et numero indivi- videntur. 

 duorum et varietate Specierum inter alias hujus maris incofes ita prominent, vix nisi in 

 Oceano atlantico vicino obvenire videntur. Easdem Species nec in proximo Mari Rubro 

 generari scio, nec ad Indiani occidentalem, quaä tot alias Algas mediterraneas alit, unicam 

 speciem provenire, hucusque eonstat. Eodem modo sunt numerosa alia Genera Fucacearum 

 maribus Australiaj priva, pluribus tamen ex his Novam Hollandiam, Tasmaniam et Novam 

 Zelandiam simul inhabitantibus. Duo (Splachnidium et Carpophylluvi) quoque ad Cap. B. 

 Spei proveniant. Cystoj^hyllam in Oceano Pacifico suas sedes principales habere diceres, 

 quamquam nonnullfe Novam Hollandiam quoque attingunt. Quaä vero si ita sint, his Ge- 

 neribus consideratis, de Sargassis contrarium valei-e faeilius crederes; harum enim Species 

 in omnibus Oceanorum partibus calidioribus generari putares; quin immo multis locis 

 easdem constituere principalem partem marinse vegetationis, et his locis Cystoseiras Euro- 

 pEeas quasi substituere, non «gre assumeres. Quod vero si de Genere, plurimas formas 

 plus minus diversas complectente, valeat, haud de singulis Speciebus, rite interpretatis, 

 me judice statuitur. Diversas puto Species, quas alunt rupes Nova3 Hollandife et littora 

 Japonica; Species ad Cap. B. Spei obvenientes in parte superiore Oceani Atlantici vix 

 coUectas fuisse conjicerem; Species, qua3 in Mari Rubro optime degunt, differunt ab iis 



1 Me quidem non fugit, hane seriera, quam nomine Zygocaripiaoi separavi, quasi superioris ordinis esse, 

 et alias Species in hac esse receptaculis inermibus, alias receptaculis armatis instructas. Dum vero Zygocarpicae 

 paucas Species tantum complectere videntur, his insistere mihi non opus esse adparuit. 



